Którego iPhone’a kupić w 2026? Składany Duo kontra cała reszta

Nęci cię ten nowiutki składany iPhone Duo albo lekki jak piórko i niezwykle mocno przeceniony iPhone Air? Może celujesz teraz w wersję Pro z najlepszym możliwym aparatem, albo szukasz czegoś tańszego i po prostu nie chcesz wtopić kasy? Pora sprawdzić, którego iPhone’a warto kupić w 2026 r.

Wybierać można od budżetowego iPhone’a 17e za 3,5 tys. zł aż po składanego iPhone’a Duo, którego ceny dochodzą do 15999 zł. Ja sprawdziłem je wszystkie i testowałem w codziennym boju, więc mogę podpowiedzieć, które z nich są warte uwagi. Od razu jednak uprzedzam: wybór w 2026 r. jest wyjątkowo trudny przez kryzys z dostępnością pamięci i absurdalne zawirowania cenowe.

W przypadku obecnego rocznika z jednej strony mamy zupełnie nowy model w ofercie, czyli telefon składany, a z drugiej następcy zeszłorocznych topowych modeli są od nich droższe. Część starszych, która w ofercie pozostała, z kolei zamiast tanieć - wręcz podrożała! Po raz pierwszy od lat nie doczekaliśmy się też we wrześniu nowego bazowego telefonu Apple’a!

Dostępne dziś oficjalnie modele różnią się od siebie nie tylko ceną, ale też gabarytami, ekranami, aparatami, akumulatorami i innymi podzespołami oraz… przeznaczeniem. W tym gąszczu łatwo się zagubić, dlatego przyjrzyjmy się po kolei modelom z oficjalnej dystrybucji, którymi są iPhone Duo, 18 Pro, 18 Pro Max, Air, 17, 17e i 16, a także ich parametrom oraz cenom.

Zacznijmy od tego najnowszego i najdroższego, gdyż kosztującego bazowe 10 tys, zł pierwszego składanego smartfona w ofercie firmy z Cupertino. iPhone Duo nie jest może pierwszym Foldem na świecie, bo konkurencja ma takowe w ofercie od 7 lat, a do tego wyprzedziła Apple’a ze składakami o tych nowoczesnych, paszportowych proporcjach, ale to i tak sprzęt jak z przyszłości.

Od miesiąca iPhone Duo jest moim głównym telefonem i jestem nim po prostu zachwycony. Urządzenie ma dwa ekrany, a oba mają proporcje 1.4:1, czyli trochę jak te prawdziwe, niedostępne w Polsce sale kinowe IMAX. Ten telefon jest idealny do czytania książek i komiksów, a i filmy dobrze na nim wyglądają - nie ma ogromnych, czarnych pasów jak w Foldach o ekranach zbliżonych do kwadratu.

Zewnętrzny panel ma tu 5,4-calową przekątną, a wewnętrzny, czyli ten z elastyczną matrycą typu OLED, jest 7,6-calowy i ma tym samym dwukrotnie większą powierzchnię. Apple pokrył ten większy przy tym unikalną nanostrukturalną folią, dzięki czemu jest matowy, co eliminuje refleksy świetlne i sprawia, że bruzda w miejscu zginania się wyświetlacza jest niemalże niewidoczna.

Bruzda w ekranie jest też prawie niewyczuwalna pod paluchem i nie rozprasza podczas pracy. Do tego obok zawiasu nie ma żadnych wystających elementów, o które można by zahaczać co rusz paluchem, jak w wielu innych składakach od innych firm. Ten telefon pod wieloma względami to naprawdę inżynieryjny cud techniki, a po rozłożeniu mierzy rekordowe, jak na Apple’a, 5,2 mm grubości.

Po złożeniu telefon ma ponad 1 cm grubości i jest przy tym dość ciężki, bo waży ok. ćwierć kilo - ogromny podwójny akumulator oraz dwa ekrany mają swoją masę. Co przy tym ciekawe, po aktualizacji do iOS 27.2 oba panele obsługują rysiki Apple Pencil, a konkretnie te ze złączem z USB-C. Jeśli ktoś chciałby tym telefonem zastąpić również tablet taki jak np. iPad mini, to jest to możliwe.

