NASA

Sonda New Horizons przeleciała wczoraj nad Plutonem w odległości około 12,5 tysiąca kilometrów od powierzchni. Ta ważąca 478 kilogramów kruszynka zdolna jest wykonać zdjęcia w rozdzielczości, która pozwoliłaby dojrzeć jeziorka w Central Parku w Nowym Jorku gdyby Central Park znajdował się na Plutonie. Chwała naukowcom, bo nie ma nic piękniejszego, niż świadomość, że ludzkość potrafi dokonać takich rzeczy - wysyłać sondy na komety czy karłowate planety 5 miliardów kilometrów od Ziemi.

Środowisko panujące poza ziemską atmosferą, w przestrzeni kosmicznej, jest wyjątkowo nieprzyjazne. Nie tylko dla organizmów ludzkich, ale i dla wystawionego na te warunki sprzętu. To właśnie instrumenty badawcze, ściany stacji kosmicznych i pojazdów oraz obudowy sond są najbardziej narażone na zniszczenie.

Mamy wręcz niebywały talent do niszczenia swojego ekosystemu, a ludzkość ma wiele wspólnego z prostymi pasożytami. Choć nas to w efekcie zabija, trujemy siebie samych i nasze środowisko. A wkrótce będziemy sami siebie sabotować na orbicie okołoziemskiej.

„Nasty”, czyli po angielsku „paskudny”. Czym gwiazda mogła podpaść amerykańskiej agencji kosmicznej? Otóż gdyby ta była człowiekiem, z całą pewnością miałaby niedobry charakter.

Ten symbol będzie reprezentował ludzką rasę podczas jej podboju kosmosu. Ta flaga zostanie wbita w powierzchnię planety Mars przez pierwszego odkrywcę. Dojście do porozumienia w sprawie jej formy zajęło raptem niecałe pół stulecia.

Już 20 maja „kosmiczny samolot” amerykańskich sił powietrznych odbędzie swoją czwartą, testową misję. Projekt objęty jest częściową klauzulą tajności, ale już teraz wiemy, że pojazd będzie miał przede wszystkim zastosowania naukowe. Ale czy odegra jakąkolwiek rolę w hipotetycznej trzeciej wojnie światowej?

Spośród przedmiotów stworzonych przez człowieka, które znajdują się na powierzchni Księżyca, amerykańskie flagi są prawdopodobnie najsłynniejsze.

Niemal dokładnie rok temu teleskop Hubble obchodził swoje 24 urodziny. Teraz mija okrąglejsza rocznica - minęło już 25 lat, odkąd został on wyniesiony na orbitę okołoziemską.

NASA niezmiennie boryka się z problemem, jakim jest jej budżet. Z jednej strony trudno walczyć o pieniądze zabierane od obywateli w formie podatków, z drugiej zaś eksploracja kosmosu jest niezmiernie droga. Na szczęście istnieją pewne ciekawe pomysły na kompromis.

We wchodzącym w skład "Opowieści o pilocie Pirxie" opowiadaniu "Ananke" Stanisław Lem rozprawia się z legendą Marsa. Z ludzkimi nadziejami na istnienie tam wody, życia, śladów cywilizacji, czy chociażby widzianych przez astronoma Schiaparellego kanałów. We wspomnianym opowiadaniu autor "Solaris" wspomina o "oszustwie" jakiego dopuścił się Mars, każąc nam w to wszystko wierzyć.

Każdy z nas czuł się czuł trochę nieswojo, będąc z dala od domu. Jednak odległości na Ziemi są tak niewielkie, że w ciągu kilku dni jesteśmy w stanie dotrzeć w każdy jej punkt. Wyobraźmy sobie jednak, że spoglądamy na nasz dom - Ziemię, z takiej odległości, iż musimy sobie zdać sprawę, że za naszego życia nie mamy szans tam wrócić...

Od kosmicznej pustki, próżni i śmiertelnych dla człowieka warunków dzieli cię cienka metalowa ściana. Wtem do twoich uszu dobiega alarm: twój skromny habitat zaczyna być dla ciebie równie wielkim zagrożeniem, co świat zewnętrzny. Nie możesz liczyć na żadną pomoc z zewnątrz w formie szalupy ratunkowej. Co robisz?

Dostarczanie sprzętu i innych zasobów astronautom przebywającym na stacji kosmicznej jest kłopotliwe i czasochłonne. Misje zaopatrzeniowe odbywają się rzadko, i kosztują dużo. Z pomocą przychodzi jednak technologia druku 3D.

Pierwszy próbny lot nowego pojazdu NASA czyli Oriona planowany był na 4. grudnia. Orion MPCV, czyli Multi-Purpose Crew Vehicle to pojazd, który jest w stanie wynieść w przestrzeń kosmiczną załogę składającą się do czterech osób. Jednak pierwszy lot, pod kryptonimem EFT-1, czyli Exploration Flight Test 1 miał odbyć się bez załogi. Niestety, problemy techniczne spowodowały, że lot został przeniesiony na kolejny dzień.

Naukowcy z uniwersytetu we Florydzie opracowali wydajną i skuteczną metodę na produkcję paliwa rakietowego przy ograniczonych zasobach. Głównym składnikiem są… ludzki kał i mocz. Wbrew pozorom, to wielki sukces, który znajdzie praktyczne zastosowanie w przyszłości.

Nasze rozumienie Kosmosu dąży w naturalny sposób do jakiegoś porządku. To jest cecha naszego umysłu - lubimy myśleć, że wszystko ma jakąś zrozumiałą i logiczną strukturę.

To pierwsza poważna katastrofa w historii podboju kosmosu z udziałem firm prywatnych. Rakieta Antares, należąca do dofinansowywanej przez NASA firmy Orbital Science Corporation, eksplodowała tuż po starcie. Kto zawinił? I co dalej z zaopatrywaniem Międzynarodowej Stacji Kosmicznej?

Wszyscy pamiętamy porucznik Uhurę ze Star Treka. W filmach wcieliły się w jej rolę dwie aktorki: w oryginalnej serii Nichelle Nichols, zaś w remake'u autorstwa JJ Abramsa Zoe Saldana. To właśnie Nichelle Nichols, już od lat siedemdziesiątych XX. wieku zaangażowała się we współpracę z NASA. Propagowała ich koncepcje, działała na rzecz zatrudniania kobiet w inżynierii i nauce, oraz przedstawiała Amerykanom program wahadłowców kosmicznych.

Hibernacja astronautów to wizja lansowana nie tylko przez autorów opowiadań science-fiction. Agencje kosmiczne z całego świata szukają sposobu na bezpieczne hibernowanie i wybudzanie załóg pojazdów kosmicznych. NASA inwestuje w to coraz więcej gotówki.

Amerykańska Agencja Kosmiczna wydaje kupę szmalu na projekt, który ma wykrywać zagrażające naszej planecie ciała niebieskie. Mimo tego, jest on najwyraźniej mocno niedofinansowany. W razie kłopotów, NASA pozostanie bezradna.