Pokazali wiatraki antydronowe. Ktoś tu ma dużą fantazję
Rosyjska armia szuka sposobów na przetrwanie w epoce dronów kamikadze i czasem wygląda to jak scenariusz kiepskiej fantastyki wojennej.
Najnowszy pomysł to wiatrakowy system antydronowy montowany na bezzałogowym pojeździe lądowym: metalowa konstrukcja z obracającymi się ramionami i linami ma fizycznie strącać nadlatujące FPV. Pierwsze nagrania z testów pokazują jednak, że zamiast sprytnej tarczy powstał raczej ruchomy problem logistyczny.
Wiatrak na gąsienicach. Jak ma działać rosyjski system antydronowy?
Na opublikowanym materiale widać bezzałogowy pojazd lądowy, na który nałożono coś w rodzaju blaszanej paki albo wiaty śmietnikowej. Do tej konstrukcji przytwierdzono osobne mechanizmy obrotowe po bokach, z przodu i z tyłu. Każdy z nich napędzany jest własnym silnikiem elektrycznym, a do wałów przymocowano liny tworzące coś w rodzaju wirujących ramion.
Z założenia cały ten układ ma pełnić funkcję ruchomej klatki. Kiedy pojazd się porusza, silniki wprawiają w ruch ramiona z lin, które mają tworzyć strefę niebezpieczną dla dronów. Nadlatujący FPV powinien wpaść w sieczkę wirujących elementów, zostać uszkodzony lub wytrącony z kursu, zanim jego ładunek trafi w kadłub chronionego sprzętu. Koncepcja jest prosta: zamiast skomplikowanej elektroniki – brutalna, mechaniczna przeszkoda.
Testy w terenie: więcej kłopotów niż obrony
Nagranie z prób systemu antydronowego nie zostawia złudzeń co do jego niedoskonałości. Wirujące ramiona z linami regularnie uderzają w ziemię, ograniczając mobilność pojazdu. Zamiast lekko przeczesywać powietrze nad sprzętem, system w praktyce bije w podłoże, co utrudnia jazdę nawet po względnie równym terenie.
To dopiero początek listy kłopotów. Już na suchym poligonie widać, że liny mają tendencję do szukania najbliższych przeszkód, którymi zazwyczaj są własny kadłub i elementy konstrukcji. Trudno sobie wyobrazić, jak takie rozwiązanie zachowa się w prawdziwych warunkach frontowych: w wysokiej trawie, wśród krzewów, na zrujnowanych ulicach czy między fragmentami zabudowy.
Każda gałąź, każdy wystający kawałek gruzu może stać się punktem zaczepienia dla obracających się lin. Do tego dochodzi jeszcze kwestia chmur pyłu, które system będzie wzbijał podczas pracy, jeszcze bardziej ograniczając widoczność i zdradzając pozycję pojazdu. Zamiast sprytnej obrony przed dronami dostajemy konstrukcję, która sama z siebie generuje ryzyko utknięcia, uszkodzeń i awarii.
Patenty na busie i wersja z łopatkami
Rosjanie nie poprzestali na jednym prototypie. Według dokumentacji patentowej testują także podobny system montowany na popularnym busie UAZ-452. W tym wariancie rama z silnikami i elementami obrotowymi jest mocowana bezpośrednio do nadwozia klasycznego pojazdu.
Tutaj rolę broni mają pełnić nie liny, lecz sztywne łopatki osadzone na wałach silników. Całość tworzy coś na kształt klatki dookoła busa, z zachowaną przerwą między karoserią a wirującymi elementami. Według założenia konstruktorów dron FPV ma wchodzić w strefę pracy łopatek, co ma zwiększać szansę na jego uszkodzenie, zanim ładunek dotknie właściwego pancerza.
Ta przerwa między karoserią a łopatkami ma mieć dodatkową funkcję. W razie detonacji ładunku kumulacyjnego energia strumienia ma zostać osłabiona, a sama głowica wprowadzona w niekorzystny obrót po kontakcie z łopatką lub karoserią. W teorii taki układ powinien zmniejszyć skuteczność uderzenia.
Przeczytaj także:
Patent opisuje także wersję systemu montowaną na dachu pojazdu bojowego. W tym wariancie na szczycie wieży lub nad kadłubem umieszcza się mechanizm z linami, którego zadaniem ma być ochrona przed atakami z góry i zrzutami amunicji. To próba odpowiedzi na rosnące zagrożenie dronami uderzającymi pionowo w najbardziej odsłonięte elementy wozów bojowych.
