Artemis II przesłało nowe zdjęcia. Takiego Księżyca nie widzieliśmy
Księżyc z południowym biegunem na górze, fragment niewidocznej z Ziemi półkuli i gigantyczny krater, którego w całości nie widział dotąd żaden człowiek.
Fotografia - którą NASA opublikowała jako kadr o numerze art002e009006 - została wykonana czwartego dnia lotu Artemis II. Widzimy na niej tarczę Księżyca, ale „do góry nogami” - z biegunem południowym u góry kadru. To nie błąd w EXIF‑ie tylko naturalny efekt geometrii lotu i położenia kapsuły Orion względem Księżyca.
Najciekawszy fragment kadru znajduje się przy prawej krawędzi tarczy. To basen uderzeniowy Orientale - ogromna, wielopierścieniowa struktura po zderzeniu z planetoidą, która jest podręcznikowym przykładem tego typu krateru. Z Ziemi widzimy go zawsze „na skraju”, pod dużym kątem, więc szczegóły są spłaszczone i zniekształcone. Tymczasem z perspektywy Artemis II widać go w całości.
Czytaj też:
Orientale ma około kilkuset kilometrów średnicy (zewnętrzny pierścień to mniej więcej 900-1000 km) i kilka koncentrycznych „obręczy” - to punkt odniesienia dla geologów do porównywania innych kraterów uderzeniowych na skalistych światach, od Merkurego po Plutona. NASA wprost nazywa go „wzorcowym” basenem uderzeniowym, punktem odniesienia dla całej reszty Układu Słonecznego.
Kim są ludzie za obiektywem: załoga Artemis II
Na pokładzie Oriona lecą cztery osoby: dowódca Reid Wiseman, pilot Victor Glover oraz specjaliści misji Christina Koch i Jeremy Hansen z Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej. To bardzo świadomie dobrany skład testowy. Artemis II to przede wszystkim lot sprawdzający cały stos technologiczny: rakietę SLS, kapsułę Orion, systemy podtrzymywania życia, komunikację, procedury awaryjne. NASA nie ukrywa, że głównym celem jest zebranie jak największej ilości danych o zachowaniu systemów - bo Artemis III, czyli pierwsze lądowanie w okolicach bieguna południowego Księżyca, ma wystartować już za około rok.
To trochę jak pierwsza duża, publiczna beta nowej platformy - tylko że zamiast nowego systemu operacyjnego testujemy kompletną infrastrukturę do lotów poza niską orbitę okołoziemską. Telemetria, logi, dane z czujników, nagrania z kamer - wszystko to trafi do inżynierów, którzy będą na tej podstawie poprawiać hardware i software przed kolejnymi misjami.