Co tu dużo mówić: to topowa półka z najnowocześniejszymi modułami łączności. W obudowie odpornej nie tylko na wodę, ale też na pył, co w składakach standardem bynajmniej nie jest, którą wzmacnia tytanowa ramka, zamknięto chip Apple A20 Pro znany z modeli z linii 18 Pro, który jest niezwykle energooszczędny. Po złożeniu telefon pracuje z dala od gniazdka mniej więcej tyle, co iPhone 18 Pro Max.

Po rozłożeniu będzie, rzecz jasna, wyraźnie gorzej, bo używany panel jest wtedy większy - ale i tak w praktyce nie muszę zabierać powerbanka za każdym razem, gdy wychodzę z domu. Chip zapewnia przy tym ogromny zapas mocy obliczeniowej zarówno do odpalania zaawansowanych gier, jak i aplikacji do profesjonalnej obróbki materiałów multimedialnych.

Telefon w praktyce działa szybko i sprawnie, oraz pozwala na pracę z dwoma apkami naraz. Jedyny minus jest taki, że nie wszyscy programiści wydający swoje programy w App Storze przygotowali na czas aktualizacje, ale sytuacja z dnia na dzień staje się lepsza. W przypadku iPhone’a Duo trzeba się jednak pogodzić z kilkoma kompromisami, na które poszedł Apple, tak to było przy iPhonie Air.

Przede wszystkim: aparat! iPhone Duo ma tylko dwa obiektywy i brakuje tu portretówki zapewniającej taki prawdziwy zoom. Ten dodatkowy, czyli ultraszerokokątny o parametrach jak w iPhone’ach 18 Pro i 18 Pro Max, sprawuje się nieźle, ale szeroki mógłby być lepszy. Robi zdjęcia przy ekwiwalencie ogniskowej 26 mm i ma mniejszą matrycę niż modele z linii Pro (ale umie przy tym parę sztuczek).

Aparat główny nie dostał również znanej z nich zmiennej przysłony, a ta zawsze ma wartość 1.6. iPhone Duo nie robi tym samym najlepszych zdjęć ze wszystkich iPhone’ów, ale pomaga mu szybki procesor obsługujący nowe algorytmy procesowania obrazu. Dostęp do takich bajerów jak nakładanie efektu bokeh na wideo już po nagraniu filmu mamy, no ale fizyki się nie oszuka.

Zamiast tego mamy Touch ID w przycisku bocznym - więc dobrze jest mieć również Apple Watcha, aby odblokowywać telefon automatycznie, gdy go nosimy. Do autoryzacji w np. banku potrzebny będzie paluch, aczkolwiek z czasem odkryłem, że… można zeskanować sobie fragment palca wskazującego, co nieco poprawia sprawę w trybie złożonym i rozłożonym poziomym.

W urządzeniu znalazło się za to miejsce nie na jeden, a na dwa obiektywy do selfie. Ten w zewnętrznym ekranie robi 12-megapikselowe fotki i mamy tu w rogu wycięcie na niego, które spięte jest z ciut mniejszą niż w pozostałych iPhone’ach Dynamiczną Wyspą. Ten wewnętrzny, 4-megapikselowy, służy zaś głównie do wideorozmów, a ukryty jest pod warstwą wyświetlacza.

Ukrycie kamerki do wideorozmów w wewnętrznym ekranie sprawia świetne pierwsze wrażenie, ale czasem widać ten obiektyw, gdy światło pada na panel pod konkretnym, specyficznym kątem. Kółeczko zaraz nad nim nie jest matowe, tylko błyszczące, a do tego tekst w tym miejscu czasem wygląda na rozmyty - panel musi przepuszczać światło.

