Kometa 3I/Atlas jest za symetryczna. Takich smug nie ma w świecie komet
Czy trzy dżety komety 3I/Atlas, rozstawione co 120 stopni, to znak rozpoznawczy technologii? - pyta znany naukowiec.
Jedni uwielbiają jego hipotezy o obcych i ich statkach pędzących przez nasze kosmiczne podwórko, inni patrzą na to raczej z politowaniem. Niewątpliwie jednak Avi Loeb, profesor z Harwardu i astrofizyk, sprawił, że więcej osób zainteresowało się astronomią. Jego artykuły o komecie 3I/Atlas czytane są na całym świecie.
Tym razem Avi Loeb postanowił pójść na całość. Dosłownie. O ile wcześniej jedynie sugerował i domyślał się, teraz donosi o twardych dowodach. Naukowiec powraca z nowymi, jeszcze bardziej intrygującymi danymi.
Najnowsze analizy zdjęć z Teleskopu Hubble’a sugerują, że obiekt ten posiada strukturę, której trudno szukać w świecie naturalnych komet czy planetoid. "Czy patrzymy właśnie na działającą technologię innej cywilizacji?" - zastanawia się badacz.
Symetria, która wprawia w osłupienie
Prawdziwy przełom nastąpił 14 stycznia 2026 r., gdy do akcji wkroczył Teleskop Hubble’a. Dzięki zastosowaniu specjalistycznego filtra Larsona-Sekaniny, który pozwala odsiać oślepiającą poświatę wokół jądra obiektu, oczom naukowców ukazał się widok niemal niemożliwy.
Zamiast chaotycznego wyrzutu gazu, badacze dostrzegli precyzyjny układ trzech mini-dżetów rozciągających się na odległość 25 tys. kilometrów. Co najbardziej zdumiewające, dżety te są od siebie oddalone o równe 120 stopni w rzucie na płaszczyznę nieba.
Taka idealna, geometryczna wręcz powtarzalność jest niezwykle rzadka w przypadku naturalnych obiektów makroskopowych. Jakby tego było mało, system uzupełnia czwarty, znacznie potężniejszy dżet, skierowany w stronę Słońca, który sięga dziesięciokrotnie dalej niż pozostałe.
Avi Loeb, wspólnie z Tonim Scarmato, opublikował właśnie pracę, w której analizuje 24 zdjęcia komety 3I/Atlas wykonane na przełomie 2025 i 2026 r. Dane nie pozostawiają złudzeń: struktura dżetów komety 3I/Atlas nie jest przypadkowym rozbłyskiem.
Cały układ obraca się co 7,1 godziny. Loeb porównuje to zjawisko do obracającej się latarni morskiej, której wiązki światła omiatają otoczenie w regularnych odstępach czasu.
Pytania o napęd
W dyskusję włączył się dr Frank Laukien, bliski współpracownik Loeba, który stawia odważne pytanie: czy te trzy symetryczne dżety to minimalna konfiguracja niezbędna do sterowania obiektem w trójwymiarowej przestrzeni?
Kluczowe pytanie brzmi: czy trzy symetryczne minisilniki odrzutowe to minimalna możliwa konfiguracja napędów umożliwiająca zmianę orientacji obiektu w przestrzeni trójwymiarowej? Silniki satelitarne produkowane przez człowieka zazwyczaj występują parami w przeciwnych kierunkach. Czy geometryczny układ minisilników może wskazywać na aktywną technologię? - napisał dr Frank Laukien.
Jego zdaniem w przypadku obiektu rotującego co 7 godzin wokół własnej osi, układ trzech dżetów rozstawionych co 120 stopni plus jeden dżet główny mógłby służyć jako system korekcji trajektorii.
Sami widzicie, że w tym miejscu docieramy do pewnej granicy. To nie jest już tylko obserwacja lodu zamieniającego się w gaz, to analiza potencjalnej architektury napędowej, która mogłaby służyć do precyzyjnego nawigowania między gwiazdami, a więc w zasadzie science-fiction.
Kometa 3I/Atlas - prastara kopalnia wiedzy
Pamiętajmy, że kometa 3I/Atlas jest zdaniem ogromnej większości naukowców obiektem naturalnym. nie znaleziono żadnego dowody, że może to być statek obcych.
Kometa 3I/Atlas to trzeci w historii, po słynnym 'Oumuamua i kometcie Borisov, potwierdzony obiekt międzygwiezdny (ISO), który odwiedził nasz Układ Słoneczny. Została odkryta 1 lipca 2025 r. przez system teleskopów ATLAS w Chile, ale wleciała w nasz Układ Słoneczny 8000 lat temu.
W przeciwieństwie do typowych komet z Obłoku Oorta, kometa 3I/Atlas przybyła z głębi kosmosu, a jej hiperboliczna trajektoria dowodzi, że nie jest związana grawitacyjnie z naszą gwiazdą. Jest jedynie przelotnym gościem, który narodził się w innym, odległym układzie planetarnym i od mmiliardów lat dryfował w próżni, zanim trafił w nasze sąsiedztwo.
Więcej na Spider's Web:
Ten kosmiczny wędrowiec imponuje nie tylko swoim pochodzeniem, ale i parametrami fizycznymi. Naukowcy szacują, że obiekt ten może mieć od 7 do nawet 10 mld lat, co czyni go niemal tak starym jak sama Droga Mleczna. Jądro 3I/Atlas ma średnicę szacowaną w przedziale od 440 m do 5,6 km, choć precyzyjne pomiary są trudne ze względu na gęstą otoczkę gazu i pyłu (komę).
Obiekt porusza się z zawrotną prędkością: do naszego układu wkroczył, pędząc około 58 km/s względem Słońca, a w punkcie przysłonecznym (peryhelium) przyspieszył do blisko 68 km/s (ok. 246 000 km/h), co czyni go jednym z najszybszych ciał niebieskich kiedykolwiek obserwowanych w naszym systemie.
Po minięciu punktu najbliższego Słońcu (29 października 2025 r.) oraz zbliżeniu się do Ziemi na odległość około 270 mln km w grudniu, kometa 3I/Atlas rozpoczęła swoją drogę powrotną w otchłań międzygwiezdną. Obecnie obiekt oddala się od nas, a w marcu 2026 r. ma minąć Jowisza w odległości zaledwie 53 mln km.
Jego podróż w naszym układzie jest tylko krótkim epizodem. Po minięciu orbit zewnętrznych planet, za 8000 lat kometa na zawsze opuści nasze sąsiedztwo i powróci do przestrzeni międzygwiezdnej, kierując się w stronę gwiazdozbiorów nieba południowego. Nie powróci już nigdy, niosąc ze sobą tajemnicę swoich zagadkowych dżetów i unikalnego składu chemicznego.
