Ekrany

Jedną z największych wad smartfonów jest ich mała wytrzymałość. Sam znam kilka osób, które nieopatrznie włożyły telefon do tylnej kieszeni spodni, po czym usiadły na nim. Efekt takiego działania jest oczywisty. Jest to sytuacja tym bardziej bolesna, że jest to mechaniczne uszkodzenie telefonu, które nie kwalifikuje się na naprawę gwarancyjną. Przeciwko temu problemowi postanowił wyjść Samsung, który już za niecały miesiąc ma zaprezentować pierwsze działające elastyczne wyświetlacze.

Telewizja hybrydowa oraz aplikacje mobilne typu „drugi ekran” to najważniejsze elementy obecnego dostosowywania się telewizji do nowych realiów. Świata, gdzie telewizor wciąż odgrywa znaczącą rolę w codziennym życiu użytkownika, ale widz nie skupia całej swojej uwagi na ekranie. Polskie stacje telewizyjne na szczęście dostrzegają tę sytuację.

O ScreenSHU słyszę już od dłuższego czasu. Nawet nie słyszę, a linki do niego pojawiają się gdzieś u mnie na Twitterze czy Facebooku. ScreenSHU to aplikacja to wykonywania zrzutów ekranu, które trafiają automatycznie do chmury, a użytkownik ma dodatkowo możliwość ich edycji. Nic odkrywczego, podobnych rozwiązań jest już na rynku sporo, jednak ScreenSHU wyróżnia to, że jest polski i że istnieje już od dłuższego czasu. Tym bardziej przykro jest mi, że ScreenSHU nie jest priorytetem da twórców.

Chyba każdy ma swój ulubiony gadżet. Moim jest Kindle Touch, z kolei mojej drugiej połówki Kindle Keyboard. Niestety ten drugi umarł śmiercią tragiczną, czego dowodem jest rozlany ekran. Byłem przekonany, że konieczne będzie kupienie nowego sprzętu. Okazało się jednak, że Amazon ceni sobie klientów i wymiana urządzenia na nowe to formalność.

Całkiem niedawno Samsung świętował sprzedaż 30 milionów hi-endowego modelu Galaxy S III, teraz Koreańczycy mają kolejny powód do radości. Okazuje się, że Note II też całkiem dobrze się sprzedaje. To ciekawa wiadomość, gdyż wiele osób wątpiło w sukces tak dużych smartfonów.

Sony oraz LG jako pierwsze weszły w konsumencki świat 4K. Można już zamawiać 84 calowe telewizory tej rozdzielczości od obu firm, a także oszałamiający projektor od Sony. Ceny tych urządzeń nie są małe, szczególnie, że za ekran z Japonii musimy zapłacić o 5 tysięcy dolarów więcej, mimo że oba ekrany oparte są o tą samą matrycę. Kiedy już nas stać na taki telewizor, problemem mogą okazać się treści w ultrawysokiej rozdzielczości. Sony zapowiada jednak, że Skyfall i inne hity z Hollywood trafią do nabywców nowych telewizorów.

Samsung już od dłuższego czasu pracuje nad swoimi elastycznymi ekranami, które mają zrewolucjonizować rynek mobilnych urządzeń. Od wielu miesięcy po sieci krąży garstka zdjęć przedstawiających powykręcane wyświetlacze i nic nowego w tym temacie się nie dzieje. Okazuje się jednak, że wszystkie prace są już bardzo zaawansowane, a nowa technologia zostanie wprowadzona już w przyszłym roku.

W świecie telewizorów ma miejsce specyficzny wyścig pomiędzy producentami. Znamienite marki rywalizują między sobą o to, która z nich stworzy największy telewizor o rozdzielczości ultra HD. Ta konkurencja nie daje praktycznie nic użytkownikom i jest jedynie zabiegiem wizerunkowym producentów. Przy okazji to także kamuflowanie innych problemów.

Kilka dni temu miałem przyjemność używania ultrabooka Samsung 540U3C, który na pierwszy rzut oka niczym nie różni się od innych urządzeń tego typu. Jest to świetny komputer z procesorem Core i5 najnowszej generacji, 13.3-calowym ekranem, 4GB pamięci RAM oraz dyskiem hybrydowym. Oprócz tego w specyfikacji znalazło się miejsce na 1,3-megapikselową kamerę, łączność WiFi, Bluetooth 4.0, port USB 3.0, złącze HDMI i gniazdo kart pamięci. Jedynym elementem różniącym go od innych komputerów jest... dotykowy ekran.

Przejdź na tę stronę, naciśnij f11 i przez około 90 sekund naciskaj spację, czytaj i wykonuj polecenia. Potem w komentarzach napisz, co robiłeś przez te najważniejsze 30 sekund. Całość jest chyba najlepszym komentarzem tego, co chodzi mi po głowie od dawna, i coraz bardziej doskwiera - przesyt informacjami, powiadomieniami i pomieszanie ważnych i nic nie znaczących rzeczy. Nic dodać, nic ująć.

