Rowery wodorowe na Poczcie: Wielki projekt? Ta liczba to mem

Poczta Polska oraz Groclin – jedyny polski producent rowerów z napędem wodorowym – rozpoczęli pilotaż technologii wodorowej w logistyce miejskiej, a przynajmniej tak to nazwali. Celem projektu jest sprawdzenie możliwości wykorzystania rowerów wodorowych w codziennej pracy listonoszy. W ramach projektu wybrane jednostki Poczty Polskiej zostaną objęte programem testowym. W jego trakcie oceniane będą m.in. zasięg pojazdów, czas przygotowania pojazdu do pracy, w tym wymiany lub uzupełnienia zbiorników z wodorem, niezawodność, komfort użytkowania oraz przydatność rowerów w codziennej pracy listonoszy.

Założenia są piękne, mimo że cały projekt nie ma sensu ekonomicznego. Rower wodorowy to w rzeczywistości pojazd na prąd, który jest generowany ze sprzężonego gazu. Wodór magazynowany jest w specjalnych nabojach, które przypominają naboje do syfonów do wody gazowanej. Przewagą tego typu napędu jest błyskawiczne uzupełnienie zasięgu, bo wystarczy wymienić nabój i rower może przejechać kilkadziesiąt kilometrów. W teorii listonosz mógłby mieć w swojej torbie zapasowy pojemnik z gazem, więc byłby niezależny od infrastraktury.

Tyle z zalet, bo wodór trzeba wytworzyć, co zjamuje około 5 godzin i wymaga specjalnego generatora. Drugi minus to abstrakcyjna cena, bo jeden rower to koszt od około 3600 do 4400 euro, a sam generator na jeden nabój to koszt 2000 euro, natomiast taki, który obsługuje 10 pojemników jednocześnie kosztuje 9000 euro. Ne przeszkadza to Poczcie Polskiej dumnie informować o trwającym programie, tak jakby miał zmienić przyszłość listów. Tych listów. Szkopuł w tym, że poznaliśmy rozmiar tego wielkiego przesięwzięcia. Zwala z nóg.

Serio. Sześć sztuk bierze udział w tym programie. Wiemy to dzięki użytkownikowi, który wystąpił do Poczty z prośbą o udzielenie informacji publicznej.

Sześć rowerów, zero informacji o kosztach, analizach itd. Przecież to jest śmiech na sali. Wszyscy wiedzą, że technologia wodorowa w takim zastosowaniu to drogi eksperyment, który nie ma sensu. Zwłaszcza że na rynku istnieje alternatywa, która jest stosowana absolutnie wszędzie. Jest tania, wygodna i nie wymaga żadnych zmian zachowania. Pisałem już o tym, ale istnieje coś takiego jak rower elektryczny. Występuje w kilku wariantach, mogą to być składaki, mogą być to rowery miejskie, ba! nawet występują rowery cargo. Do wyboru, do koloru.

Rower elektryczny spełnia wszystkie możliwe wymagania Poczty Polskiej w logistyce ostatniej mili, jak ładnie jest to nazwane. Pomógłby listonoszom bezwysiłkowo przejechać dystans do odbiorców, a do tego jest konstrukcją sprawdzoną, można naładować go wszędzie, bo zdecydowana większość posiada odpinane baterie i co najlepsze - to najtańsze możliwe rozwiązanie. Nie ma potrzeby zakupu specjalnego generatora, nie trzeba wozić ze sobą pojemników z wodorem. Na rynku istnieje cała masa firm, która z radością dostarczy rozwiązania dla Poczty Polskiej.

Widzicie, nasza Poczta ma za sobą trudny czas, nie obyło się bez zwolnień, zmiany biznesowej, ograniczeniu wydatków itd. W międzyczasie pcha się w bezsensowne rozwiązania, a takim jest rower wodorowy, zamiast ulżyć pracownikom za pomocą zwykłego roweru elektrycznego. Co więcej - takie rozwiązania są stosowane w całej Europie. Tylko u nas się nie da, trzeba wymyślać kwadratowe koła i wydawać bezsensownie pieniądze. W prywatnym biznesie by to nie przeszło, w państwowym hulaj dusza, piekła nie ma, a jedyna konsekwencja, to przeniesienie do innej spółki. I tak się żyje.