Facebook

Instagram nie pasuje do Facebooka. Wiem, dlaczego Facebook kupił mobilny serwis społecznościowy, uważam to za rosądną decyzję i jak pisałam wczoraj Facebook z biznesowego punktu widzenia takie przejęcie ma sens. Nie trzyma się jednak całości z perspektywy profilu użytkowników i tego, jak postrzegany jest Facebook, a jak Instagram. Nie ma co ukrywać: Instagram jest atraktycyjny i nowoczesny, a Facebook.... Facebook jest tym złym gigantem. Gigantem, od którego uciekało się na Instagram i inne serwisy. Zuckerberg będzie miał teraz twardy orzech do zgryzienia: jak poprowadzic Instagram i czerpać z niego korzyści, nie zaburzając delikatnej przeciwwagi, którą Instagram był dla Facebooka. To nie jest chyba możliwe.

Na południowo-zachodnim końcu Islandii, w miejscu dawnej bazy lotniczej NATO powstało warte 700 milionów dolarów centrum danych, które już wkrótce może stać się miejscem przechowywania informacji z całego świata. To co odróżnia ten ośrodek od innych tego typu projektów rozsianych po całym świecie, to to, że energia niezbędna do zasilania tysięcy serwerów czerpana jest ze złóż geotermalnych, a do chłodzenia systemów informatycznych wykorzystuje się arktyczne powietrze Islandii. Björgólfur Thor Björgólfsson, były bankier i pierwszy islandzki miliarder próbuje w ten sposób uchwycić kawałek szybko rosnącego rynku jakim są „zielone centra danych”.

Gdyby Facebook powstał dzisiaj, powstałby jako serwis mobilny - przeczytałem ostatnio takie zdanie (nie pamiętam teraz gdzie), które utkwiło mi w pamięci. Wczoraj przekonaliśmy się co to dokładnie oznacza - Facebook musiał kupić Instagram, bo ten - szczególnie po debiucie na platformie Android - zaczął mu po prostu zagrażać w jednym z kluczowych elementów. Instagram to właśnie serwis mobilny - tak powstał i zapewne taki pozostanie.

O Instagramie ostatnio zrobiło się ponownie głośno z okazji wprowdzenia aplikacji na Androida i pogłosek, że Instagram nie ma pomysłu na to, jak zmonetyzować miliony użytkowników. Już wiemy, jak twórcy zarobili na Instagramie: sprzedali go Facebookowi. To naprawdę duża rzecz. Mobilna, społecznościowa aplikacja fotograficzna z 30 milionami użytkowników nie była tania - kosztowała miliard dolarów.

Pamiętacie rewolucję, jaką miało być wejście Spotify do Stanów Zjednoczonych i połączenie go z Facebookiem i jego open graphem? Wszyscy zapowiadali, że Spotify szturmem zdobędzie nowy rynek, a pomoc Zuckerberga da nieocenionego kopniaka popularności. 9 miesięcy później wiadomo, że nie jest tak różowo. Spotify nie potrafi zdobyć oczekiwanej liczby subskrybentów, zwłaszcza tych płatnych. Problemy z licencjami od wytwórni też dają się we znaki. Teraz Spotify zmienia zasady darmowych subskrypcji, wszystko po to, by skłonić użytkowników do płacenia. Okazuje się, że dawanie dostępu za słuchanie reklam wystarcza użytkownikom, ale nie samemu Spotify.

Na zagranicznych serwisach używam zazwyczaj angielskich wersji językowych. Dlaczego? Po zawyczaj większość tłumaczeń na polski jest tragiczna. Nie dość, że niektóre wyrażenia nie mają dosłownych odpowiedników w języku polskim, to często potraktowane są po macoszemu, jakby tłumaczenia dokonywał student pierwszego semestru polonistyki z Uniwersytetu w Abu Dhabi. Chociaż nie przepadam za wtrącaniem anglicyzmów wszędzie, gdzie się da, zwłaszcza gdy mają piękne polskie odpowiedniki, to czasem współczuję osobom nieanglojęzycznym, które chcą korzystać zagranicznych serwisów.

