Muzyka

Kickstarter - strona, na której ciekawe projekty i pomysły mogą dostać finansowanie od użytkowników - ostatnio staje się bardzo popularna, a w sieci powstaje mnóstwo jej klonów. Na Kickstarterze pieniądze zbierają przeróżne projekty: gadżety, pomniki, gry, filmy, a teraz także muzyka. Amanda Palmer, która na nowy album swojej grupy The Grand Theft Orchestra, promocję oraz działania artystyczne związane z nim zebrała na Kickstarterze w 7 godzin pożądane 100 tysięcy dolarów, a w momencie pisania tego tekstu już ponad pół miliona (i wciąż pozostało jej 26 dni zbierania funduszy) twierdzi, że taki sposób finansowana jest przyszłością muzyki.

Bardzo lubię Deezera. Aplikacja webowa działa bardzo dobrze i pozwala zapisywać muzykę do odsłuchu offline, ma całkiem zręczny interfejs, no i jest jedynym tak potężnym serwisem muzyki z chmury dostępnym oficjalnie w Polsce. Aplikacja na Androida też jest całkiem w porządku. Ma oferuje taką samą możliwość słuchania offline, dodatkowo estetycznie odpowiada mojemu gustowi. Deezer wczoraj jednak sprawił mi niespodziankę, która nie powinna się zdarzyć. Niemiłą niespodziankę, która może nie jest ogromna, ale pozostawi niesmak i każe mi przestać ufać Deezerowi.Ze słuchania muzyki zapisanej do odsłuchu offline na Deezerze korzystam od grudnia praktycznie codziennie. Na różnych telefonach funkcja sprawowała się świetnie, postanowiłam więc skorzystać z niej też podczas wczorajszego lotu do Londynu na konferencję prezentującą Samsunga Galaxy S III. I wszystko byłoby świetnie, gdyby nie to...

Anontune ma, według Anonimowych (albo tych, którzy się za nich podają - chociaż chyba każdy może nazwać się Anonem i nie będzie kłamał, skoro to ruch, a nie konkretna organizacja ze strukturą), stać się serwisem muzycznym, który przyciągnie uwagę przemysłu muzycznego i pozwoli na słuchanie i dzielenie się muzyką z każdego miejsca internetu. Wszystko tak, by nie narażać się na pozwy od wytwórni i nie łamać prawa, ale utrzeć nosa koncernom. Idea serwisu jest całkiem w porządku, chociaż nie do końca nowatorska. Jednak obawiam się, że Anonimowi po raz kolejny mogą wyświadczyć nam niedźwiedzią przysługę, wszystko oczywiście z dobrymi intencjami.

Festiwal sztuki i muzyki Coachella zasłynął w tym roku w internecie i nie tylko na szeroką skalę jedną rzeczą - hologramem Tupaca, legendarnego już niemal, nieżyjącego rapera. Niektórzy z widzów uwierzyli, że Tupac powrócił, hologram był tak dopracowany. Długo zastanawiałam się, co sądzę o tym trendzie. W końcu to widowiskowe wykorzystanie najnowszych technologii, na dodatek nie gdzieś w labolatoriach, a rozrywce skierowanej do mas. Za najcelniejszy komentarz niech posłuży ten fałszywy plakat:

W końcu facebookowy Open Graph nabiera kolorów - serwis wprowadził przycisk “posłuchaj”, dzięki któremu można bezpośrednio z poziomu fanpejdży artystów przejść do aplikacji strumieniujących muzykę z chmury z playlistą danego wykonawcy. Nie dość, że to bardzo wygodne rozwiązanie, to spowoduje wzrost popularności serwisów muzycznych. Brawa dla Facebooka - teraz trzeba czekać jeszcze na przycisk “oglądaj”, chociaż ten w Polsce może nie działać ze względu na brak serwisów wideo z prawdziwego zdarzenia.

