Lodowce

Okresy ochładzania i ocieplania klimatu nie są niczym nowym na Ziemi. Dzięki temu, na podstawie wiedzy o procesach zachodzących w odległej przeszłości, naukowcy mogą prognozować nadciągające zmiany. Jak się domyślacie, prognozy nie są pomyślne.

Galopujące zmiany klimatyczne od wielu lat prowadzą do wzrostu średnich temperatur na Ziemi i do kurczenia się ilości lodu w Arktyce. Choć to tylko liczby, to właśnie one będą decydowały o przyszłości licznych form życia żyjących w tym rejonie. Prognozy wyglądają przerażająco.

Zmiany klimatyczne coraz szybciej prowadzą do ocieplania się klimatu Ziemi. Tegoroczne lato na półkuli północnej było czwartym najgorętszym w historii pomiarów. Jak jednak donoszą polarnicy, nie wszędzie ten trend jest jednakowy. Z pewnością pingwiny cesarskie - gdyby je spytać - miałyby zupełnie inne zdanie co do zmian klimatycznych.

Naukowcy badający zmiany klimatyczne zachodzące w rejonie Arktyki przyznają, że najbardziej niepewnym czynnikiem, który może mieć wpływ na tempo ogrzewania tego regionu jest pokrywa chmur. Co więcej, w zależności od okresu chmury mogą ogrzewać lub ochładzać Arktykę.

Przyspieszające zmiany klimatyczne na Ziemi prowadzą do coraz szybszego topnienia lodowców. Z roku na rok czapy polarne na Ziemi są coraz mniejsze. Skutki są opłakane. Jak się teraz okazuje ma to wpływ nie tylko na poziom wody w morzach i oceanach.

Kiedy myślimy o okolicach bieguna południowego Ziemi, kolorowe i fascynujące życie nie jest pierwszą rzeczą, która przychodzi nam do głowy. Jak się okazuje, taki sceptycyzm jest zupełnie nieuzasadniony.

Lodowce Grenlandii topnieją, lodowce na Antarktydzie topnieją, Rosjanie budują całoroczny szlak żeglugowy przez Arktykę, w której coraz mniej jest lodu. Takie zmiany zawsze zachodziły w historii Ziemi. Ślady po tych zmianach naukowcy właśnie znaleźli głęboko pod dnem Morza Północnego.

W krajobrazie Engelberga w Szwajcarii dominuje wspaniały ośnieżony szczyt Titlis o wysokości 3238 m n.p.m. Niby dominuje, ale jednak z roku na rok coraz mniej. Szwajcarzy nie zamierzają jednak na to bezczynnie patrzeć.

Kebnekaise, najwyższy szczyt Szwecji, wciąż jest najwyższy, ale mimo to od lat bezustannie się kurczy. Doskonale wiadomo, co jest tego przyczyną.

Koniec lipca był dla mieszkańców Grenlandii potężnym zaskoczeniem. Temperatury notowane na kontynencie w ciągu ostatnich kilku dni były ponad 10 stopni wyższe od typowych dla tej pory roku. Nic zatem dziwnego, że lądolód grenlandzki ponownie znika w oczach.

Zjawisko zaobserwowano na całym świecie, więc mowa o globalnym trendzie, a nie pojedynczych przypadkach. Topnienie górskich lodowców w tropikach to fatalna wiadomość dla okolicznych mieszkańców. A przez to i dla całego świata.

Zmiany klimatyczne bardzo powoli i metodycznie ogrzewają naszą planetę. Lodowce stopniowo topnieją, pojawiają się fale upałów, coraz częściej mamy do czynienia z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi. Najnowsze badania jednak wskazują, że to wszystko tylko dobre złego początki.

Bieguny Ziemi bezustannie zmieniają położenie na powierzchni Ziemi. Są to niewielkie zmiany, ale zasadniczo stałe. Naukowcy zajmujący się badaniami skutków zmian klimatycznych odkryli właśnie, że one także przyczyniają się obecnie do zmiany położenia biegunów. W jaki sposób?

Bezzałogowa łódź podwodna Ran wpłynęła pod lodowiec Thwaites, znany także jako Lodowiec Zagłady. Okazało się, że topnieje on znacznie szybciej, niż szacowano. Skutki tego procesu mogą być bardzo poważne.

Naukowcy byli przekonani, że obecna pokrywa lodowa istnieje od co najmniej miliona lat. Najnowsze odkrycie mówi coś zgoła innego.

Brytyjscy naukowcy donieśli o kolejnej katastrofie, która miała miejsce na Antarktydzie. Od lodowca szelfowego Brunt oderwała się ogromna góra lodowa o powierzchni 1270 kilometrów kwadratowych.

Wszyscy wiedzieli, że ich poziom będzie rósł wraz z podwyższaniem się średniej temperatury na naszej planecie. Większość modeli klimatycznych prognozowała jednak, że proces ten przebiegać będzie trochę wolniej.

Klimatolodzy ostrzegają: każdego roku z Ziemi znika około, uwaga, 1,2 bilionów ton lodu. Spróbujcie wyobrazić sobie ilość energii potrzebnej do stopienia takiej ilości zamrożonej wody.

Czy pingwiny mieszkające na Georgii Południowej jednak przeżyją spotkanie z największą górą lodową na świecie? Nie wiadomo, ale szanse na to właśnie wzrosły.

Już tylko dni nas dzielą od nieuchronnego uderzenia największej góry lodowej na świecie w wybrzeże wyspy Georgia Południowa. Choć wydarzenie to będzie niosło za sobą katastrofalne skutki, to naukowcy chcą je wykorzystać do zdobycia nowej wiedzy.