Naprostujmy Timeline na Facebooku i jego niesamowity podobno wpływ na zaangażowanie fanów stron. Timeline prawie w ogóle nie wpływa na aktywności fanów z fanpejdżami. EdgeRank Checker przeprowadził badania na 3,5 tysiącach fanpejdży, które mówią, że Timeline nie wpływa na kontakty z obecnymi fanami. Po ostatnich, niemal histerycznych wiadomościach o tym, że Timeline zwiększa zaangażowanie fanów o 50, 100, a nawet 150%. Ciekawe, jakim sposobem, skoro wyświetlany jest tylko i wyłącznie na stronie fanpejdża?

Zapraszamy do przeczytania pełnego dobrych rad gościnnego wpisu Artura Małka, blogera NaFejsie.pl.

Czy tego chcesz, czy nie - prawdziwa era Facebooka nadchodzi, czego symbolicznym przykładem jest wczorajsza nieco przerażająca wizja mBanku zintegrowanego z największym serwisem społecznościowym w Polsce i na świecie. Już widać, że pomysł Marka Zuckerberga na to, że zmieni całą sieć w społecznościowe powiązania, który na początku brzmiał jak bajka nadętego młodego bufona powoli staje się realnością. Kogo nie ma na Facebooku, ten powoli będzie izolowany, bo Facebook staje się synonimem internetu. Dokładnie w ten sam sposób jak Google.

Żyjemy w czasach mediów społecznościowych, internetu, ulepszania i integrowania wszystkiego, co się da. Często jednak zmiany wprowadzane są za szybko, a jeśli nawet są przemyślane i dopracowane, to zapomina się o tych bardziej tradycyjnych konsumentach. Wrażliwe na takie zmiany są zwłaszcza usługi bankowe, bo dotyczą ważnej kwestii naszego życia - finansów. Za granicą mamy PayPala czy Google Wallet, które próbują kreować trendy dla rozwiązań finansowych, a w Polsce mBank chce zdefiniować na nowo pojęcie internetowej bankowości. Jako klientka mBanku i jedna z tych bardziej konserwatywnych w podejściu do bankowości osób, po obejrzeniu zapowiedzi zmian i przeczytaniu na czym zależy mBankowi mam wątpliwości, czy wciąż będzie to bank dla mnie. Czy trafi do młodych, aktywnych, społecznościowych ludzi? To okaże się w pewnie w przyszłym roku.

Sieci społecznościowe są hurraoptymstyczne. Polub, podziel się, tweetnij, daj +1 - z założenia mamy reagować tylko pozytywnie. Jedyne negatywne aktywności możemy podejmować sami; napisać krytyczny lub niemiły komentarz lub wyrzucić kogoś ze znajomych/ kręgów/ obserwowanych, ewentualnie zgłosić do moderacji lub zablokować. Zazwyczaj na stronach nie ma przycisków pozwalających wyrazić dezaprobatę. To celowe działanie serwisów, ale nikt nie powiedział, że jako użytkownicy chcemy pokazywać tylko to, co nam się podoba. Chcemy - stąd aplikacja EnemyGraph dla Facebooka. Odnajdźmy się nie po wspólnych zainteresowaniach, a po tym, czego nie cierpimy.

Gadu-Gadu było swego czasu jednym z największych hitów polskiego internetu. Komunikator trafił na rynek w odpowiednim momencie, kiedy jeszcze żaden ze światowych konkurentów nie zdołał zaskarbić sobie sympatii jeszcze wtedy niewielkiej polskiej społeczności internetowej. Później nie było już jednak tak łatwo - Gadu-Gadu musiało walczyć o użytkowników z serwisami społecznościowymi – najpierw z Nasza-Klasą, a następnie z Facebookiem. Nie bardzo mu się to udawało. Pod wodzą nowego prezesa, GG ma jednak powstać niczym Feniks z popiołów. Czy ta misja zakończy się sukcesem?

Portale społecznościowe to przede wszystkim miejsce do zaspokajania naszego ekshibicjonizmu. Statystycznego użytkownika najbardziej obchodzi to, jakie komentarze widnieją pod jego fotkami i co na jego temat myślą inni. Czytanie cudzych wpisów i komunikacja to sprawa drugorzędna. To my mamy być w centrum uwagi. To nawet logiczne, wszak po coś ten profil zakładamy. Są jednak pewne granice ekshibicjonizmu i potrzeby bycia w centrum uwagi. Niedawno mieliśmy tego najlepszy przykład.

