Sondy kosmiczne

Najpierw Indie zdobyły Księżyc dzięki udanemu lądowaniu swojej sondy w rejonie bieguna południowego naszego naturalnego satelity. Teraz kierują swój wzrok, może nie dosłownie, ale w naukowy sposób, ku Słońcu.

Zdjęcia z sond kosmicznych i łazików jeżdżących po odległych o miliony kilometrów planetach docierają do nas dziś w dużych ilościach. Gdy niedawno na Marsie lądował łazik Perseverance, cały świat śledził doniesienia z NASA i bardzo szybko mógł zobaczyć zdjęcia wykonane podczas lądowania. Jak to wyglądało na początku podboju kosmosu?

Błękitna planeta - tak mówi się o Ziemi. Mars to czerwony glob. Saturn posiada majestatyczne pierścienie, które sprawiają, że to najniezwyklejsza z wyglądu planeta w Układzie Słonecznym. Jowisz oprócz tego, że jest największą z planet w naszym systemie, słynie z wyglądu, który przypomina mieszające się strumienie farb, z wielką czerwoną plamą przykuwającą uwagę. Oprócz planet również ich księżyce potrafią zaskoczyć swoim wyglądem i właściwościami. Jednym z takich ciał niebieskich jest Enceladus.

„Jestem obecnie 18 godz. 26 min 01 sek. czasu podróży świetlnej od Ziemi”. Takie komunikaty można odczytać raz na jakiś czas na twitterowym profilu sondy Voyager 2. To oznacza, że sonda wystrzelona w kosmos w 1977 jest od nas tak daleko, że gdybyśmy poruszali się z prędkością światła, potrzebowalibyśmy aż 18 godzin, by dotrzeć z Ziemi do miejsca, gdzie obecnie się znajduje. O tym jak duża jest to odległość, świadczy fakt, że by okrążyć Ziemię, światło potrzebuje jedynie 0,13 sekundy. By dotrzeć do nas ze Słońca, potrzebuje 8 minut. Wyobraźcie sobie teraz, jak wielka odległość dzieli nas od naszych kosmicznych wysłanników, jeśli światło potrzebowałoby aż 18 godzin, by do nich dotrzeć!

Ludzkość ma na koncie wysłanie obiektów, które znajdują się daleko poza naszym Układem Słonecznym. Poruszają się jednak one jak na kosmiczne standardy w żółwim tempie. Jeśli chcemy jednak myśleć poważnie np. o dotarciu do naszego najbliższego gwiezdnego sąsiedztwa w kosmosie - układu Alpha Centauri, musimy wymyślić rodzaj napędu, który pozwoli osiągnąć naszym sondom kosmicznym o wiele większe prędkości. Właśnie pojawił się kolejny, nowy pomysł jak tego dokonać. 

26 września 2022 roku miliony kilometrów od Ziemi doszło do pierwszego testu systemu obrony przeciw planetoidami zmierzającymi w kierunku Ziemi. Sonda DART o masie 545 kilogramów przemieszczająca się z prędkością 21 000 km/h z pełnym impetem uderzyła w planetoidę Dimorphos. Celem tego uderzenia była zmiana tempa obiegu Dimorphosa wokół planetoidy Didymos. Naukowcy chcieli bowiem sprawdzić, czy uderzenie w planetoidę zmierzającą w kierunku Ziemi pozwoli zmienić jej trajektorię lotu na tyle, aby ominęła ona Ziemię w bezpiecznej odległości.

Lata oczekiwania już wkrótce dobiegną końca. Już w drugiej połowie kwietnia w podróż w zewnętrzne rejony Układu Słonecznego wyruszy europejska sonda kosmiczna JUICE. Jak będzie wyglądała jej podróż i co będzie badała? O tym przeczytacie poniżej.

Dawno minęły już czasy, w których dzieci transportowane były na wigilię do dziadków na sankach ciągniętych przez rodziców po głębokim śniegu. Śnieg w wigilię Bożego Narodzenia to coraz rzadsze zjawisko w Polsce. Okazuje się nawet, że bardziej „świąteczny klimat” niż u nas, można znaleźć w niektórych częściach Marsa.