Jest, tak po prostu, fajny i ciekawy! Korzysta się z niego naprawdę przyjemnie, bo Apple przeorganizował swojego iOS-a z myślą o mniej panoramicznych ekranach. Na zewnętrznym panelu oraz w widoku poziomym górna i dolna belka nawigacyjna połączone zostały w jedną, boczną, lądującą zaraz pod kciukiem - jedynie w pionie mamy taki bardziej „klasyczny” układ interfejsu.

Możliwość pracy z dwoma apkami na jednym ekranie (i to przypominającym pod względem gabarytów iPady mini!), który potem złożymy na pół i schowamy do kieszeni, pozostając cały czas w ekosystemie Apple’a, jest super. To świetny sprzęt dla osób, które chcą nosić w kieszeni jedno urządzenie, czyli telefon i tablet w jednym, zamiast dwóch. Nie jest to jednak telefon dla każdego.

Przede wszystkim osoby, których nie stać na płacenie „podatku od nowości”, ponieważ iPhone Duo wyceniony jest na 9999 zł i to w najtańszej wersji z 256 GB pamięci wewnętrznej. Do tego firma zapomniała niestety o osobach leworęcznych i nie wiadomo, czy w ramach aktualizacji pojawi się jakiś alternatywny tryb z myślą o nich, więc lepiej nie brać go na zapas, bo można się rozczarować.

Na ten model trzeba też nieco poczekać, a obecnie dostawy dla zamówień z Apple Store’u przewidziane są dopiero na styczeń przyszłego roku. Jeśli więc nie chcecie wydawać dziesięciu tysięcy na smartfona, nie jaracie się dostępem do drugiego, większego ekranu, chcecie mieć lepszy aparat oraz Face ID lub potrzebujecie telefonu na już, to trzeba patrzeć na niższe półki cenowe.

Zanim pojawił się składak od Apple’a, przez kilka tygodni topowymi modelami w ofercie firmy były iPhone 18 Pro Max oraz iPhone 18 Pro. Tak naprawdę są one tym samym urządzeniem dostępnym w dwóch rozmiarach; pierwszy z nich ma 6,9-calowy, a drugi 6,3-calowy wyświetlacz. Większy do tego nieco dłużej pracuje na jednym ładowaniu, ale poza tym ich specyfikacja jest w zasadzie identyczna.

iPhone’y 18 Pro dostały przy tym ten sam procesor, co iPhone Duo, czyli Apple A20 Pro, ale mają aluminiową obudowę typu unibody, która lepiej odprowadza ciepło - więc lepiej radzą sobie pod długotrwałym obciążeniem. Największą gwiazdą tego modelu jest jednak moduł fotograficzny na pleckach, na który składają się aż trzy obiektywy o różnych parametrach, w tym krotnościach zoomu.

Poza ultraszerokątnym, znanym z iPhone’a Duo, mamy w iPhone’ach 18 Pro również szeroki, ale o ekwiwalencie ogniskowej 24 mm i to z ogromną matrycą o wielkości 1/1.28” oraz zmienną przysłoną z czterema presetami: od 1.48 do 4.0. Daje to niesamowite możliwości w zakresie modyfikowania stopnia optycznego rozmycia tła, bez konieczności uciekania się do sztuczek programowych.

Do tego dochodzi rzecz jasna, tak jak w poprzednikach w postaci iPhone’ów 17 Pro Max i 17 Pro, teleobiektyw o konstrukcji peryskopowej, którego z kolei w iPhonie Duo próżno szukać. Jeśli zależy wam na jak najlepszych zdjęciach oraz na portretach i czterokrotnym optycznym zoomie, to modele z tej linii nadal nie mają w portfolio Apple’a żadnej konkurencji.

