REKLAMA

Vampyr to najlepsza gra o krwiopijcach od wielu lat, chociaż nie wyssałem ani jednej ofiary - recenzja

Na elegancki surdut trysnęły szkarłatne plamy. Krew kapała z moich dłoni niczym woda z lodowych sopli.  Gdy przytrzymywałem mężczyznę w leżącej pozycji, czerwień zabrudziła białą koszulę po same łokcie. Biedaczysko wierciło się i rzucało, próbując złapać oddech. Trudne jest życie wampira. Zwłaszcza wampira-chirurga, który stara się ratować ludzi w ogarniętym plagą XX-wiecznym Londynie. Pacjent w końcu się uspokoił. Będzie żył. Trzeba zaszywać.

Vampyr kusi i nęci krwią, ale nie wypiłem jej ani odrobinę - recenzja
REKLAMA
REKLAMA