Naukowcy z Kanady przekonani są, że możemy dostać się do najbliższej gwiazdy w ciągu zaledwie 200 lat. Musimy tylko w tym celu skopiować metodę lotu od albatrosów i szybowników.

Jeszcze kilka miesięcy temu można było odnieść wrażenie, że planowana od lat misja sondy Psyche do planetoidy 16 Psyche zakończy się zanim jeszcze się rozpocznie. Teraz nadzieja na zbadanie tego fascynującego obiektu powraca.

Ponad rok temu z Przylądka Canaveral na Florydzie w kierunku trojańskich planetoid Jowisza wystartowała sonda Lucy. W ubiegłym tygodniu, po trwającym rok okrążeniu Słońca sonda przeleciała w odległości 300 km od powierzchni Ziemi, wykorzystując naszą planetę jako trampolinę grawitacyjną do dalszej podróży. Niejako przy okazji tej wizyty sonda sfotografowała powierzchnię Księżyca.

Termometr i ciśnieniomierz nie są pierwszymi rzeczami, które przychodzą do głowy kiedy ktoś zada nam pytanie o skomplikowaną, zaawansowaną technologię. Mimo to właśnie teraz cały sztab naukowców pochwalił się opracowanymi przez siebie instrumentami tego typu i, co więcej, są one prawdziwym osiągnięciem. Wkrótce polecą badać atmosferę Wenus.

Sonda Lucy wystartowała 16 października 2021 r. w podróż do planetoid trojańskich znajdujących się na orbicie Jowisza. Dokładnie rok po starcie, w najbliższą niedzielę przeleci w odległości 350 km od Ziemi. Nasza planeta posłuży za trampolinę, która pozwoli jej zwiększyć prędkość orbitalną. Zanim jednak sonda wyruszy do Jowisza, będzie potrzebowała jeszcze jednej wizyty w naszych okolicach.

Najprawdopodobniej wyczerpanie zapasu energii elektrycznej sprawił, że krążąca od ośmiu lat wokół Marsa sonda kosmiczna przestała odzywać się do kontrolerów znajdujących się na powierzchni Ziemi. Trochę szkoda, ale to i tak ogromny sukces.

W nocy z poniedziałku na wtorek czasu polskiego sonda DART uderzy w powierzchnię planetoidy Dimorphos z prędkością ponad 22 000 km/h. Celem eksperymentu NASA jest przetestowanie możliwości zmiany trajektorii lotu planetoid zagrażających Ziemi. Wydarzenie to transmitowane jest na żywo na YouTube.

Sonda kosmiczna Solar Orbiter, której zadaniem jest badanie atmosfery Słońca z bliska, musiała się niedawno zmierzyć ze złośliwością celu swojej podróży. Na kilka dni przed jednym z wielu przelotów w pobliżu Wenus, sonda napotkała na potężną erupcję plazmy z powierzchni Słońca.

W kosmosie doszło do wielu pomyłek i błędów, jednak niektóre z nich były zagrażające życiu, inne doprowadziły do bezpowrotnej utraty sprzętu.

Kilka tygodni temu naukowcy monitorujący dane spływające na Ziemię ze znajdującej się od 10 lat w przestrzeni międzygwiezdnej sondy Voyager 1 poinformowali, że wiekowe już urządzenie zaczęło przesyłać na Ziemię niezrozumiałe dane. Przyczyna usterki okazała się co najmniej zaskakująca.

Sondy kosmiczne rozwijają niewiarygodne prędkości, jeżeli spójrzmy na nie przez pryzmat obiektów stworzonych przez człowieka i poruszających się na Ziemi lub kilka kilometrów nad nią. W porównaniu z najważniejszą prędkością osiągalną w kosmosie, prędkością światła, to zaledwie powolne żółwie. Jesteśmy jednak ludźmi, którzy mają własny punkt odniesienia, dlatego przyjrzyjmy się najszybszym sondom kosmicznym w historii ludzkości.

Korea Południowa nie jest krajem, który przychodzi automatycznie na myśl, kiedy mówimy o misjach kosmicznych. Tymczasem już w czwartek w kierunku Księżyca poleci południowokoreańska sonda Danuri. Cieszy mnie to bardziej, niż powinno. Dlaczego?