Kolejną nowością w iPhone’ach 18 Pro i 18 Pro Max jest mniejsze wycięcie w ekranie w obszarze, gdzie pojawia się Dynamiczna Wyspa. W przypadku tego modelu ochrzciłem ją mianem Dynamicznego Archipelagu, bo nie dość, że dziurka na aparat i czujniki True Depth wykorzystywane przez Face ID zajmuje mniej miejsca, to interfejs mieści do trzech zminializowanych apek zamiast dwóch.

iPhone’y z linii 18 Pro bez problemu obsługują również widżety typu Live Activities nie tylko w trybie pionowym, ale również w trybie poziomym, a Dynamiczna Wyspa sprawdza się tutaj znacznie lepiej niż w droższym iPhonie Duo i to niezależnie od tego, w jakim trybie ten pracuje - składak ma znacznie mniej miejsca na wyświetlanie informacji w trybie zminimalizowanym.

Jeśli z kolei o wyświetlaniu już mowa, to ekrany w iPhone’ach 18 Pro (6.3”) i 18 Pro Max (6,9”) o jasności do 3000 nitów to najwyższa półka. Odświeżane są oczywiście w 120 Hz oraz obsługują tryby takie jak ProMotion, HDR oraz Always-On Display. Nie ma się do czego przyczepić w kontekście odwzorowania kolorów, rozdzielczości i zagęszczenia pikseli oraz widoczności w słońcu.

Apple odszedł też na szczęście od trendu odchudzania telefonów za wszelką cenę i wpakował do obudowy potężne ogniwa. iPhone 18 Pro Max potrafi pracować z dala od gniazdka nawet o 6 godz. dłużej niż zeszłoroczny model, a nawet bazowy 18 Pro przebija starszego 17 Pro Maksa. Dzięki szybszemu ładowaniu zasilaczem o mocy od 60 W w górę naładujemy ogniwa w obu od zera do połowy w około kwadrans.

Jeśli przesiadacie się na iPhone’y 18 Pro z zeszłorocznych modeli, to będą pasować do nich stare etui, w tym np. Quadlocki przeczepiane do kierownicy rowerowej oraz kontrolery do gier. Zmieniła się za to paleta barw, a teraz poza wersją srebrną mamy błękit, głęboki burgund oraz klasyczną czerń, w której ramka zlewa się z ekranem. I ten ostatni wariant jest zdecydowanie moim ulubionym.

Co by jednak nie było tak kolorowo, trzeba pamiętać, że lekkie one nie są. iPhone 18 Pro waży 211 g, a iPhone 18 Pro Max to już prawdziwa cegła dobijająca do 249 g, a to poziom dwuekranowego iPhone’a Duo.. Jeśli nosicie telefon w kieszeni luźnych spodni, to będziecie go czuć przy każdym kroku. Pocieszeniem jest fakt, że Apple nie zmieniło kształtu obudowy względem serii 17 Pro.

Dobra wiadomość jest taka, że mniej niż za iPhone’a Duo, od którego w wielu aspektach oba te urządzenia są lepsze! iPhone 18 Pro w bazowej wersji z 256 GB pamięci u Apple’a wyceniono na 6299 zł, podczas gdy większy iPhone 18 Pro Max to wydatek rzędu 6799 zł. Niestety ze względu na kryzys na rynku pamięci i podwyżki to tym samym o 500 zł więcej niż płaciliśmy za linię Pro rok temu

Ze względu na to, że oba modele dopiero co zadebiutowały, w elektromarketach ze świecą szukać ich w cenach niższych niż katalogowe - ale z czasem mogą pojawić się w lepszej cenie. Kto w takim razie powinien kupić iPhone’a 18 Pro lub 18 Pro Max? To woły robocze stworzone z myślą o profesjonalistach, twórcach wideo i osobach, które na smartfonie, tak po prostu, zarabiają.

Jeśli kręcicie wideo w Logu, montujecie potem je w terenie i potrzebujecie telefonu, który nie padnie wam w połowie intensywnego dnia pracy, to iPhone 18 Pro lub 18 Pro Max będzie świetnym zakupem na lata. Jeśli jednak smartfon ma wam służyć głównie do social mediów, odpisywania na maile i fotek ze spaceru z psem, to warto rzucić okiem na niższą półkę.

