X (Twitter)

Firmom bardzo zależy, abyśmy jak najłatwiej mogli wydać swoje pieniądze na ich produkty lub usługi. Wszelkie systemy internetowych płatności albo karty zbliżeniowe mają ułatwić nam życie, ale przede wszystkim sprawić, aby procedura płatności stanowiła jak najmniejszą przeszkodę w samym zakupie. Ale w sieci istnieje jeszcze jeden sposób, równie szybki, jak kontrowersyjny. Zakup przez jeden komentarz? Proszę bardzo.

Możliwość obdarowywania innych osób prezentami daje wiele radości. Często znacznie więcej niż gdy sami otrzymujemy prezenty od rodziny czy też znajomych. Oczywiście o ile prezenty są trafione. Wybór podarunku może czasami przyprawić o ból głowy. Dlaczego więc nie wykorzystać potencjału drzemiącego zarówno w sieciach społecznościowych jak Facebook oraz w idei crowdfundingu? Jak się okazało takie pomysły już istnieją. Obecnie w USA ale coś mi mówi, że przynajmniej jeden z nich miałby szansę się przyjąć w polskim internecie.

Otwarte API w dowolnej usłudze internetowej to, moim zdaniem, klucz do sukcesu i zadowolenia klientów. Każdy, dzięki niemu, może używać dowolnego programu by przeglądać udostępniane przez usługę treści. Ograniczenia na owo API są zrozumiałe. Twitter jednak chyba nieco przesadza.

Mam pewien problem ze startupami czy też ogólnie rzeczami pochodzącymi z USA. Co druga rzecz czy też projekt tam jest określany jako „awesome”. Z tym większym dystansem podszedłem do projektu, którego część nazwy stanowi właśnie to słowo. Awesome.me to projekt jeszcze w fazie beta, ale już teraz każdy może z niego skorzystać i pokazać całemu światu jak bardzo „awesome” jesteśmy. To w zasadzie główne założenie, obok możliwości poznawania innych niepowtarzalnych osób oraz kontaktowania się z nimi.

Przed kilkoma dniami pisałem o tym, że wraz z nową edycją, system Windows dokonał swoistej rekonkwisty komputerów, w których coraz częściej tracił "udziały" na rzecz internetowych przeglądarek. Chwaliłem bardzo ideę działających w tle aplikacji, dostępnych z poziomu kafelków. Idea jest cudna. Natomiast wykonanie... 

Od zakupu Instagrama przez Facebooka minęło już nieco czasu i wbrew czarnym scenariuszom, nie został on w pełni wchłonięty przez portal Zuckerberga. Aplikacja ta wychodzi właśnie z zamkniętego świata smartfonów i  umożliwia teraz przeglądanie profili także z poziomu strony internetowej. Facebook nie odpuszcza walki i chce zagarnąć jak najwięcej użytkowników tylko dla siebie, więc już teraz umożliwia nakładanie filtrów za pomocą własnej aplikacji. jakby tego było mało również Twitter też planuje wprowadzić możliwość edycji zdjęć. Czy postarzające filtry nigdy się nie znudzą?

Amerykańskie prawo dotyczące usuwania treści z Internetu naruszające czyjąś własność intelektualną to względnie dobry kompromis. Różne firmy jednak w różny sposób je interpretują. Twitter postanowił być jak Google: zamiast usuwać bez śladu, będzie zostawiał odpowiednie wyjaśnienia.

Czy nam się to podoba, czy też nie, Internetem rządzą Google, Facebook i Twitter. Dwaj ostatni to serdeczni partnerzy Microsoftu, pierwszy to jego zagorzały konkurent. I tylko ten pierwszy „wyrobił się” na premierę Windows 8. To duża wpadka z ich strony.

Za każdym razem, gdy napiszę coś na temat Twittera pojawiają się opinie mówiące, kogo obchodzi serwis, z którego korzysta tylko kilka osób w Polsce. Osobiście takiego toku rozumowania nie rozumiem, tym bardziej, że jak się okazuje, w ramach serwisu są realizowane bardzo ciekawe projekty potrafiące obrócić ograniczenia, jakie on posiada np. tylko wpisy do 140 znaków w zaletę. Tym razem na Twitterze możemy nie tylko „zaćwierkać” ale również skomponować ścieżkę melodyczną, którą wykona holenderska orkiestra.

Przez długi czas używałem przeglądarki Firefox, którą miałem zainstalowaną zarówno na komputerze jak i na smartfonie. Jednak wraz z wyjściem mobilnego Chrome'a z bety postanowiłem przesiąść się na przeglądarkę od Google'a na wszystkich używanych urządzeniach. Wbrew pozorom taka przeprowadzka była bardzo łatwa, gdyż program sam zaimportował wszystkie moje zakładki i już po chwili czułem się jak u siebie w domu. Sporo czasu poświęciłem jednak na odszukanie ciekawych dodatków, które zwiększyły komfort i wydajność mojej pracy.