Wszyscy wiemy jak się ma sprawa z serwisami społecznościowymi w Polsce - Facebook jest na nieprawdopodobnie szybkiej fali wzrostu z miesiąca na miesiąc dopisując co najmniej kilkaset tysięcy nowych użytkowników, a NK.pl… - do niedawna polski lider społeczności w Polsce - skazywany jest na nieuchronną spektakularną porażkę. Jak na żywego trupa, była Nasza-Klasa, a teraz portal Nk.pl radzi sobie nadzwyczaj dobrze - właśnie zwiększył o pół miliona zysk netto, z niemałych 16,6 mln zł w 2010 r. do 17,3 mln zł!

Po ostatniej aktualizacji postanowiłem się nieco bliżej przyjrzeć aplikacji TweetDeck - w końcu to jedna z dwóch oficjalnych desktopowych aplikacji serwisu Twitter, po tym, jak została przejęta przez właścicieli tego największego serwisu mikroblogowego świata. Zachęcał mnie również fakt, że rozwój innej oficjalnej aplikacji Twittera nieco spoczął na laurach, szczególnie po odejściu z Twittera twórcy legendarnej aplikacji Tweetie, na bazie której stworzona została aplikacja Twitter. Po kilku dniach używania TweetDecka wiem jedno - zostanę z nim na dłużej.

Facebook kupił 750 patentów od firmy IBM i tym symbolicznym gestem, firma, której 25% należy do 28-letniego założyciela Marka Zuckerberga, weszła w dorosły wiek. W dorosłym świecie firm gra się patentami, więc Facebook - by nie wypaść z gry - musiał dokupić kilka kart do talii w popularnej grze w wojnę - jak Yahoo wyskakuje z asem, to Facebook pobije go jokerem.

Zynga, spółka notowana na giełdzie, ta sama, o której mówi się, że jest za bardzo uzależniona od Facebooka i bez niego nie istnieje, i że jest jednym z czołowych przedstawicieli napompowanej społecznościowej bańki, że wycenianie jej na więcej, niż EA Games jest absurdalne, dokonała świetnego zakupu, który może pomóc zdywersyfikować portfolio i powiększyć obecność na platformach mobilnych niemal dwukrotnie. Z różnych zakupów Zyngi kupno OMGPOP, studia, z którego wyszła świetna gra Draw Something, jest jednym z najbardziej spektakularnych, ale i najbardziej obiecujących ruchów.

Wczoraj Twitter świętował swoje 6 urodziny. Serwis ten przyciągnął w tym czasie do siebie ponad 350 milionów użytkowników z całego świata. Dostępny jest w kilkudziesięciu wersjach językowych, w tym od niedawna w polskiej. Jednak jedynie w Japonii może pochwalić się większą liczbą użytkowników niż Facebook. Choć wciąż jest o nim głośno, to w większości krajów nie zrobił większej furory. Czy jest szansa, że Twitter jeszcze stanie się liczącą siecią społecznościową w Polsce?

Na tytułowe pytanie wielu próbowało już udzielać odpowiedzi. W zależności od przyjętej metodologii, rozpiętość wartości kilku podstawowych informacji o użytkowniku internetu może się wahać od 0,05 dol. do… 1,2 tys. dol. Wewnątrz tego dużego rozstrzału znajdują się chyba najbardziej realne, bo mierzalne, wyliczenia gigantów współczesnego internetu - 5 dol. oraz 20 dol.*

Twitter ogłosił właśnie wprowadzenie nowego formatu reklamowego na urządzeniach mobilnych. Promowane Tweety, czyli mówiąc wprost - reklamowe, mogą już pojawiać się na urządzeniach mobilnych, a reklamodawcy dodatkowo zyskują opcję wyboru konkretnej platformy, na przykład tylko Androida, iOS, innych urządzeń mobilnych, desktopów lub wszystkich naraz. Po okresie testowania tego formatu na iOS i Androidzie oraz użytkownikach, którzy już śledzą reklamodawców, przyszedł czas na udostępnienie usługi reklamowej i małe być albo nie być dla Twittera.