Matematyk obliczył, że podróże w czasie mogą się udać. „Paradoks dziadka nie wystąpi”

To chyba jeden z najbardziej znanych w pop-kulturze przykładów paradoksu dziadka, który nieuchronnie wiąże się z podróżami w czasie. Nazwa paradoksu wzięła się z przykładu, w którym podróżnik w czasie wraca do przeszłości i zabija własnego dziadka przed poczęciem swojego ojca. W ten sposób podróżnik nigdy się nie narodzi, a więc nigdy nie wróci do przeszłości i nie zabije dziadka. Ten prosty eksperyment myślowy przekonuje większość ludzi o tym, że podróże w czasie są niemożliwe. 

Germain Tobar, student fizyki z Uniwersytetu w Queensland jest przekonany, że podróże do przeszłości są możliwe. Więcej, napisał nawet artykuł naukowy, w którym po wielu wyliczeniach stwierdza, że czasoprzestrzeń jest w stanie tak dostosować się do sytuacji, że paradoksy takie jak paradoks dziadka nigdy nie zachodzą. 

Ogólna Teoria Względności opracowana przez Alberta Einsteina teoretycznie przewiduje możliwość istnienia pętli czasowych, w których czas nie płynie liniowo, a kolejność zdarzeń może być trudniejsza do ustalenia niż na co dzień. 

Według Tobara, jeżeli mielibyśmy sytuację, w której podróżnik w czasie wraca do przeszłości i zmienia pewne aspekty rzeczywistości, to czasoprzestrzeń byłaby w stanie tak się dostosować do tych zmian, że paradoks nigdy by nie zaszedł. Jeżeli podróżnik w czasie wróci do swojej przeszłości i zabije własnego dziadka... to w przyszłości narodzi się kto inny, kto wróci do przeszłości i zabije tego samego mężczyznę. Paradoksu nie ma. Jeżeli podróżnik w czasie wróci do przeszłości i zapobiegnie wybuchowi pandemii, to w stworzonej w ten sposób rzeczywistości źródłem pandemii będzie co innego. 

Artykuł naukowy dla laika wygląda imponująco. Jego autor językiem matematyki próbuje opisać interakcje procesów deterministycznych z poszczególnymi obszarami czasoprzestrzeni. 

Co ciekawe, fizyk Fabio Costa z Uniwersytetu w Queensland, który nadzorował pracę Tobara, przekonuje, że od strony matematycznej wszystkie obliczenia zawarte w artykule są poprawne. 

Nie zmienia to jednak faktu, że oprócz matematyki mamy tutaj też wiele założeń dotyczących czasoprzestrzeni czy w końcu wolnej woli, świadomości i filozofii, z których część może być po prostu błędna. 

Choć naukowcy od dziesięcioleci zastanawiają się, czy podróże w czasie są możliwe - podobno Stephen Hawking był o tym przekonany – to jak na razie jednak nikt nie opisał, jak miałby wyglądać wehikuł czasu albo na jakiej zasadzie miałby działać. Najnowsze obliczenia Tobara wskazują także na jeszcze jedno: nawet gdybyśmy wrócili do przeszłości, to nie mielibyśmy na nic wpływu, bowiem czasoprzestrzeń dostosowywałaby się do naszych działań tak, aby nie zaszedł żaden paradoks. 

Tu pojawia się w mojej głowie dodatkowe pytanie: jeżeli czasoprzestrzeń będzie uparcie dążyła do realizacji jakiejś jednej wybranej wcześniej przyszłości, to czy cały wszechświat jest deterministyczny, a nasza wolna wola jest tylko ułudą? To już chyba nie jest pytanie na ten artykuł.

Podobał się tekst? Polub go lub udostępnij na Facebooku.