Cóż, tak, miałem pewne problemy na Twitterze. Moje konto @asegPL zostało zbanowane, ponoć za spam. Śmieszną rzeczą jest fakt, że rzekomy spam był interakcjami z obserwującymi mnie ludźmi (sic!). Postanowiłem używać drugiego konta, które także po pewnym, niedługim czasie, zostało zbanowane. Szczerze wątpię, by za tak jednym i drugim “blokiem” stał automat. Oczywiście, nie zaprzeczam, piszę dużo. Nie mogę też powiedzieć, że boję się jakoś szczególnie celebrytów, bądź ich podziwiam. Dla mnie to są normalni, zwykli ludzie, co pewnie, przynajmniej niektórych z nich, mocno irytuje (o ile nie użyć dosadniejszych i właściwszych słów). Fakt, że potrafię skrytykować - jak to się mówi w “Internetach” - “zhejtować”, czy nawet wejść w (konstruktywnego, ale jednak) “flejma” jest często solą w ich oczach.

Nowe media oraz urządzenia mobilne zmieniają nasze przyzwyczajenia związane z tymi starymi. Zauważamy to najbardziej w przypadku telewizji, która wciąż ma największą siłę rażenia, jednak przestała być już tylko jednokierunkowym środkiem masowego przekazu. Dzięki sieci i serwisom społecznościowym widzowie komentują to, co się dzieje na ekranie. Drugi ekran staje się ważnym dopełnieniem telewizji. Social TV to ważne zjawisko , generujące dużą aktywność serwisach społecznościowych. Okazuje się, że wiodący w tym Twitter powoli traci swoją przewagę na rzecz wyspecjalizowanych serwisów.

App.net, czy ADN, jak to zwykli już nazywać użytkownicy tego serwisu (AppDotNet), to projekt ideologiczny. Mam słabość do tego typu inicjatyw i nowatorskich sieci społecznościowych i za każdym razem wierzę, że tym razem się uda! W App.net muszę wierzyć, bo wizja, którą roztoczono przede mną jest niesamowita i stoi w wielkiej opozycji do tego, jak traktuje się sieci społecznościowe dzisiaj: jako coraz bardziej zamknięte platformy, w których dzięki powiązaniom społecznościowym można wyświetlać reklamy i monetyzować użytkowników na poziomie bardzo intymnym, niemal ingerującym w kruche, społecznościowe relacje.

W zeszłym tygodniu przez internet przebiegła dosyć elektryzująca wiadomość: MySpace szykuje się do odświeżenia, i chociaż nie wiadomo, kiedy pojawi się jego nowa wersja, to będzie śliczny. Stąd pytanie: Czy MySpace ma jeszcze szanse powalczyć? Poza tym Facebook otworzył biuro w Polsce i mówi się szaleńczo, że Facebook jest nowym MySpace'e, MySpace nowym Twitterem, Twitter nowym Facebookiem, Google+ Google Plusem. Co z tymi społecznościówkami? Dlaczego Facebook musi upaść, a może nie?

Ostatnie zmiany na Twitterze oceniam bardzo pozytywnie. Nowy wygląd strony profilowej jest świeży i nadal bardzo czytelny. Przeprojektowanie strony głównej wpłynęło również na zwiększenie nacisku na zdjęcia i filmy publikowane przez użytkowników. Czy Twitter będzie rzeczywiście lepszym Facebookiem? A może jednak właściciele tego serwisu mikroblogowego celują znacznie wyżej?

Google+ według Vic’a Gundotry ma 400 milionów zarejestrowanych użytkowników, z czego jedna czwarta jest aktywna co najmniej raz w miesiącu. Skoro Google tak lubi skupiać się na liczbach, to postanowiłam porównać ich wielkość i odczarować lub nie Google+.

Twitter chce być lepszym Facebookiem. Dążenia te widoczne są już od dłuższego czasu, a potwierdzają się kolejnymi, z pozoru drobnymi, ale całościowo ważnymi zmianami. Twitter Cards mają być lepszym podglądem linków, możliwość dodawania widżetów w czasie rzeczywistym i obserwowania ze stron lepszym “lubię to”, a widok profilu lepszą osią czasu.

Po powrocie z urlopu przedstawiłem Wam moje spostrzeżenia odnośnie popularności kodów QR poza granicami Polski. Przemierzając hiszpańskie ulice dokonałem również innego spostrzeżenia, mianowicie dotyczyło one popularności i umiejętności wykorzystania mediów społecznościowych przez lokalnych sklepikarzy i usługodawców.

Proste narzędzie do oszukiwania lokalizacji tweetów Please Don't Stalk Me pokazuje, że nie do końca przyzwyczailiśmy się do zmian w sieci. Please Don't Stalk me służy do dołączania danych geolokalizacyjnych do wiadomości wrzucanych na Twittera. Chcesz oszukać szefa odnośnie tego, gdzie jesteś, chcesz zmylić znajomych, albo po prostu nie potrafisz wyłączyć dołączania lokalizacji do tweetów lub zmylić "system"? Please Don't Stalk Me jest dla Ciebie.