Ubrania za brudne na szafę, za czyste na pranie? To krzesło rozwiąże problem
"Krzesło na pranie" od szwedzkiej "Królowej gównianych robotów" to spełnienie marzeń dla bałaganiarza w twoim życiu. Za równowartość zwrotu podatku twoje pośladki mogą odzyskać terytorium okupowane przez twoje ubrania za brudne na szafę, ale za czyste na pranie.
Jeżeli istnieje w naszych domach coś co łączy nas niezależnie od typu zabudowy, majętności, gustu i podejścia do utrzymania porządku, to jest nim siedzisko na ubrania "za brudne na szafę, za czyste na pranie". Sypialniane pufy, fotele, krzesła i siedziska w każdym domu stanowią tymczasową przechowalnię odzieży z kategorii "założę jutro i potem dam do prania". Jednak nie jest to układ idealny, gdyż tworzy on nieporządek i zabiera miejsce cenne dla pośladków.
Rozwiązaniem tego problemu jest "Krzesło na pranie"
Krzesło na pranie ("Laundry chair") zostało stworzone przez szwedzką projektantkę i wynalazczynię Simone Giertz, zwaną także "Królową gównianych robotów" ("Queen of Shitty Robots"). Pierwszy prototyp krzesła zadebiutował na jej kanale na YouTubie w 2024 roku, wzbudzając zainteresowanie internautów, którzy zalali Giertz pytaniami o możliwość kupna. Zainteresowanie przerodziło początkowo żartobliwe krzesło w pełnoprawny projekt, który wynalazczyni dopracowywała przez kilka ostatnich miesięcy.
Działanie Krzesła na pranie jest całkiem proste. Z przodu to najzwyklejsze krzesło, na którym można siadać. Jednak w przypadku potrzeby odłożenia ubrań "za brudnych na szafę, za czystych na pranie", zamiast rzucać je na siedzisko lub oparcie, można je zawiesić na obrotowym stelażu. Obrotowy aspekt jest tu całkiem ważny, bowiem pozwala na łatwe zawieszenie ubrań bez konieczności wciskania ich pomiędzy siedzisko a stelaż, a także pozwala ukryć niezbyt atrakcyjną wizualnie wystawę noszonych ubrań.
Mebel wykonany jest z litego, barwionego drewna, natomiast jego tapicerka z wysokiej jakości sztruksu w 100 proc. z bawełny, ze wzmocnionymi szwami i ukrytym zamkiem błyskawicznym w poduszce. Ruchomość stelażu zapewnia wbudowany mechanizm obrotowy "Lazy Susan" z łożyskami kulkowymi, zapewniający płynny i łatwy obrót szyny.
Jednak jakkolwiek proste, krzesło na pranie nie jest tanie. Simone Giertz wyceniła je na 899 dol. - ok. 3300 zł. Doliczmy do tego koszty wysyłki i wyjdzie z tego krzesło droższe niż niejeden zestaw do jadalni czy szafa na wymiar.
Kampania krzesła na pranie na Kickstarterze wystartowała 13 marca z celem uzbierania 185 980 zł potrzebnych na produkcję. Powiedzieć, że projekt okazał się być sukcesem to jak nic nie powiedzieć, bo już 17 marca projekt zebrał 2,8 mln zł - ponad 1500 proc. zakładanej kwoty.
Projekt mebla zdecydowanie wzbudził falę ekscytacji, która dosięgnęła nawet polskiego Twittera X i każdy jeden komentarz jaki dotychczas przeczytałam na temat dzieła Simone Giertz był pozytywny. Jednak ja mam wątpliwości co do użyteczności tego mebla.
Istnienie "krzeseł na pranie" wynika nie tylko z braku dedykowanej sfery na przechowywanie ubrań które są "na wpół brudne", ale także z lenistwa. Odzież "za brudna na szafę, za czysta na pranie" ląduje na najbliższym siedzisku, bo jest to po prostu wygodne. Nie trzeba nic otwierać, przesuwać, składać. Po prostu ubrania są na niego rzucone. Dodanie specjalnego, obrotowego stelażu nie sprawi, że zaczniemy po niego magicznie sięgać i raczej ubrania nadal będą z nawyku, lenistwa czy też pośpiechu lądować na siedzisku. Tylko tym razem będzie to atypowe, obrzydliwie drogie krzesło z Kickstartera, a nie najtańszy mebel z pobliskiej sieciówki.
Jednak jeżeli masz siłę woli, która pozwala ci na konsekwentne wieszanie ubrań na stelażu oraz zwrot podatku, z którym nie masz co zrobić, krzesło na pranie to całkiem (bez)sensowny wydatek.
Genialne projekty z Kickstartera? Mamy tego więcej:
