Roboty

Nie tylko pracownicy fizyczni powinni obawiać się o swoje posady. Roboty mogą ją odebrać również… bibliotekarzom.

DeepMind należący do Google’a opublikował pracę o mechanizmie, który miałby zapobiec uczenia się, jak omijać ludzkie dyspozycje. To taki system bezpieczeństwa mający zagwarantować, że maszyny nie przejmą kontroli.

Jedyne, co tłumaczy absurdalność tego, ekhem, robota, to jego relatywnie niska cena. Za 599 dol. możemy dziś kupić słodkiego robocika, który szybko nas wkurzy na tyle, by znalazł swoje miejsce na strychu.

Dyskusja o zagrożeniach związanych z robotyzacją i automatyzacją będzie toczyć się przez najbliższe dekady. Dziś pracownik najemny nie musi jednak bać się sztucznej inteligencji, ale zwykłych robotów i maszyn zaprogramowanych przez człowieka.

Nie ma nic bardziej ironicznego niż fakt, że ludzie uczą sztuczne inteligencje w nadziei, że ułatwią im życie.

Producenci elektroniki inwestują sporo czasu i środków w rozwój asystentów głosowych i dedykowanych im urządzeń. Koreański gigant zaprezentował koncept robota obsługującego sprzęty podpięte do Internetu Rzeczy o urokliwej nazwie Samsung Otto.

Roboty, ach te roboty. Podobno mamy problem z dotykaniem ich w intymne miejsca.

Jako dziecko oglądałam i czytałam science-fiction o maszynach, które będą pisały nam książki, opowiadania i wiersze. W tych opowieściach zwykle człowiek wprowadza podstawowe dane o bohaterach i fabule, a komputer pisze resztę. Pisze tak dobrze, że jego dzieło przechodzi eliminacje w konkursie literackim w Japonii. Tak, to ostatnie to prawda.

Proszę, napiwku nie trzeba. Chyba że masz olej, wtedy bardzo chętnie.

Cudowne urządzenia, które mylą się rzadziej od ludzi. Wiele z nich działa wręcz bezbłędnie, nie wołając przy tym o podwyżkę i nie zakładając związków zawodowych. Nic więc dziwnego, że tak sprawnie odbierają nam pracę. Tak, to roboty. Przywykliśmy do tego? No to szykujcie się na kolejny etap – robot szef. Właściwie to bot, ale co to dla nas za różnica.

Lubię czytać dwie strony sporu o to, co stanie się z pracą i czy zastąpią nas roboty. Odpowiedź nie jest prosta, bo przy obecnym tempie rozwoju nie da się jednoznacznie przewidzieć przyszłości nawet w perspektywie 10 lat. Jednak wiem jedno: struktura rynku pracy zmienia się już teraz. Niemal żadna z osób, które faktycznie sprawują władzę, nie tylko nie mówi, ale zdaje się nie widzieć problemu. A ten istnieje.

Ludzie słusznie obawiają się maszyn, które mogą odebrać im pracę. Bezrobocie technologiczne to zjawisko, które może niebawem może nas dotknąć. Da się jednak jemu zaradzić, porzucając codzienny czas pracy wynoszący 8 godzin.

Roboty to nie ludzie. Roboty to nawet nie zwierzęta. Roboty nie odczuwają nic, nie myślą, nie mają emocji! Tymczasem media piszą o tym, jak pracownicy katują roboty Boston Dynamics od Alphabetu. To tylko przerośnięte komputery, kupa złomu, której daleko do Bendera.

Postęp technologiczny gna naprzód i nie ma zamiaru zwalniać, a to oznacza, że zmienia się też nasza codzienność, zarówno ta osobista, jak i zawodowa. Okazuje się jednak, że większość Polaków - na całe szczęście - patrzy w cyfrową przyszłość z optymizmem.

Pod tekstem Ewy Lalik pt. „Przyjdą roboty i zabiorą nam pracę (…)” rozgorzała ciekawa dyskusja nt. tego, co oznacza dla nas ludzi postępująca robotyzacja świata. Czytam tę i inne dyskusje i dochodzę do wniosku, że mamy tendencję do rozumienia „robotów” w kategoriach ludzkich, rodem z filmów sci-fi. A prawda jest taka, że roboty to po prostu roboty - dzisiaj i w przyszłości.

Przyjdą roboty i zabiorą nam pracę - ostatnio często słyszę takie ostrzeżenia. Z tym, że “roboty” już od dawna zabierają nam pracę. Sam ten fakt nie jest straszny, to naturalna konsekwencja rozwoju technologii. Zamiast utyskiwać na te cholerne “roboty” powinniśmy być wściekli na… rządzących i nas samych.

Jedną z największych atrakcji tegorocznej konferencji IDF 2015 są… tańczące pająki. Tak, tak - pająki. W ten sposób Intel prezentuje światu możliwości technologii RealSense, dzięki której urządzenia mogą „widzieć” i „czuć”.

Zainteresowanie robotyką w ostatnich latach gwałtownie wzrosło. Poziom technologicznego rozwoju cywilizacji jest już na tyle wysoki, że spokojnie możemy realizować futurystyczne wizje rodem z bajek i filmów sci-fi z ubiegłego wieku. I o ile fakt, że tworzymy roboty, które prowadzą dom i wykonują za nas najcięższe fizyczne prace, to spełnienie naszych marzeń, o tyle eksperymenty związane ze świadomością robotów i dokonywaniem przez nich typowo ludzkich wyborów mogą przerażać.

Roboty mają być nową platformą komputerową. Taką na miarę iPhone’a, który w ciągu kilku lat otworzył wrota do wielkiego rynku aplikacji mobilnych. I nie mówimy tutaj o robotach przemysłowych, czy naukowych, lecz o robotach domowych, takich które funkcjonują w życiu rodzin.

Gry, książki, i filmy osadziły już roboty bodajże w każdej możliwej roli. Widzieliśmy tam humanoidalne cyborgi, oglądaliśmy robotów-służących, widzieliśmy nawet niepokojące wizje buntów maszyn. Te wizje nijak się jednak mają do współczesnej robotyki, co kolejny raz podkreśliła próba... postawienia robota na deskach opery.