Resident Evil

Nie spodziewałem się, że w cenie 25 złotych dostanę tak zróżnicowany, ciekawy i obfity w zawartość produkt. Pierwszy odcinek Resident Evil: Revelations 2 to coś znacznie więcej niż tytuł na jeden wieczór. Stosunek zawartości do ceny jasno wskazuje, że to obowiązkowa pozycja dla każdego fana survival-horroru.

Już dawno nie czytałem tak bezczelnej wypowiedzi producenta gier. Podupadające studio Team Ninja postanowiło wziąć za zakładnika posiadaczy komputerów, szantażując ich zaprzestaniem wydawania tytułów na PC. O co się rozchodzi? O Dead or Alive 5, amatorskie modyfikacje, szczyty hipokryzji i pieniądze oczywiście.

Postanowiłem wyjść z przerażająco cichej rezydencji. Przeszedłem po wypolerowanych na błysk deskach i stanąłem przed głównymi, solidnie obitymi drzwiami. Pchnąłem je do przodu, lecz w tym samym momencie rzucił się na mnie przerażający, na poły zgniły pies. Nie miałem wyciągniętej broni, toteż piekielny pomiot od razu wgryzł się w moją krtań. Napis „Game Over” był kolejnym policzkiem. Właśnie tak się grało w 1996 roku. Niesamowite uczucie.

Podejście numer 7. Zjawa rzuca się w pościg. Kiedy biegnę przez korytarz, ta krzyczy przeraźliwie, zapraszając mnie w swoje śmiertelne objęcia. Zdeformowana kobieta wpada w pierwszą pułapkę, stając w ogniu. Uciekam dalej, wskakując na drabinę. Monstrum człapie za mną. Aktywuję kolejną pułapkę, triumfująco obserwując wijącą się w bólu maszkarę. Ta jednak podnosi się i idzie w moim kierunku, mnie z kolei blednie mina. Tak daleko jeszcze nigdy nie dotarłem. Mimo tego muszę zaczynać od nowa, bo wpadłem w szpony demona.