Tak w 1979 roku brytyjska kolej przedstawiała alternatywę dla pociągów. Nie chciał(a)byś tak żyć

Na Reddicie odkopano plakat promocyjny brytyjskiej kolei. To reklama w dość agresywnym stylu atakująca konkurenta. Tak wyglądałby Londyn, gdyby ludzie przesiedli się z pociągów do samochodów.

Zabawne, choć to śmiech przez łzy, że już w 1979 roku w Wielkiej Brytanii wiedzieli, że uzależnienie się od samochodu oznacza ogromne korki i problemy z dojazdami. Jasne, Londyn i inne metropolie i tak są zakorkowane, ale to właśnie dlatego w wielu miastach głośno dyskutuje się o ograniczeniu liczby jeżdżących samochodów. Mogłoby być jeszcze gorzej, gdyby cała para poszła w budowę kolejnych nowych dróg.

Wręcz przeciwnie. Drastycznym przykładem takiej polityki może być chorzowski rynek, nad którym przebiega estakada. Pomysł jej budowy powstał w połowie lat 70. XX wieku jako odpowiedź na problem wzmożonego ruchu miejskiego oraz towarowego. Otwarto ją 22 lipca 1979 roku, w tym samym czasie, kiedy w Anglii przestrzegano przed przesiadką do samochodów.

W związku z budową estakady wyburzono zabytkowe, XIX-wieczne kamienice, które dla mieszkańców były raczej powodem do wstydu. Narzekano, że jest w nich za ciasno, dużo ciekawsze były nowobudowane osiedla z zielenią.

W prasie pisano:

Po latach brzmi to komicznie, skoro na lata Chorzów stracił rynek. W końcu odbyła się tam rewitalizacja, ale bądźmy szczerzy – raczej nie jest to miejsce, w którym chce się odpoczywać. Dopóki droga istnieje i jest w zasięgu wzroku, nadal góruje. Dosłownie i w przenośni.

To zresztą problem Górnego Śląska – szerokopasmowa droga przecina Katowice czy Sosnowiec. Mimo wszystko pierwsze miasto jakoś się z tego trudnego dziedzictwa wykopuje. Wprawdzie ruchliwa droga w amerykańskim stylu obok Spodka jest problemem, na co zwrócił uwagę jeden z urbanistów, wywołując niemałą burzę, ale jednak Katowice próbują nie być miastem dla samochodów, a dla pieszych. Tamtejszy rynek, mimo że betonowy, żyje i ma pomysł na siebie.

Do dziś powtarza się ten błąd, a w Polsce widzimy to doskonale. Buduje się jednorodzinne domki, ale na osiedlach odciętych od jakichkolwiek publicznych przestrzeni. Przez to duże sklepy, szkoły, przedszkola i miejsca pracy znajdują się tam, gdzie trzeba do nich dojechać. Efekt widać na ulicach – ogromne korki.