Samsung zrobi z telewizorami to, co z telefonami. Nadchodzą Basic, Plus i Ultra

Jeżeli dzisiaj wejść na stronę Samsung i zacząć przeglądać telewizory, można odnieść wrażenie, że przed zakupem przydałby się krótki kurs z technologii wyświetlania. Jest Crystal UHD, Mini LED, Neo QLED, OLED i Micro RGB, a poszczególne rodziny dodatkowo dzielą się oczywiście na serie i modele. Ten stan rzeczy może jednak nie potrwać długo. Koreański ETNews informuje, że Samsung Electronics pracuje nad gruntownym uporządkowaniem oferty telewizorów na 2027 r. Zamiast definiować miejsce urządzenia w katalogu przede wszystkim nazwą zastosowanej technologii obrazu, producent miałby wprowadzić trzy proste poziomy: AI TV Basic, AI TV Plus i AI TV Ultra. Najtańsza rodzina Crystal UHD pozostałaby poza tym systemem.

Brzmi znajomo? Oczywiście. To praktycznie przeniesienie logiki znanej z sztandarowych telefonów Galaxy S do salonu. Samsung przy okazji chce zmienić również sposób, w jaki sprzedaje nam telewizory i na czym zamierza na nich zarabiać.

Czytaj też:

Według informacji ETNews nowy podział objąłby ofertę znajdującą się powyżej podstawowych telewizorów Crystal UHD. Najwyżej pozycjonowany AI TV Ultra miałby skupiać przede wszystkim telewizory wykorzystujące Micro RGB oraz OLED. Na drugim końcu tej części katalogu znalazłby się AI TV Basic, do którego trafiałyby głównie tańsze modele wykorzystujące podświetlenie Mini LED.

Co znajdzie się pomiędzy nimi, czyli w rodzinie Plus? Tego na razie nie wiadomo. Nie jest też jasne, w jaki sposób Samsung potraktuje telewizory 8K.

To ważne zastrzeżenie, bo wszystko wskazuje na to, że nie będziemy mieli prostego równania w rodzaju „OLED = Ultra, Mini LED = Basic”. Osoba z branży cytowana przez ETNews zaznacza, że nowych poziomów nie da się sztywno odseparować za pomocą technologii wyświetlania. Micro RGB i OLED mają dominować w Ultra, a tańsze Mini LED w Basic, lecz będzie to raczej hierarchia wartości i pozycjonowania niż technologiczna systematyka. I tu robi się ciekawie.

Dla przeciętnego klienta byłoby to bowiem uproszczenie. Wchodzi do sklepu, widzi Basic, Plus, Ultra i mniej więcej wie, który telewizor producent uważa za dobry, który za lepszy, a który za najlepszy. Dla entuzjasty może być dokładnie odwrotnie. Etykieta „Ultra” sama w sobie mówi przecież dramatycznie mało o tym, jak ekran faktycznie generuje obraz.

OLED i Micro RGB mogą zajmować podobną półkę cenową, ale technicznie to bardzo różne sposoby budowy telewizora. W OLED-zie piksele są samoemisyjne i mogą być indywidualnie wygaszane. Nie potrzeba więc osobnego podświetlenia za panelem LCD. Samsung sam podkreśla w swoich materiałach, że możliwość sterowania światłem na poziomie pojedynczego piksela daje OLED-om charakterystyczną głęboką czerń i bardzo wysoki kontrast.

Micro RGB pozostaje inną konstrukcją. Samsung sam opisuje ją jako system korzystający z mikroskopijnych czerwonych, zielonych i niebieskich LED-ów, które odpowiadają za generowanie kolorowego światła podświetlającego ekran.

Dlatego wrzucenie obu rozwiązań pod wspólny parasol „Ultra” będzie wygodne marketingowo, ale nie zniesie realnych różnic między ekranami. Klientowi może być łatwiej ustalić, gdzie dany telewizor stoi w hierarchii Samsunga. Nadal jednak warto będzie wiedzieć, co jest za matrycą, jak kontrolowane jest światło i jaki typ panelu kupujemy. Innymi słowy: Samsung może uprościć katalog, ale fizyki uprościć się nie da.

Najciekawszym elementem doniesień wcale nie są jednak Basic, Plus i Ultra. ETNews podaje, że Samsung zamierza zakończyć masową produkcję telewizorów określanych w materiale jako QD, czyli wykorzystujących kropki kwantowe, po 2027 r. Koreański serwis wiąże właśnie tę zmianę z przebudową oferty i stopniowym przesuwaniem ciężaru konstrukcji LCD w stronę różnych systemów podświetlenia.

To o tyle symboliczne, że QLED był jednym z najważniejszych haseł marketingowych Samsunga przez niemal dekadę. Teraz, według branżowych źródeł ETNews, w nowych wyższych seriach coraz większą rolę mają odgrywać rozwiązania Mini LED oraz konstrukcje wykorzystujące mniejsze diody i czerwone, zielone oraz niebieskie źródła światła w podświetleniu.

Trzeba przy tym uważać z terminologią. Micro RGB nie należy utożsamiać z telewizorem Micro LED, w którym każdy subpiksel sam emituje światło. To szczególnie ważne przy Samsungu, bo podobne nazwy łatwo wrzucić do jednego worka, choć opisują różne konstrukcje.

