Astronomia

Która ze stu miliardów galaktyk, które jesteśmy w stanie wykryć, jest najjaśniejsza? Wygląda na to, że naukowcy mają już zwycięzcę. Owa galaktyka znajduje się na krańcu postrzegalnego wszechświata i jest prawdziwym monstrum.

„Nasty”, czyli po angielsku „paskudny”. Czym gwiazda mogła podpaść amerykańskiej agencji kosmicznej? Otóż gdyby ta była człowiekiem, z całą pewnością miałaby niedobry charakter.

Według najnowszych map wszechświata, jakie właśnie zostały opublikowane przez amerykańską agencję kosmiczną, ciemność i jasność są ze sobą blisko powiązane. Przynajmniej jeżeli chodzi o materię.

Dopiero co opublikowaliśmy notkę Huberta o oświadczeniu NASA, według którego w ciągu najbliższej dekady odkryjemy życie pozaziemskie a już teraz mamy fascynujące doniesienia z odległych systemów gwiezdnych!

Amerykańska Narodowa Agencja Kosmiczna poinformowała, że prace nad wystrzeleniem na orbitę najpotężniejszego teleskopu w historii idą pełną parą. To oznacza, że według założonego harmonogramu, pierwsze zapierające dech w piersiach fotografie obejrzymy już za 3,5 roku.

Choć nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę, jedna siła natury jest dla nauki nadal wielką niewiadomą. Jest nią grawitacja, której istoty do dziś nie jesteśmy pewni. Badanie czarnych dziur może nam jednak w tym pomóc. A jak jeszcze zastosujemy ekstremalne warunki brzegowe, to możemy otrzymać bardzo ciekawe wnioski.

NASA niezmiennie boryka się z problemem, jakim jest jej budżet. Z jednej strony trudno walczyć o pieniądze zabierane od obywateli w formie podatków, z drugiej zaś eksploracja kosmosu jest niezmiernie droga. Na szczęście istnieją pewne ciekawe pomysły na kompromis.

Dzisiejsza śmierć Terry’ego Prachetta to nie jedyne pożegnanie ze Światem Dysku. Wygląda na to, że również i nasz świat, a raczej nasza galaktyka, ma inny kształt, niż przypuszczano. Pofalowany.

Dobra na marsie trwa o jakieś 40 minut dłużej niż ta na Ziemi. Mamy więc prawie trzy kwadranse więcej na załatwienie wszystkich spraw przed udaniem się na spoczynek. Błogosławieństwo? Wręcz przeciwnie: zmora.

Szanse na to maleją jednak z każdym dniem a wraz z nim optymizm naukowców. Nie są oni już tacy pewni, czy uda się wybudzić lądownik Philae, który o włos uniknął katastrofy podczas lądowania na komecie 67P/Czuriumow-Gierasimienko.

Są dwie planety w naszym wszechświecie, które na zdjęciu lub rycinie rozpozna nawet małe dziecko. Pierwsza z nich to nasza piękna, żyzna Ziemia. Druga to majestatyczny, niesamowity Saturn ze swoimi pierścieniami. Gazowy gigant zyskał jednak poważnego konkurenta w konkursie piękności.

Najsłynniejsza planeta karłowata, która jeszcze nie tak dawno nosiła dumne miano „prawdziwej” planety, już za pół roku zacznie być przez nas gruntownie przebadana. W NASA trwają przygotowania do misji New Horizons.

Teleskop kosmiczny Keplera co rusz odkrywa nowe planety pozasłoneczne, niektóre dość przypominające tą, z której pochodzimy. Nigdy jednak nie odnaleziono tak podobnych do Ziemi światów, jak Kepler-438b i Kepler-442b.

Cały czas tylko ten Mars i Mars. Życie na Marsie, kolonie na Marsie, człowiek na Marsie. NASA skupiła się na promowaniu swoich misji na Czerwoną Planetę, a tymczasem trwają inne, co najmniej równie istotne.

Naukowcy donoszą o bardzo ciekawym odkryciu, które zmieni postrzeganie astronomów na strukturę wszechświata. Okazuje się bowiem, że kosmos nie jest tak pusty, jak nam się wydawało.

Ciemna energia i ciemna materia: to dwa pojęcia, które wciąż nie są w pełni rozumiane przez nowoczesną naukę. Zaczynamy jednak powoli pojmować ich istotność w naszym wszechświecie. Im więcej wiemy, tym więcej… powodów do niepokoju.

Teleskop Hubble’a dostarczył nam kolejne, fascynujące zdjęcie. Tym razem udało mu się uchwycić światło emitowane przez osierocone gwiazdy z galaktyk, które najprawdopodobniej już dawno nie istnieją.

Często bywa tak, że astrofizycy przewidzą teoretyczną możliwość istnienia jakiegoś kosmicznego obiektu - i pozostawiają astronomom jego odnalezienie. Często bywa też tak, że... nie udaje się go odnaleźć przez wiele lat. Tak było i w przypadku gwiazd nazwanych obiektami Thorne-Żytkowa (TŻO). Astronomowie Kip Thorne oraz Anna Żytkow przewidzieli ich istnienie w 1975 roku.

Znajduje się 155 lat świetlnych od nas i jest prawdziwym gigantem. Ta pozasłoneczna planeta jest 13-krotnie większa od drugiego największego ciała niebieskiego w naszym układzie słonecznym. Bije ona jednak jeszcze jeden, równie ciekawy rekord.

Wszechświat obserwowany przez astronomów to jakby jedna klatka w fascynującym filmie. Często jest to klatka przedstawiająca wydarzenia sprzed milionów lat – bo tak długo biegło światło do oczu astronoma. Aby wyobrazić sobie wszechświat w ruchu i przemiany w nim zachodzące, astronomowie tworzą, często bardzo szczegółowe, symulacje.