W mej piwnicy nie założyłem naszego klubu, ale gdyby postawić tam jamnika, odwinąć z czarnej folii gnijącego już pewnie trupa taśm magnetofonowych, zakupić kratę piwa i zaprosić kumpli, to po kilku butelkach płakalibyśmy ze wzruszenia. Poruszyłaby nas nie tylko zawarta na taśmach muzyka naszej młodości, ale charakterystyczny szum z głośnika czy przewijanie za pomocą ołówka, aby raz jeszcze odsłuchać szczególnie piękne solo gitarowe, bo przecież szkoda by było na to poświęcić cząstkę, z i tak niedługiego, życia baterii kaseciaka.

W ostatnim czasie na Spider’s Web dużo mówimy o trendzie dużych ekranów. Coraz częściej telewizory o przekątnej 50 cali i większej trafiają do naszych domów. Przede wszystkim dlatego, że są coraz tańsze. Jednak to nie to powinno być dla nas najważniejsze. Podczas wyboru odbiornika do naszego dużego pokoju powinniśmy sprawdzić z jakiej odległości będziemy oglądać na nim nasze ulubione filmy i seriale. Dziś kilka prostych, acz nieco kontrowersyjnych porad odnośnie wyboru telewizora.

Człowiek uczy się całe życie. Przyznaję, że dotychczas byłam szczęściarą - nigdy nie stłukłam ekranu w smartfonach, ba, przed przygodami z Nexusem 7 (który notabene wciąż jest w serwisie ASUSa i czeka na część, której nie ma, to już miesiąc ponad!) nigdy nie musiałam wysyłać żadnego sprzętu na gwarancję. Teraz za to nauczyłam się jednego: przed kupieniem sprawdzać, czy łatwo niszczące się części urządzeń są też łatwo wymienialne. W Samsung Galaxy Nexusie nie są.

Wyobrażacie sobie w pełni zinformatyzowany sklep? Taki, w którym są dotykowe ekrany zamiast karteczek z cenami, w którym możemy dowiedzieć się o produkcie więcej, niż przewidział producent i który… może dowiedzieć się o nas więcej, niż przewidzieliśmy my. Intel na targach Intel Developer Forum zaprezentował takie rozwiązanie.

Samsung adresuje swoje innowacyjne rozwiązania technologiczne nie tylko do zwykłych konsumentów, ale także do świata biznesu. To właśnie ta grupa docelowa często jako pierwsza otrzymuje pionierskie rozwiązania technologiczne, które w dopiero w drugiej kolejności trafiają do urządzeń dedykowanych rynkowi detalicznemu. Ciekawe nowe rozwiązanie, transparentne ekrany właśnie przestają być tylko prototypami - wkrótce zadebiutują w świecie biznesu.

Jeśli jesteś legendą formatu Kamila Brzezińskiego, gwiazdą front-endu, pracujesz dla Microsoftu czy Google:) nie znajdziesz tu nic ciekawego.Jeśli jesteś "miszczem świata i okolic" w programowaniu , lubisz sie kłócić bez sensu, jesteś znanym forumowym "optymalizatorem kodu", lubisz dywagować w nieskończoność ile diabłów mieści się na końcu szpilki czyli o oddzieleniu html od stylów i kodu JavaScript lub pisać teksty w stylu " ten kod to syf", "nadaje się na zaliczenie w gimnazjum" i inne tego typu głupoty, jesteś notorycznie sfrustrowany lub właśnie pokłóciłeś się z żoną , zdecydowanie nie czytaj dalej! Zawróć! Odpuść sobie i innym.Jeśli jesteś niedzielnym programistą, lubisz Androida, języki webowe i ojca Rydz.. (żartowałem:), chciałbyś w miłej atmosferze wymienić konstruktywne uwagi i zrobić lub nauczyć sie czegoś dobrego to ten artykuł jest dla Ciebie:)A więc do dzieła.Artykuł ten jest ciągiem dalszych opowieści z mchu i paproci o jakże ponętnej bibliotece JavaScript, czyli ucieleśnionym pięknie znanym jako jQuery pozostającej w związku małżeńskim z rogatym bożkiem, któremu pokątnie cześć oddawał sam Steve, znanym jako HTML (5), czyli czymś co zdaniem wielkich i jeszcze większych, jest przyszłością mobilnego programowania.Przechodząc do rzeczy, po wniesieniu drzewa do lasu, czyli napisaniu nikomu niepotrzebnej aplikacji mobilnej do SpidersWeb na Androida (co tam Panie w wersji na iOS? hehe;), nadszedł czas na zrobienie czegoś, jak napisałem powyżej, konstruktywnego i pozytywnego.Padło na edukacyjną grę do nauki języka angielskiego, której idea streszcza się w tym video:db.tt/NZfrp7jBNie skupiałem się na opisie intro, jest ono łatwe do napisania co jest oczywiste i mało ciekawe od strony programistycznej, poniżej staram się objaśnić jak została przekuta w to co najfajniejsze dla każdego programisty, czyli sam kod, owa idea jednej z plansz gry.Do następnego (być może) razu:)