Pracodawca chciał ją fotografować co 3 minuty. 160 dowodów dziennie, że pracuje
160 zdjęć dziennie miało być wystarczającym dowodem na to, że pracownicy faktycznie siedzą przy komputerze. Jedna z pracownic wyraziła sprzeciw, co poskutkowało zwolnieniem.

Osoby pracujące zdalnie w większości trzymane są na wirtualnej smyczy - krótszej lub dłuższej, ale jednak. Śledzenie aplikacji uruchomionych na komputerze, obserwacja statusu na służbowym komunikatorze czy zablokowanie możliwości uruchamiania niektórych programów to standard. Ale robienie pracownikowi zdjęć z kamerki co 3 minuty to ani standard, ani coś na co ktokolwiek powinien się godzić.
160 zdjęć dziennie, żeby sprawdzić czy pracownicy rzeczywiście robią to co mają robić
Właśnie takiej inwigilacji pracowniczej została poddana Glennis Von Sander-Timinski, wieloletnia pracownica Sutherland Healthcare Solutions z New Jersey. Jak informuje serwis Fast Company, kobieta od 2018 roku wykonywała swoje obowiązki z domu i przez lata pracodawca nie miał zastrzeżeń do jej pracy. Zmieniło się gdy zdecydował się wprowadzić nowe narzędzie do monitorowania pracowników.
Chodziło o Sentinel AI. Oprogramowanie miało wykorzystywać kamerkę internetową służbowego laptopa i wykonywać zdjęcie pracownicy mniej więcej co trzy minuty. Przy ośmiogodzinnym dniu pracy dawało to około 160 fotografii dziennie. System korzystał przy tym ze sztucznej inteligencji i rozpoznawania twarzy, aby sprawdzać, czy przy komputerze rzeczywiście znajduje się osoba wykonująca pracę.
Dla pracownicy problemem nie była wyłącznie liczba zdjęć. Von Sander-Timinski obawiała się również, że kamera będzie rejestrować wnętrze jej domu, a także pytała pracodawcę o sposób przechowywania zebranych danych. Według pozwu nowe wymagania wywoływały u niej dodatkowy stres i nasilały zaburzenia lękowe.
Kobieta poinformowała firmę, że cierpi m.in. na toczeń i zaburzenia lękowe. Jej lekarz wystawił następnie zaświadczenie, w którym zwrócił się o ograniczenie monitorowania. Zaproponował, aby zdjęcia były wykonywane "z przerwami lub znacznie rzadziej".
Firma nie zgodziła się na takie rozwiązanie. Według pozwu pracownica otrzymała wybór: zaakceptować monitoring, wrócić do pracy w biurze albo zrezygnować z zatrudnienia. Von Sander-Timinski nie chciała zgodzić się na codzienne fotografowanie za pomocą kamerki, a praca z biura również nie była dla niej wykonalną alternatywą. Zgodnie z zeznaniami kobiety, codzienny dojazd do biura i powrót do domu zajmowałyby jej łącznie około sześciu godzin.
Firma odmówiła więc dalszej współpracy i 8 września 2026 roku Von Sander-Timinski została zwolniona. Kobieta jednak nie pozostała bierna i już 23 września złożyła pozew przeciwko byłemu pracodawcy. Von Sander-Timinski zarzuca byłemu pracodawcy naruszenie przepisów dotyczących dyskryminacji oraz odmowę zapewnienia jej rozwiązania, które pozwoliłoby kontynuować pracę zdalną bez stałego monitoringu. Kobieta domaga się m.in. wypłaty zaległych i utraconych zarobków, odszkodowania za poniesione szkody emocjonalne, przywrócenia do pracy oraz usunięcia informacji o zwolnieniu z akt pracowniczych.
Jej prawnicy argumentują, że firma powinna była rozważyć inne sposoby organizacji pracy, zamiast stawiać pracownicę przed wyborem między zgodą na monitoring, wielogodzinnym dojazdem do biura a utratą zatrudnienia. Sutherland Healthcare Solutions nie odpowiedziało na pytania dotyczące sprawy ani powodów zwolnienia.
Czytaj też:
Redaktorka Spider's Web specjalizująca się w tematykach sztucznej inteligencji, smartfonów i oprogramowania. Jako sześciolatka powiedziała w wywiadzie dla lokalnej telewizji, że chce zostać dziennikarką. Dzisiaj jest absolwentką dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Od dziecka pasjonuje się szeroko pojętymi grami i technologią, a w gimnazjum zapałała miłością do grafiki komputerowej i elektroniki użytkowej. Swoją pasję przekuła w działalność dziennikarską. Prywatnie miłośniczka psów, gotowania i literatury faktu.