Paradoksalnie właśnie to dobrze pokazuje, dlaczego producent może chcieć przebudować nomenklaturę. Przez lata marketing telewizorów zebrał tyle QLED-ów, Neo QLED-ów, Mini LED-ów, Micro LED-ów i Micro RGB, że nawet osoba śledząca rynek musi czasem zatrzymać się na chwilę i rozszyfrować, co właściwie kryje się pod konkretną etykietą. Tyle że rozwiązanie „nazwijmy wszystko Basic, Plus albo Ultra” również ma swoją cenę. Informacja techniczna nie znika. Znika tylko z pierwszego planu.

Gdyby historia kończyła się na nowym nazewnictwie, można byłoby ją potraktować jako kolejną korporacyjną reorganizację katalogu. Ale według źródeł ETNews plan jest znacznie ambitniejszy. Samsung miał w 2026 r. celować w około 35 mln dostarczonych telewizorów, natomiast w 2027 r. chce wyraźnie przekroczyć 40 mln sztuk. To co najmniej pięć milionów dodatkowych urządzeń w ciągu roku.

Przekroczenie 40 mln przy bazie 35 mln oznaczałoby wzrost o ponad 14 proc. To sporo na dojrzałym rynku produktu, który konsumenci wymieniają przecież znacznie rzadziej niż telefony. I tu na scenę wchodzi prawdziwy bohater niemal każdej prezentacji technologicznej ostatnich kilku lat. Oczywiście AI.

Według ETNews zmiana organizacji oferty ma być powiązana z dużo szerszym przeobrażeniem modelu biznesowego działu telewizorów. Branżowe źródła mówią o odejściu od polegania przede wszystkim na marży ze sprzedaży sprzętu na rzecz przychodów związanych z usługami AI. Idea miałaby polegać na sprzedaży większej liczby telewizorów przy niższej marży, a następnie zatrzymywaniu klientów w ekosystemie za pomocą usług abonamentowych.

Przez dziesięciolecia biznes telewizyjny był banalny do zrozumienia. Producent budował telewizor, sprzedawał go z odpowiednią marżą, klient stawiał urządzenie w salonie i strony zasadniczo rozchodziły się do czasu następnego zakupu. Smart TV od dawna komplikują ten model. Telewizor jest dziś również platformą oprogramowania i bramą do usług. Jeżeli jednak relacja oparta na abonamencie AI miałaby stać się istotną częścią strategii producenta to ciężar biznesu przesunąłby się jeszcze wyraźniej ze sprzedaży pojedynczego urządzenia na wieloletnią relację z jego właścicielem.

Z perspektywy Samsunga logika jest czytelna. Jeśli na telewizorze można zarabiać także po jego sprzedaży to opłaca się zwiększać liczbę urządzeń znajdujących się w domach, nawet kosztem części marży sprzętowej. Oczywiście jest to moja interpretacja ekonomiki opisywanego modelu, a nie ujawniony przez firmę plan finansowy.

Z perspektywy klienta sytuacja jest bardziej dwuznaczna. Tańszy sprzęt byłby świetną wiadomością. Świadomość, że urządzenie za kilka czy kilkanaście tysięcy złotych może stać się platformą do sprzedaży kolejnych usług, już niekoniecznie. Wszystko będzie więc zależało od granicy między funkcjami stanowiącymi integralną część kupionego telewizora a usługami faktycznie oferującymi dodatkową wartość.

Łatwo byłoby zakpić, że po latach przekonywania klientów o fundamentalnym znaczeniu poszczególnych nazw technologicznych Samsung odkrył nagle magiczną moc trzech słów: Basic, Plus i Ultra. Tyle że z punktu widzenia zwykłego klienta jest w tej koncepcji sporo sensu.

Kupowanie telewizora stało się absurdalnie skomplikowane. Nie wystarczy już odpowiedzieć sobie na pytania o przekątną i cenę. Trzeba odróżnić OLED od LCD, QLED od OLED, Mini LED od zwykłego LED-a, pilnować liczby niezależnych stref wygaszania, jasności HDR, częstotliwości odświeżania matrycy, HDMI 2.1, VRR i szeregu innych cech. A oznaczenie na pudełku często dopiero otwiera zestaw kolejnych pytań.

Trzystopniowa hierarchia mówi klientowi przynajmniej jedną rzecz jasno: gdzie producent pozycjonuje dany sprzęt. Problem zacznie się wtedy, gdy uproszczony branding zacznie zastępować informacje techniczne zamiast je porządkować. „Ultra” może być znakomitym skrótem marketingowym. Nie powie jednak wymagającemu odbiorcy, dlaczego dwa stojące obok siebie modele Ultra mogą zachowywać się zupełnie inaczej w ciemnym kinowym seansie, nasłonecznionym salonie albo podczas grania.

Zmiana nazw wygląda niewinnie, ale może sygnalizować przejście od sprzedawania technologii ekranu do sprzedawania poziomu produktu i ekosystemu usług. Pierwsze jest łatwe do porównania, zmierzenia i rozebrania na parametry. Drugie jest dla producenta znacznie wygodniejsze. A jeśli jeszcze uda się dorzucić do niego comiesięczną opłatę, to także znacznie bardziej dochodowe.