Co ciekawe, mamy obecnie do czynienia z pewną rynkową anomalią. Półkę cenową pod iPhone’ami 18 Pro, i to tę samą, jeśli wiemy, gdzie szukać nowego telefonu, zajmują dwa zeszłoroczne sprzęty! Oba w dodatku nie doczekały się następców, a są nimi iPhone Air oraz iPhone 17. Co więcej: w wyniku podwyżek wywołanych kryzysem na rynku kości pamięci oba podrożały u Apple’a o 500 zł.

W oficjalnym Apple Store za iPhone’a 17 z 256 GB pamięci zapłacimy dziś aż 4499 zł, podczas gdy iPhone Air o tej samej pojemności kosztuje aż 5799 zł, co daje nam 1300 zł różnicy pomiędzy nimi. Jak to natomiast wygląda, gdy sprawdzimy oferty innych sprzedawców? Okazuje się, że oba te te telefony można kupić dziś za… niemal dokładnie te same pieniądze, czyli okolice 4000 zł.

iPhone’a Air da się nabyć tym samym za niemal 2 tys. zł mniej niż życzy sobie za niego Apple. Mamy więc sytuację bez precedensu: płacimy tyle samo za dwa zupełnie różne urządzenia, z teoretycznie innych półek cenowych. Tylko który z nich wybrać? Logika podpowiada, że ten katalogowo droższy, ale w tym przypadku nie jest to takie oczywiste ze względu na różnice w specyfikacji.

iPhone Air to, pomijając iPhone’a Duo, bez wątpienia jeden z najbardziej fancy sprzętów, jakie Apple wypuściło w ostatnich latach. Obudowa z tytanową ramką mierzy zaledwie 5,6 mm grubości i jest dzięki temu o niemal jedną trzecią lżejszy od modeli Pro Max, a sam go nazywam pieszczotliwe iPhone’em Uno. Biorąc go do ręki ma się wrażenie, że ktoś zapomniał włożyć do środka akumulator.

Ten model ma do tego świetny 6,5-calowy ekran OLED odświeżany w 120 Hz oraz potężny procesor Apple A19 Pro znany z iPhone’ów 17 Pro (Max). Niestety, tak radykalne odchudzenie obudowy wymusiło na inżynierach bolesne kompromisy - po pierwsze, podobnie jak i miało to miejsce w Duo, oberwał aparat na pleckach, który w iPhonie Air wyposażony został w jedynie jeden obiektyw z diodą.

Wynika to z faktu, że w „płaskowyżu” aparatu ukryto nie tylko optykę, ale i większość innych podzespołów potrzebnych do działania telefonów, gdyż resztę obudowy zajmuje akumulator. Nie ma tutaj ani obiektyw ultrawide, ani portretowe, a ten główny, szeroki, robi fotki na poziomie tych wykonywanych przez katalogowo znacznie tańszego iPhone’a 17. iPhone Air nie ma też… głośników stereo.

Dźwięk dobiega w nim wyłącznie z jednej strony, czyli z okolic głośnika do rozmów. Telefon jest dość cichy, a podczas grania czy oglądania wideo w poziomie ciągle miałem wrażenie, że trzymam telefon „źle”. Do tego dochodzi brak fizycznego slotu na kartę SIM (aczkolwiek z drugiej strony tacka nie zajmuje niepotrzebnie miejsca, a nasi operatorzy obsługują już ESIM-y).

Ten model wizualnie przypomina starszego iPhone’a 16, ale na premierę był najlepiej wycenianym i najbardziej kompletnym bazowym smartfonem Apple’a od iPhone 17 dostał wreszcie to, na co czekaliśmy pół dekady w tej serii, czyli wyświetlacz OLED odświeżany w 120, a nie 60 Hz. Panel ma przekątną 6,3” jak w modelach z linii Pro i węższe ramki oraz obsługuje tryb Always-On Display.

Do tego dochodzą podwójny aparat, głośniki stereo, pojemniejszy akumulator niż w iPhonie Air. Który z tych modeli w takim razie wybrać? Jeśli chcecie nie tylko telefon, ale i gadżet, który wygląda jak rekwizyt z filmu science-fiction, niesamowicie leży w dłoni, a telefon służy wam głównie do komunikacji, oglądania pionowych wideo i czytania artykułów, iPhone Air za te pieniądze naprawdę kusi.

