1. SPIDER'S WEB
  2. Kosmos
  3. Nauka
  4. Tech

Pory roku na Saturnie trwają 7 ziemskich lat. Zdjęcia pokazują, że na planecie właśnie kończy się lato

Pory roku na Saturnie trwają 7 ziemskich lat. Zdjęcia pokazują koniec lata na planecie
1437 interakcji
dołącz do dyskusji

Opublikowane przez NASA zdjęcia wykonane za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a pokazują dokładnie, jak wygląda koniec lata na Saturnie, szóstej planecie od Słońca.

Zdjęcia przedstawiają zmiany, jakie zaszły w atmosferze planety w ciągu ostatnich trzech lat. Warto jednak pamiętać, że cały rok na Saturnie trwa aż 29,5 roku ziemskiego, a więc każda z czterech pór roku trwa ok. siedmiu ziemskich lat.

Powyższe zdjęcia zostały wykonane odpowiednio w 2018, 2019 i 2020 r. Jednak nawet w tak krótkim okresie czasu widać wyraźne zmiany w barwach i rozmiarach poszczególnych pasów chmur w atmosferze gazowego olbrzyma.

Wiatry się uspokajają

Naukowcy analizujący zdjęcia dostrzegają na nich zmiany wysokości najwyższych chmur, ale także zmiany intensywności wiatrów wiejących w poszczególnych warstwach atmosfery.  W 2018 roku w okolicach równika średnia prędkość wiejących tam wiatrów wynosiła ok. 1600 km/h. Dwa lata później prędkość spadła do 1300 km/h, czyli wartości, jaką rejestrowała legendarna już sonda Cassini, kiedy dotarła do Saturna w 2004 r. 

Sonda Cassini

Całkiem możliwe, że zmiana prędkości jest związana z grubością warstwy chmur na tym obszarze. Jakby nie patrzeć, prędkość wiatrów wiejących na Saturnie jest różna na różnych wysokościach. Jeżeli faktycznie tak jest, to w 2018 r. pokrywa chmur musiała być ok. 60 km grubsza od tej, którą obserwowała sonda Cassini w 2004 r.

Choć w przypadku atmosfery ziemskiej 60 km grubsza warstwa chmur byłoby niewiarygodną zmianą, to jednak na Saturnie skala ta nie jest tak imponująca. Planeta jest drugą po Jowiszu największą planetą w Układzie Słonecznym. Jej średnica to aż 116 434 km. Jako gazowy olbrzym planeta składa się głównie z gęstej atmosfery wodorowo-helowej. Wewnątrz planety znajduje się najprawdopodobniej jądro z żelaza, krzemu, tlenu i niklu, zanurzone w otoczce z metalicznego wodoru.