społeczeństwo

Wczoraj Piotr Barycki opisywał starego poczciwego SMS, który wciąż nie ma masowej alternatywy. To oczywiście prawda, są jednak rozwiązania, które dla wielu z powodzeniem zastępują tą stosunkowo drogą formę komunikacji.

Miałam dziś napisać o geolokalizacji i doniesieniach o tym, że Facebook kupił Gowallę. Jednak informacja, choć prawdopodobna, nie jest jeszcze potwierdzona - napiszę gdy będzie wiadomo dokładnie co i jak. A potem zobaczyłam ten filmik “Sick of This” Tales of Mere Existence, który spowodował, że też poczułam się przytłoczona szumem informacyjnym, mało wartościowymi informacjami i spekulacjami i narastającą potrzebą do pobieżnego pochłaniania coraz większej i większej ilości wszystkiego. I pomyślałam, że może zatrzymam się na chwilę i zapytam, kto jest odpowiedzialny za taki stan rzeczy - za to, że jako społeczeństwo rzucamy się na informację o tym, że Jola Rutowicz ma nowego różowego jednorożca, ale już nie na tą udowadniającą, że różowy jednorożec to tylko rekwizyt, a Jola Rutowicz jest w rzeczywistości inną osobą. To nie media - chociaż też nie są bez winy - a my, odbiorcy. Bo przecież media są dla nas, a nie my dla nich i to my sami mamy największy wpływ na ich kształt.

Dzisiaj na świecie pojawił się siedmiomiliardowy człowiek. Wprawdzie świat obiegło zdjęcie dziewczynki z Filipin, która urodziła się dziś w szpitalu Manili, ale to oczywiście losowo wybrana osoba sygnalizująca to wiekopomne wydarzenie. 

To będzie rok tabletu! To będzie rok Androida! To będzie rok Apple! Wszytko prawda, ale to już mniej więcej wiemy. Ciekawe są rzeczy, których jeszcze nie wiemy. Oto lista trendów, które będę śledził w przyszłym roku.

Kuba uruchomiła swoją własną encyklopedię internetową, na wzór Wikipedii, tylko że z kubańską ideologią. Chiny od lat cenzurują internet, za Wielką Ścianę Ogniową wiele informacji prawie nie dociera. Cały czas trwa wojna o WikiLeaks, o Juliana Assange, można powiedzieć - o wolność słowa. To koniec internetu, jaki znamy.

Witamy amerykańską dyplomację w świecie Facebooka i Google. W internecie wszyscy wiedzą, że jesteś psem.

Gdyby to zależało od geeków, jeździlibyśmy dziś na rowerach z wielkim przednim i malutkim tylnym kołem.

Używamy coraz bardziej zaawansowanych technologii i jednocześnie coraz mniej o nich wiemy. Nie pozostaje nic innego, jak tylko im zaufać.

Nigdy dotąd nie istniało tak dużo danych opisujących zachowanie poszczególnych osób, i nigdy jeszcze te dane nie były tak łatwo dostępne. Czy to koniec prywatności?