Policyjny system rozpoznawania twarzy w Londynie myli się w 86 proc. albo w 0,08 proc. przypadków

Z danych upublicznionych przez londyńską policję metropolitalną wynika, że rozmieszczone przez nią kamery w ciągu weekendu przeskanowały ok. 8600 osób. W 8 wypadkach system zgłosił dopasowanie twarzy do bazy osób poszukiwanych, w 7 zrobił to niepoprawnie, pięcioro przechodniów poproszono o pokazanie dokumentów. System raz miał rację, złapano 37-kobietę, którą oskarżono następnie o zaatakowanie policjantów.

W połowie lutego szefowa MET broniła wykorzystywania technologii rozpoznawania twarzy przez służby. Jak argumentowała, już 8 kryminalistów zostało złapanych dzięki jej wykorzystaniu. Jedyne osoby, które mogą skorzystać na tym, że nie będziemy korzystać z tego narzędzia zgodnie z prawem i proporcjonalnie do potrzeb, to kryminaliści, gwałciciele i terroryści – twierdziła.

Aktywiści nie do końca się z tą opinią zgadzają.

Wszyscy chcą, żeby rozpoznawanie twarzy było wykorzystywane proporcjonalnie do potrzeb, czyli tylko wtedy, gdy korzystanie z niego podniesie bezpieczeństwo na tyle, że wątpliwości związane z ochroną prywatności będą takie działania uzasadniać. To jednak jedyny punkt, co do którego wszyscy się zgadzają. Osią sporu jest ustalenie zarówno granic proporcjonalności, jak i skuteczności systemu.

MET twierdzi, że umieszczenie kamer wyposażonych w rozpoznawanie twarzy w jednym z najbardziej tłocznych miejsc w Londynie, to najlepszy pomysł na zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców angielskiej stolicy. Krytycy tego pomysłu zaprzeczają, a od siebie dodają, poza wątpliwościami co do skuteczności systemu, także obawy o wykorzystanie go w celach inwigilacji i dyskryminację związaną z jego niedoskonałym działaniem.

Pytaniem także pozostaje, jak mierzyć sukces narzędzia. Czy ważniejsze jest to, ilu kryminalistów zidentyfikuje poprawnie, czy to, jak wielu zwykłych przechodniów zostanie zatrzymanych i poproszonych o dodatkowe wylegitymowanie się przed władzą?

Według policji system tylko w 0,08 proc. procentach przypadków wskazał błędny wynik, według aktywistów z Big Brother Watch zrobił to w 86 proc. przypadków. Tak dramatyczna rozbieżność wynika z tego, jak w obu wypadkach zdefiniowano dokładność. Policja skonfrontowała liczbę błędnych zgłoszeń z liczbą zeskanowanych twarzy, aktywiści z kolei tę samą liczbę z liczbą wszystkich zgłoszeń.