Przez lata smart home był udręką. Wreszcie ktoś zrozumiał, jak naprawdę żyjemy

Dziś podejście zaczyna się zmieniać. Smart home ma być mniej „smart” w komunikacji, a bardziej użyteczny w praktyce. I właśnie na tym opiera się kampania Samsung „Blisko Twojej codzienności” z Borysem Szycem i Justyną Szyc-Nagłowską.

Nie ma tu sterylnego mieszkania z przyszłości. Jest start porannego chaosu, wspólne przygotowywanie śniadania, rozsypana mąka i zerkanie na zegarek. Czyli mniej więcej to, jak naprawdę wygląda życie rodzinne.

I dopiero w takim otoczeniu widać, czy technologia faktycznie coś daje.

Czytaj też:

Płyta indukcyjna jest jednym z tych urządzeń, o które bardzo dbamy przez pierwsze tygodnie, a potem życie szybko weryfikuje nasze plany. Garnek przesunie się mocniej, sztućce wylądują na powierzchni, ktoś w pośpiechu coś rozsypie. W wybranych płytach Samsunga funkcja Anti-Scratch ma zwiększać odporność powierzchni na zarysowania. Właśnie takie rozwiązania są najbardziej praktyczne: nie każą użytkownikowi zmieniać nawyków, tylko są projektowane pod to, że dom nie jest showroomem.

Lodówka idzie krok dalej. W wybranych modelach Bespoke AI funkcja AI Vision Inside potrafi rozpoznawać część produktów trafiających do środka. Po połączeniu ze SmartThings użytkownik może sprawdzić zawartość lodówki także z poziomu telefonu.

Tu sztuczna inteligencja zaczyna rozwiązywać bardzo zwyczajny problem. Jesteśmy w sklepie i nie pamiętamy, czy w domu jest jeszcze mleko, warzywa albo jogurt. Normalnie mamy trzy opcje: zadzwonić, zgadnąć albo kupić na zapas. W inteligentnym ekosystemie można po prostu zajrzeć do lodówki z telefonu.

Właśnie z takich funkcji składa się cała idea SmartThings. Nie chodzi o to, by każde urządzenie było „inteligentne” osobno. Największy sens pojawia się dopiero wtedy, gdy sprzęty zaczynają działać razem.

Telewizor może być więc czymś więcej niż ekranem do Netflixa. Wybrane modele Samsunga mają wbudowany hub SmartThings i mogą pełnić funkcję centrum zarządzania kompatybilnymi urządzeniami w domu. Na ekranie może pojawić się informacja o zakończeniu prania, można sprawdzić status urządzeń na mapie domu albo podejrzeć obraz z kompatybilnego wideodomofonu.

To drobiazgi, ale właśnie one decydują o tym, czy smart home rzeczywiście oszczędza czas. Jeśli oglądamy film i pralka kończy cykl to nie trzeba ustawiać dodatkowego alarmu. Jeśli pilot znowu zniknie pod kanapą to telefon może przejąć jego funkcję. A jeśli chcemy sprawdzić, co dzieje się w domu to coraz częściej możemy zrobić to z jednego miejsca.

Glare Free nie wymaga od użytkownika praktycznie niczego. Jego zadaniem jest ograniczenie refleksów światła na ekranie w jasno oświetlonym pomieszczeniu. Każdy zna ten scenariusz: sobotnie popołudnie, mecz albo film, słońce wpada przez okno i zamiast obrazu zaczynamy oglądać własne odbicie. Można oczywiście zasłonić rolety. Można też mieć ekran zaprojektowany tak, żeby ten problem był mniejszy.

I właśnie takie rozwiązania są chyba najlepszą definicją nowoczesnej elektroniki użytkowej. Dobra technologia coraz rzadziej wymaga, byśmy dostosowywali się do niej. To ona ma dostosowywać się do nas. Podobną rolę może pełnić SmartThings Energy. W kompatybilnych urządzeniach pozwala monitorować zużycie energii, a w wybranych sprzętach AI Energy Mode może pomagać je ograniczać. Nie oznacza to oczywiście, że użytkownik ma codziennie analizować wykresy niczym operator elektrowni. Chodzi raczej o to, żeby w razie potrzeby zobaczyć, co faktycznie zużywa energię, i mieć większą kontrolę nad domem.

Smart home nie jest już opowieścią o domu przyszłości. Jest próbą uporządkowania nowoczesnego domu - z bałaganem, pośpiechem, zakupami, praniem, wspólnym gotowaniem i wieczornym filmem.

Technologia ma być gdzieś pomiędzy tym wszystkim. Pomagać, ale nie przeszkadzać. Przypominać, ale nie absorbować. Automatyzować to, czego nie ma sensu robić ręcznie. Bo inteligentny dom zaczyna być naprawdę inteligentny dopiero wtedy, gdy przestajemy myśleć o tym, że taki jest.