Zbierasz puszki na kaucję? Fiskus może uznać, że to zarobek
Oddajesz cudze puszki i butelki za kaucję? Przy większej skali fiskus może zażądać od ciebie zapłacenia podatku.
Kaucja w żadnym razie nie jest nagrodą. To kwota doliczana przy zakupie napoju w opakowaniu objętym systemem. Klient płaci ją przy kasie, a potem odzyskuje po oddaniu pustej butelki albo puszki. W takim przypadku nie ma mowy o rzeczywistym wzbogaceniu się, bo pieniądze wracają do osoby, która wcześniej sama je wyłożyła.
Właśnie dlatego zwykły konsument nie ma powodu, by bać się podatku tylko dlatego, że zaniósł do sklepu torbę własnych opakowań. Jeśli kupił napoje, zapłacił wcześniej kaucję i później ją odebrał, to zamknął finansowy obieg tego samego pieniądza. Fiskus nie powinien traktować tego jako dochodu, bo nie pojawia się tu nowy zarobek.
Jeżeli ktoś zwraca własne opakowania, czyli te, za które wcześniej sam zapłacił kaucję robiąc zakupy, to mówimy po prostu o odzyskaniu wpłaconej wcześniej kwoty. Nie ma tu żadnego przysporzenia majątkowego, nie ma więc i podatku – wyjaśnia redakcji Faktu Piotr Juszczyk z InFaktu.
Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy opakowania nie są własne. Ktoś znajduje puszki w parku, zbiera butelki po imprezie, zabiera opakowania z biura, od sąsiadów albo z koszy i oddaje je w butelkomacie. Wtedy formalnie otrzymuje pieniądze, których wcześniej nie wpłacił jako kaucji. Z punktu widzenia podatków to może już wyglądać jak przysporzenie, czyli korzyść majątkowa.
Mówiąc wprost, gdy ktoś dorabia kilkaset złotych dziennie codziennie przez cały rok, to już nie zbieracz-amator, tylko przedsiębiorca, nawet jeśli sam siebie tak nie postrzega. I nie ma tu znaczenia, że pieniądze "wypluwa" automat, każda taka transakcja zostawia ślad cyfrowy, a operatorzy systemu kaucyjnego prowadzą szczegółową ewidencję – dodaje Piotr Juszczyk z InFaktu.
Brzmi absurdalnie? Może i tak, jednak tylko do momentu, w którym mówimy o kilku puszkach. Przy większych liczbach sytuacja przestaje być symboliczna. Jeżeli ktoś jest w stanie jednorazowo oddać kilka tys. opakowań, a rekordowy zwrot przekracza 3,9 tys. zł, system kaucyjny zaczyna zahaczać nie tylko o ekologię, lecz także o podatki.
Bardzo szybko może się tutaj uzbierać duża kwota
Polski system kaucyjny operuje stawkami jednostkowymi: 0,50 zł za butelkę PET o pojemności do 3 litrów, 0,50 zł za puszkę metalową do 1 litra oraz 1 zł za szklaną butelkę wielokrotnego użytku do 1,5 litra. Choć pojedyncze kwoty wydają się niskie, skumulowany efekt regularnego pozyskiwania i zwrotu opakowań generuje wartości, które mogą podlegać ocenie z punktu widzenia przepisów podatkowych.
Dajmy na to, 1000 puszek to 500 zł. 5000 puszek to 2,5 tys. zł. Przy butelkach szklanych wielokrotnego użytku kwoty rosną jeszcze szybciej, bo każda sztuka jest warta 1 zł. To dlatego rekordy przy butelkomatach budzą emocje. Z jednej strony pokazują, że system działa i że opakowania przestają być bezwartościowym śmieciem. Z drugiej strony pokazują, że przy dużej skali mówimy już o pieniądzach, które mogą zainteresować urząd skarbowy.
System kaucyjny został zaprojektowany tak, aby opakowanie miało po prostu wartość, bo to nas ma zmotywować. To tak naprawdę jego największa zaleta. Butelka albo puszka z oznaczeniem systemu staje się małym nośnikiem pieniędzy. Ktoś, kto wcześniej wyrzucił ją do kosza, zostawia na stole 0,50 zł albo 1 zł. Ktoś inny może te pieniądze podnieść.
Przeczytaj także:
Właśnie w tym momencie cele środowiskowe systemu kaucyjnego przecinają się tak naprawdę z jego konsekwencjami ekonomicznymi. Zachęta finansowa, zaprojektowana dla zwiększenia zwrotów, naturalnie motywuje również do zbierania opakowań porzuconych, co oczywiście sprzyja redukcji odpadów w przestrzeni publicznej. Powstaje w tym miejscu jednak pytanie podatkowe o charakter takiej aktywności: czy mamy do czynienia z działaniem incydentalnym, czy też z regularnym, powtarzalnym źródłem przychodu.
*Źródło grafiki wprowadzającej: Jupiterimages, Photo Images, Canva Pro
