Amerykańska broń nie dotrze na czas. Nasza wschodnia flanka NATO ma problem
Wojna na Bliskim Wschodzie zaczyna bezpośrednio uderzać w europejskie bezpieczeństwo. Z najnowszych przecieków wynika, że Stany Zjednoczone mogą opóźnić dostawy kluczowego uzbrojenia dla państw naszego regionu. Amerykański arsenał topnieje w oczach, a administracja w Waszyngtonie musi teraz twardo kalkulować, kto w pierwszej kolejności dostanie tarcze i rakiety. Dla krajów bałtyckich i skandynawskich, które od miesięcy zbroją się na potęgę, to najgorsza z możliwych wiadomości.
Agencja Reutera podała widomość, która z pewnością wywołała gęsią skórkę w niejednym europejskim ministerstwie obrony. Powołując się na wysoko postawione źródła, dziennikarze ujawnili, że Waszyngton ostrzegł swoich europejskich sojuszników przed nadciągającymi opóźnieniami w dostawach sprzętu wojskowego.
Problem dotyczy przede wszystkim państw basenu Morza Bałtyckiego oraz Skandynawii, czyli regionu, który stanowi pierwszą linię ewentualnego starcia z Rosją. Napięta sytuacja na linii Waszyngton-Teheran sprawiła, że amerykański przemysł zbrojeniowy po prostu przestał wyrabiać z produkcją na kilka frontów jednocześnie.
Choć w kuluarach mówi się o tym od jakiegoś czasu, oficjalnych szczegółów brakuje. Nie wiemy dokładnie, o jaki sprzęt chodzi, ale wiadomo za to, że problem dotyczy transakcji realizowanych w ramach rządowego programu Foreign Military Sales (FMS).
Mówimy tu o sprzęcie, który został już zakontraktowany, ale wciąż czeka na finalizację i wysyłkę. Z punktu widzenia prawa, otwiera to Amerykanom furtkę do renegocjacji terminów lub ich jednostronnego przesunięcia.
Sytuacji nie poprawia fakt, że administracja Donalda Trumpa nabrała w tej sprawie wody w usta. Brak jasnych komunikatów z Białego Domu jedynie podgrzewa atmosferę i generuje kolejne spekulacje na temat tego, kto ostatecznie zapłaci za braki w amerykańskich magazynach.
America First w praktyce. Sekretarz Stanu nie pozostawia złudzeń
Jeśli ktoś myślał, że interesy europejskich sojuszników zawsze będą na równi z interesami USA, to czas zrewidować te poglądy. Zaledwie kilka tygodni temu w kuluarach NATO zaczęły krążyć plotki o tym, że sprzęt pierwotnie kupowany przez europejskich członków Sojuszu z myślą o przekazaniu go Ukrainie, może zostać przechwycony przez same Stany Zjednoczone.
Sprawę skomentował sam sekretarz stanu USA. Marco Rubio podszedł do tematu z chłodnym pragmatyzmem, który mocno rezonuje z obecną polityką Waszyngtonu.
Rubio wprost przyznał, że choć do fizycznego przekierowania sprzętu jeszcze nie doszło, to taki scenariusz leży na stole i jest jak najbardziej realny. Słowa szefa amerykańskiej dyplomacji to klasyczne ucieleśnienie doktryny stawiania własnych interesów narodowych na pierwszym miejscu.
Stany Zjednoczone bez mrugnięcia okiem zabezpieczą własne potrzeby militarne, jeśli będzie tego wymagać uzupełnienie rezerw lub ochrona własnych baz i sił na Bliskim Wschodzie. Dla Europy to twarde lądowanie, uświadamia nam, że w sytuacjach kryzysowych amerykanie będa dbali tylko o siebie.
Przeczytaj także:
Patrioty na wagę złota. Zełenski bije na alarm, a Europa czeka
W sercu całego zamieszania znajduje się sprzęt, który od początku wojny w Ukrainie zyskał status absolutnie kultowego i niezbędnego, systemy obrony powietrznej Patriot. To właśnie rakiety przechwytujące do tych baterii stały się ofiarą eskalacji konfliktu z Iranem.
Zmasowane ataki powietrzne na amerykańskie bazy i sojuszników w regionie Bliskiego Wschodu wymusiły ogromne zużycie tego drogiego i wolno produkowanego uzbrojenia. Zapotrzebowanie na Patrioty drastycznie wzrosło, a każda opóźniona dostawa to teraz kwestia być albo nie być dla wielu państw.
Najdobitniej wyraził to prezydent Ukrainy. Wołodymyr Zełenski podczas swojego ostatniego wystąpienia nie krył frustracji i obaw, otwarcie apelując do amerykańskich decydentów o rozwagę. Zatrzymanie dostaw zaawansowanych systemów przeciwlotniczych to dla Kijowa wyrok, o czym Zełenski przypominał, licząc na to, że w Waszyngtonie ktoś jeszcze kalkuluje długofalowe koszty takich decyzji.
Jednak problem wykracza daleko poza Ukrainę. Ewentualne decyzje USA o priorytetyzowaniu własnego arsenału kosztem europejskich zamówień to geopolityczne trzęsienie ziemi dla wschodniej flanki NATO.
Kraje skandynawskie i bałtyckie, a także po części Polska, opierają całą swoją strategię odstraszania na technologicznej przewadze i obietnicy wsparcia zza oceanu. Puste magazyny i przesuwane w nieskończoność terminy dostaw nie tylko dramatycznie osłabiają ich potencjał obronny, ale uderzają w sam fundament Sojuszu Północnoatlantyckiego. Jeśli Stany Zjednoczone przestaną być postrzegane jako partner, na którym można polegać w stu procentach, układ sił w Europie może ulec niebezpiecznej zmianie.