Jeśli jednak szukacie po prostu niezawodnego, uniwersalnego narzędzia do korzystania z niego na co dzień, robicie często zdjęcia i nie chcecie denerwować się na głośnik, ale iPhone’y z linii Pro są poza waszym zasięgiem, to iPhone 17 może sprawdzić się lepiej. Boli natomiast, że po roku od premiery kosztuje poza Apple Store’em tyle samo, co rok temu bezpośrednio u producenta!

Wynika to zarówno z fali podwyżek, jak i z faktu, iż iPhone 18 nadal się nie pojawił w ofercie firmy. W rezultacie w Apple Storze jest jak w uniwersum Cyberpunka 2077, a w segmencie do 4 tys. zł klienci muszą wybierać między formą, a funkcją. Co jednak w sytuacji, gdy nasz budżet nie pozwala na wydanie takiej kwoty na smartfon? Na szczęście nie zostajemy na lodzie.

Po zejściu na tę najniższą półkę cenową w oficjalnym sklepie Apple’a czekają na nas jeszcze dwa modele: iPhone 16 oraz iPhone 17e. Tutaj powiem tak: do przeglądania sieci, oglądania rolek na TikToku czy robienia pamiątkowych fotek z wakacji oba będą w pełni wystarczające. I tutaj jednak wybór nie jest tak oczywisty, jak mogłoby się wydawać, również za sprawą zwariowanych cenników.

Bezpośrednio u Apple’a nowy iPhone 17e kosztuje 3499 zł i za tyle mniej więcej da się go dziś kupić. Starszy o półtora roku iPhone 16 jest obecnie wyceniony na równe 3999 zł (czyli na tyle samo, co rok temu kosztował iPhone 17), ale bez trudu upolujecie dziś w elektromarketach za około 3200-3300 złotych. Który model w takim razie wybrać: iPhone’a 16 czy 17e?

Kluczowa różnica, o której musicie wiedzieć, to pojemność bazowa. Kupując nowego iPhone’a 17e za te 3,5 tys. zł dostajecie 256 GB przestrzeni na system, aplikacje i dane, tak jak we wszystkich innych wymienianych wyżej telefonach Apple’a. W przypadku iPhone’a 16 bazowa wersja ma zaledwie 128 GB. W dobie chmury może to wystarczyć, ale wielu gier i wideo naraz tam nie wgramy.

A co z pozostałymi parametrami? iPhone 17e dostał nowszy procesor Apple A19 i działa na jednym ładowaniu zauważalnie dłużej od szesnastki, podczas gdy ta ma układ Apple A18. Do tego wreszcie, w przeciwieństwie do zeszłorocznego 16e, w 17e mamy obsługę bezprzewodowego ładowania i magnetycznych akcesoriów zgodnych z MagSafe. iPhone 17e nie jest jednak lepszy od 16-tki pod każdym względem.

W przypadku iPhone’a 17e ekran wita nas notchem, a nie nowocześniejszą Dynamiczną Wyspą, przez co nie mamy tu widżetów Live Activities z Ubera czy aplikacji z biletami bezpośrednio na pulpicie. Do tego ten model, tak jak iPhone Air, ma tylko jeden obiektyw w aparacie na pleckach oraz mniejszą matrycę do dyspozycji niż w iPhonie 16; brakuje mu również guzika Camera Control.

Oba te telefony łączy również jedna wspólna, wkurzająca cecha. Zarówno iPhone 16, jak i iPhone 17e dostały wyświetlacze odświeżane w archaicznych 60 Hz. Jeśli używaliście wcześniej telefonu obsługującego do 120 Hz, to przewijanie tekstu na obu tanich iPhone’ach będzie po prostu kłuć w oczy. Wiem jednak, że nie każdemu to przeszkadza, ale przed zakupem warto sprawdzić telefon na żywo.