Muzo.pl to najnowszy serwis strumieniujący muzykę z sieci od Solorza-Żaka. To serwis, który ma ambicję odmienić polski rynek dystrybucji muzyki cyfrowej i powalczyć o mocną pozycję na rodzimym rynku, zwłaszcza przed wejściem do Polski gigantów typu Spotify, czy Rdio. Muzo nie jest na razie majstersztykiem funkcjonalności, ma dosyć ubogą ofertę muzyczną, ale do końca roku ma powiększyć bazę utworów pięciokrotnie. Co najważniejsze - Muzo cenowo dostosowuje się do polskich warunków. Solorz-Żak ma przewagę nad zachodnią konkurencją, której nie można lekceważyć, czyli znajomość polskiego rynku.

Pamiętacie rewolucję, jaką miało być wejście Spotify do Stanów Zjednoczonych i połączenie go z Facebookiem i jego open graphem? Wszyscy zapowiadali, że Spotify szturmem zdobędzie nowy rynek, a pomoc Zuckerberga da nieocenionego kopniaka popularności. 9 miesięcy później wiadomo, że nie jest tak różowo. Spotify nie potrafi zdobyć oczekiwanej liczby subskrybentów, zwłaszcza tych płatnych. Problemy z licencjami od wytwórni też dają się we znaki. Teraz Spotify zmienia zasady darmowych subskrypcji, wszystko po to, by skłonić użytkowników do płacenia. Okazuje się, że dawanie dostępu za słuchanie reklam wystarcza użytkownikom, ale nie samemu Spotify.

Z jednej strony mamy coraz szerszy dostęp do legalnych treści - co rusz pojawiają się nowe serwisy z materiałami video, możliwy jest dostęp do muzyki zarówno na własność jak i w abonamencie, a na YouTube znajdziemy też oficjalne kanały wytwórni czy wykonawców. Wszystko w miarę wygodnej formie, często za darmo lub w miarę rozsądnych cenach - niższych lub porównywalnych do tych z zagranicy. Z drugiej strony, wciąż wiele rzeczy jest niedopracowanych. Nasuwa się więc pytanie - po co te wszystkie legalne treści, skoro internet miał to wszystko już wcześniej, a forma dostępności wcale nie była jakaś uciążliwa.

W końcu zaczyna coś się dziać w kwestii strumieniowania muzyki chmury w abonamencie. Rdio, jeden z czołowych serwisów ze Stanów Zjednoczonych, zapowiada, że w ciągu kilku miesięcy stanie się dostępny w całej Europie, a potem planuje ekspansję na Azję. To dobra wiadomość nie tylko dla potencjalnych użytkowników, ale też wszystkich serwisów zajmujących się dostarczaniem abonamentów na dostęp do muzyki w chmurze - kolejne po Stanach Zjednoczonych tereny opanowywane przez muzyczną chmurą powiększą świadomość klientów i przygotują rynki na usługi chmurowe z prawdziwego zdarzenia.

Nasz czytelnik o nicku Qwe napisał bardzo ciekawy komentarz porównujący multimedialne sklepy światowych gigantów i to, co możemy kupić w nich w Polsce. Mówiąc w skrócie jest tragicznie. Ekosystemy ekosystemami, scentralizowane usługi sprzedające lub dające dostęp do treści swoją drogą, w polsce i tak jesteśmy w pupie. Nie mamy co marzyć o wygodnych, zintegrowanych z urządzeniami sklepach, a jeśli chcemy kupować w miarę wygodnie i za rozsądne ceny, to nie pozostaje nam nic innego, jak korzystać z co najmniej kilku usług.

Kolejne bardzo optymistyczne dane dla internetowej chmury nadchodzą z Ameryki. Po świetnej prognozie dla filmów z sieci zabijającej wręcz fizyczne nośniki, nadeszły rewelacyjne prognozy dla przyszłości muzyki. A przyszłością muzyki jest tylko i wyłącznie cyfrowa chmura. Powie tak każdy, kto przez dłuższą chwilę miał styczność ze Spotify lub Deezerem.

Deezer to serwis, którego wielkim promotorem w Polsce - jeszcze przed pojawieniem się w naszym kraju - była Ewa Lalik. Po dwóch miesiącach korzystania z tego serwisu, zarówno w domu przy komputerze, jak i na urządzeniach mobilnych, sam mogę się pokusić o jego ocenę. Dwa lata temu głośno orędowałem za wejściem iTunes Music Store do Polski, a tymczasem w kilka miesięcy po jego debiucie w Polsce... zupełnie go porzuciłem.