Jakub Kralka

Nigdy nie byłem przesadnym entuzjastą Google Glass, nie dziwi mnie zatem, że ten projekt raczej nie robił furory i chyba już nie zrobi. Ale to nie powód, by w branży technologicznej definitywnie zniechęcać się do okularów. 

Jednak nie wygraliśmy losu na loterii i przyszło nam żyć w ciekawych czasach. Pomimo kryzysu konstytucyjnego polska polityka stała się jednak wybitnie nieciekawa, dlatego od pewnego czasu ze zdecydowanie większym zainteresowaniem zerkam na to, co się dzieje za granicą. 

W Bartłomieju Sienkiewiczu widziałem kolejnego, po Donaldzie Tusku, premiera Rzeczypospolitej Polskiej. Jaka by to była piękna historia. Potomek wybitnego polskiego pisarza, noblisty, intelektualista, ekspert.

Niestety nie mam aż tyle czasu żeby przekopywać się przez wszystkie filmy Maxa Kolonko (choć byłoby to bardzo przyjemne przeżycie z gatunku czasem trafnej diagnozy politycznej, a czasem jednak już tylko political fiction), ale jeśli to nie Max swego czasu trąbił na swoim kanale – zresztą słusznie - że autoryzacja jest PRL-owskim reliktem będącym narzędziem cenzury, to już nie wiem, kto to był.

Nie chciałbym, żeby to był wpis krytykujący mikropłatności w grach, bo równie dobrze można by było napisać wpis krytykujący głód, wojnę, AIDS albo polskich Youtuberów. Zresztą, czy wolelibyście raz, a porządnie, zapłacić za możliwość gry w Pokemon GO te 200 zł? 

Cieszę się, że jeszcze nie widziałem wszystkich dobrych filmów z lat 90. XX wieku, bo była to żywa definicja tego, czym powinno być kino. Przygodą, opowieścią, świetnym aktorstwem. Przypominam, bo może niektórzy z was zapomnieli i nie potrafią już odnaleźć się na filmie, w którym nie wysadza się w powietrze przynajmniej trzech bohaterów Marvela. 

Tak jak w dół zapadały się wieże World Trade Center, tak w górę szybowała oglądalność TVN24. A przez pierwszy miesiąc, bo stacja wystartowała na początku sierpnia 2001, przez chwilę wydawało się, że tego typu format w Polsce się nie przyjmie. 

Od razu uprzedzam, że zapewne wygląd przeglądarek internetowych nie jest palącym problemem społeczeństwa, a sposób w jaki prezentują się dziś Chrome, Opera czy Firefox może być dla większości - podobnie jak plecak narzucony na marynarkę - zupełnie w porządku. 

Od jakiegoś czasu jestem szczęśliwym posiadaczem HTC 10, którego wychwalałem w swojej recenzji kilka miesięcy temu. A tym samym jestem jednym z niewielu póki co Kolumbów świata technologii, którzy borykają się z wejściem USB typu C. 

Nie wiem czy dobrze odczytuję trendy, ale chyba zrobiła nam się w ostatnim czasie moda na retro. Pixel, który żywcem czerpie z historii gamingu, to obecnie najlepsze pismo o grach, jakie można dostać w salonie prasowym. Arhn.eu to z kolei jeden z najlepszych polskich kanałów na YouTubie. 

W ocenie poszczególnych funkcjonariuszy "dobrej zmiany" jest ten problem, że tak naprawdę trudno ocenić kto tam naprawdę pociąga za sznurki. Łatwo jest pisać o broszce Beaty Szydło, ale o jej zaangażowaniu w politykę wewnętrzną czy międzynarodową już trudniej. Pani premier wprawdzie podejmuje pewne działania, ale mam poważne wątpliwości na ile są to jej suwerenne decyzje, a na ile jednak wola (ekhm) partii.

A z tym moim powrotem na Spider's Weba to było tak. "Kubuś, ja tak lubię twoje teksty, przecież widzę, że ty też musisz z siebie czasem coś wyrzucić, napisz coś na Spider's Weba raz czy dwa w tygodniu". No i się zgodziłem pod warunkiem, że nie każą mi pisać o prawie, bo po ośmiu godzinach użerania człowiek ma już naprawdę dość. Przemysław odparł "Kubuś, dla mnie to ty możesz sobie nawet o piłce nożnej pisać, tylko pisz", no to piszę. 

„Właśnie straciliście czytelnika” to - chciałoby się powiedzieć - ostateczny wyraz desperacji gościa serwisu internetowego. Ale to by była nieprawda, bo to raczej utarty frazes, który w każdym portalu pada kilkanaście razy dziennie. I raczej nikt nie zwraca na niego uwagi. 

Emocje po Euro 2016 już opadły, ale znowu będzie o piłce (trochę). Wiem, że się cieszycie. 

Michał Gostkiewicz w rozmowie z Konradem Piaseckim na łamach Gazeta.pl powiedział takie oto słowa: Kiepsko jest być dziś liberałem. Prawica uważa takiego za lewaka, lewica - za prawaka. Rozumiem ten ból jak mało kto, bo tak naprawdę nie mam swojego reprezentanta na polskiej scenie politycznej i czasem z zazdrością spoglądam na kłótnie moich znajomych, tych prawdziwych i twitterowych, gdy zaciekle i bezkrytycznie mogą bronić klubów politycznych, którym kibicują. A ja, cóż, zawsze w kontrze, to do jednych, to do drugich.

Nie wiem co będzie areną kolejnego wielkiego konfliktu światowego, mogę tylko podejrzewać i mam nadzieję mylić się, ale pierwsza wielka wojna w internecie wybuchnie wokół justowania. A jak nie w całym internecie to w redakcji Spider's Web na pewno. 

Mniej więcej od roku przechodzę jakiś kryzys, jeżeli chodzi o zainteresowanie grami wideo (nie pierwszy i nie ostatni). A już generalnie przez całe swoje życie stroniłem od gier sieciowych, ale oczywiście i od tej reguły istnieją pewne wyjątki.

Jeśli polscy lekkoatleci utrzymają to tempo wylewania żalu i pretensji w mediach społecznościowych, to niech lepiej uważają, bo... większość Polaków na Igrzyskach w Rio będzie kibicowała sportowcom z Islandii. 

Długo, naprawdę długo wytrzymałem, no ale kurna bez przesady. 

Historia uświęca zwycięzców. W przeszłości było wielu niezasłużonych w ocenie kibiców tryumfatorów rozmaitych turniejów, ale dyskusje cichły przeważnie w ciągu roku od momentu zdobyciu tytułu.