Egzoplanety

Nowe dane obserwacyjne z Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba i modele symulacyjne potwierdziły nowy typ planety, niepodobny do niczego, co istnieje w Układzie Słonecznym. Nazwano je super-Wenus. To kolejny element układanki, który pozwoli zrozumieć, jak powstają planety i układy planetarne.

Znamy już planety z pierścieniami, ale to jest zupełnie coś innego. W głębinach kosmosu krąży planeta z ogonem. Ten fenomen budzi ogromne zainteresowanie naukowców.

Zbliżający się nowy 2025 r. przyniesie nam wiele niespodzianek, a jedną z nich może być odkrycie życia pozaziemskiego. I to odkrycie życia poza naszym Układem Słonecznym.

Wszechświat wciąż zaskakuje swoimi tajemnicami, a naukowcy nie przestają odkrywać nowych, fascynujących światów. Jednym z nich jest TOI-3261 b, egzoplaneta, która, choć podobna do Neptuna pod względem rozmiarów i składu, znajduje się w tak bliskiej odległości od swojej gwiazdy, że jeden rok trwa tam zaledwie 21 godz. Tak, dobrze czytacie – mniej niż doba na Ziemi.

W świecie astronomii mało co ekscytuje bardziej niż odkrycie nowej planety. Tym razem jednak naukowcy zrobili coś naprawdę wyjątkowego - znaleźli najmłodszą planetę, jaką kiedykolwiek udało się zidentyfikować za pomocą dominującej metody wykrywania planet – metody tranzytu. I choć jej nazwa, IRAS 04125+2902 b, brzmi jak przypadkowy ciąg znaków, to historia tego kosmicznego niemowlaka jest fascynująca.

Naukowcy odkryli planetę, która ma wodę w stanie ciekłym i atmosferę. Czy jest tam życie? Bardzo możliwe, ale potrzeba jeszcze dalszych badań.

Ma idealną temperaturę, rozmiar i do tego leży w naszym sąsiedztwie. Gliese 12 b, planeta wielkości Ziemi odkryta została przez międzynarodowe zespoły astronomów, korzystające z obserwacji satelity TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) NASA.

To historyczna wiadomość. Wreszcie udało potwierdzić, że w komosie są planety takie jak Ziemia - skaliste i z atmosferą.

Odkrywanie tajemnic wszechświata zawsze fascynowało ludzkość. W poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o istnienie życia poza Ziemią, naukowcy z całego świata nieustannie badają kosmos. Jednym z kluczowych wskaźników, który może wskazywać na obecność wody w stanie ciekłym na innych planetach, jest zawartość dwutlenku węgla (CO2) w ich atmosferze. A to prosta droga do odnalezienia życia, jakie znamy.

Należący do NASA kosmiczny teleskop Jamesa Webba niemal codziennie dostarcza niezwykłych zdjęć kosmosu udowadniając swoją przydatność i jednocześnie przesuwając granice naszego poznania dalej i dalej. Tym razem dzięki temu technologicznemu arcydziełu dowiedzieliśmy się o istnieniu egzoplanety, na której pada deszcz z… piasku.

Astronomowie wykryli pozostałości po spektakularnej kolizji dwóch planet odległych od nas o 3600 lat świetlnych. Kolizja, która miała miejsce w odległym układzie planetarnym była udziałem dwóch lodowych planetarnych gigantów. Astronomowie dostrzegli szczątki, czyli obłok kawałków lodu i innych drobin, jakie dryfują w przestrzeni kosmicznej na orbicie wokół gwiazdy podobnej do Słońca.

Czy jesteśmy sami we wszechświecie? To pytanie nurtuje ludzkość od wieków. Niektórzy naukowcy twierdzą, że odpowiedź może być na wyciągnięcie ręki. Według nowego badania istnieje duże prawdopodobieństwo, że w odległości 60 lat świetlnych od Ziemi znajdują się planety, na których mogło się wykształcić życie.

Nazwa Gliese 367 b z pewnością nie oddaje niezwykłości obiektu, którego dotyczy. Jest to nowoodkryta egzoplaneta, która okrąża swoją gwiazdę w niesamowicie krótkim czasie. Rok na niej trwa zaledwie 7,7 godziny.

Czy jesteśmy sami we wszechświecie? To jedno z najważniejszych pytań, jakie zadaje sobie ludzkość. Od wieków próbujemy znaleźć odpowiedź, obserwując niebo, wysyłając sondy kosmiczne i nasłuchując sygnałów radiowych z odległych gwiazd.

Czy istnieje życie poza Ziemią? To pytanie nurtuje ludzkość od wieków. Naukowcy z NASA odkryli nowe dowody, które mogą przybliżyć nas do odpowiedzi. Za pomocą potężnego teleskopu kosmicznego Jamesa Webba, zbadali atmosferę odległej planety, która może być całkowicie pokryta wodą.

Czy wyobrażasz sobie świat, na którym temperatura sięga 2000 stopni Celsjusza, a z nieba pada deszcz z tytanu? Taka planeta istnieje naprawdę. Ta egzoplaneta jest największym zwierciadłem we wszechświecie, jakie do tej pory zauważyli astronomowie.

Astronomowie zaobserwowali coś, czego nie mają okazji oglądać na co dzień. W skrócie można określić to, co zobaczyli jako pobojowisko. Kosmiczny gruz i pył, który jak się okazuje, jest pozostałością po układzie planetarnym zniszczonym przez swoją gwiazdę.

PSR B1257+12 B. Mówi wam to coś? Nie? To może Poltergeist? Nie, nie chodzi o ducha. Mamy tu oficjalną nazwę jednej z dwóch pierwszych planet pozasłonecznych, jakie zostały odkryte. Poltergeist to jej przydomek. Druga z nich - PSR B1257+12 C - otrzymała nieoficjalne imię Fobetor od greckiego boga koszmarów sennych. Zostały odkryte w 1992 roku przez Polaka, Aleksandra Wolszczana, który dokonał tego przy pomocy obserwacji prowadzonych z nieczynnego już, słynnego Obserwatorium Arecibo w Portoryko.

Wiemy o istnieniu dziesięciu tysięcy egzoplanet, które zostały odkryte. Informacje o nowym globie krążącym wokół innej niż Słońce gwiazdy, nie robią już dziś na nikim wrażenia. Naukowcy niemal co drugi dzień podają do wiadomości fakt, że gdzieś we wszechświecie istnieje jakaś planeta, krąży wokół określonej gwiazdy, a jej atmosfera zawiera odpowiednie pierwiastki chemiczne. Zwykle takiej informacji towarzyszą też dane dotyczące wielkości planety wraz z jej odległością od Ziemi.

Astronomowie znają już ponad 5000 egzoplanet, czyli planet poza Układem Słonecznym. Odkrycia kolejnych, nawet bardzo podobnych do Ziemi globów stanowią dziś już niemal codzienność, podobnie jak starty rakiet i loty w kosmos. Tym razem jednak mamy do czynienia z czymś, co udało się osiągnąć do tej jedynie raz. Naukowcy zaobserwowali bowiem moment, w którym powstaje egzoplaneta.