Przesyłka z gwiazd. Na dnie Pacyfiku odkryto pluton prosto z kosmosu

Ostatnio na przykład naukowcy odkryli na dnie Pacyfiku śladowe ilości nietypowych form żelaza i plutonu (pluton-244). Skąd się one tam wzięły? Z przestrzeni kosmicznej. Oba pierwiastki powstały w kosmicznej eksplozji, która rozsiała je po kosmicznym otoczeniu. Traf tak chciał, że przez tę chmurę odłamków z eksplozji przeleciał Układ Słoneczny i co nieco trafiło na Ziemię.

Nigdy byśmy się o tym nie dowiedzieli, gdyby nie japońska firma zajmująca się odwiertami w dnie oceanicznym. Po odkryciu śladowych ilości plutonu w składzie chemicznym skał wydobytych z dna oceanicznego, skały przekazano naukowcom. Naukowcy już wcześniej podejrzewali, że ta niezwykle rzadka i niewystępująca naturalnie na Ziemi forma plutonu mogłaby docierać na Ziemię wskutek kataklizmicznych zdarzeń w przestrzeni kosmicznej. Astronomom udało się ustalić, że przez pole odłamków powstałych w eksplozji Ziemia przeleciała w ciągu ostatnich 10 mln lat (przy wieku Ziemi szacowanym na 4,6 mld lat jest to całkiem niedawno).

Fakt, że udało się je wykryć, także jest doskonałym dowodem na wysoki poziom dzisiejszej nauki. Jak zauważa Brian Fields, astronom z University of Illinois, w tym wypadku mowa o naprawdę śladowych ilościach rzędu kilkuset atomów. Nie zmienia to jednak faktu, że naukowcy otrzymali do zbadania świeży pluton dopiero co powstały w eksplodującej gwieździe.

Wbrew pozorom nawet tak niewielka ilość plutonu może się do czegoś przydać. Te kilkaset atomów może przybliżyć naukowców do odpowiedzi na pytanie, w którym momencie i w którym dokładnie miejscu powstają te pierwiastki podczas eksplozji gwiazdy. Co więcej, być może pozwoli to także ustalić, ile ich powstaje w trakcie jednej eksplozji.

Jak dodają naukowcy, same supernowe nie są w stanie wytłumaczyć takich ilości plutonu-244 i żelaza. Możliwe zatem, że część powstała np. w zderzeniach gwiazd neutronowych. Jak na razie jednak pozostaje to kwestią otwartą.