Jeśli zależy wam na Dynamicznej Wyspie, planujecie robić sporo zdjęć obiektywem ultrawide w plenerze i zdjęć makro, to bierzcie iPhone 16 za te 3200 zł, bo to naprawdę niezła oferta (w przeciwieństwie do aktualnej ceny w Apple Storze). Jeśli jednak wolicie mieć więcej pamięci, zależy wam na nowszym chipie i dłuższym czasie pracy na jednym ładowaniu, to postawcie na iPhone’a 17e.

Omówiłem już wszystkie 7 telefonów, które Apple obecnie sprzedaje, ale aktualna oficjalna oferta Apple’a to nie wszystko. W elektromarketach, u operatorów oraz w zakurzonych magazynach wciąż można trafić na modele, których producent już nie sprzedaje bezpośrednio. Zapasy kurczą się rzecz jasna z miesiąca na miesiąc, ale jeśli traficie na dobrą okazję, to część z tych sprzętów nadal świetnym wyborem.

Wiele osób może zainteresować się iPhone’ami 17 Pro i 17 Pro Max. W sklepach da się je dziś wyrwać za ok. odpowiednio 5500 zł i 6000 zł. Jeśli polujecie na sprzęt z wyższej półki z trzecim obiektywem, a 18-tki Pro za ponad 6 tysięcy są za drogie, to właśnie zeszłoroczne „prosiaki” mogą być strzałem w dziesiątkę, bo naprawdę niewiele ustępują swoim następcom.

Ciekawym wyborem może być też iPhone 16 Plus. Apple uśmiercił co prawda tę linię, a iPhone 17 Plus nie powstał, ale ostatni bazowy model z 6,7-calowym wyświetlaczem da się kupić za 4,2 tys. zł. Jeśli nie chcecie wydawać fortuny na 6,9-calowe Pro Maksy ani godzić się na kompromisy w 6,5-calowym iPhonie Air, to ten będzie super. Tylko uwaga: on też ma ekran 60 Hz i bazową pojemność 128 GB.

A co z iPhone’em 16e? Ten kosztuje dziś w okolicach 3000 zł, ale da się go czasem kupić taniej. Ma notcha, chip A18 i dysk 128 GB, a do tego brakuje mu magnesów MagSafe, a przy obecnej cenie iPhone’a 17e wynoszącej 3,5 tys. zł za bazowy wariant z 256 GB przestrzeni dyskowej ten starszy model o połowie tej pojemności ma rację bytu tylko wtedy, gdy trafimy na naprawdę atrakcyjną ofertę.

Na szarym końcu zostaje z kolei weteran: iPhone 15 dostępny za około 2700 zł. Ma niby Dynamiczną Wyspę, ale pamiętajmy, że napędza go 4-letni chip A16 Bionic, który debiutował w jeszcze starszych… iPhone’ach 14 Pro. Dziś kupowałbym go wyłącznie w sytuacji, gdy budżet jest absolutnie nieprzekraczalny, a z jakiegoś powodu musicie mieć koniecznie fabrycznie nowy telefon z pełną gwarancją.

W każdym innym przypadku lepiej dołożyć te parę stówek do 16 lub 17e lub… zdecydować się na sprzęt z nieco wyższej półki który został odnowiony bądź z drugiej ręki. Ostrzegam jednak, że kupując używanego iPhone’a, trzeba się upewnić, że pochodzi ze sprawdzonego źródła i nie jest to trefny egzemplarz, czyli np. naprawiany z użyciem nieoryginalnych części.

Nie da się ukryć, że przez zawirowania cennikowe wybór iPhone’a w 2026 r. jest trudniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. Podsumowując zaś to wszystko, o czym opowiadałem wyżej w kilku żołnierskich słowach:

Niezależnie jednak od tego, który model telefonu Apple’a wybierzecie, to o ile nie przepłacicie bez potrzeby, to będziecie zadowoleni. To w końcu wszystko iPhone’y i to w każdym przypadku z najnowszym iOS-em.