Będę grał w 30-letnią grę. Znikam na weekend

Trzy dekady. Tyle minęło od premiery Quake’a - gry, która w 1996 r. nie tylko wywróciła rynek FPS-ów do góry nogami, ale też zdefiniowała jak wygląda nowoczesna strzelanka na PC. I choć dziś żyjemy w epoce fotorealistycznych produkcji, ray tracingu i telewizorów z HDR-em to wciąż jest coś magicznego w tym surowym, industrialnym klimacie, w pikselowych potworach i w broni, która brzmi jakby miała wyrwać ścianę z fundamentów.

Z okazji 30. urodzin Quake’a Bethesda i MachineGames przygotowały prezent, który trudno nazwać inaczej niż fanserwis na sterydach. Nowy epizod Dawn of the Machine trafił do gry jako darmowa aktualizacja -  to pełnoprawna kampania z 19 świeżymi mapami, nowymi przeciwnikami, nowymi wariantami broni i zupełnie nową strukturą rozgrywki. To największa rzecz, jaka przydarzyła się klasycznemu Quake’owi od czasu doskonałego remastera z 2021 r.

Czytaj też:

MachineGames ma już doświadczenie w dopisywaniu nowych rozdziałów do klasyków id Software. Ich Dimension of the Machine z remastera Quake’a było świetnie przyjęte, a Dimensions of the Past - stworzone wcześniej jako fanowski projekt - pokazało, że studio rozumie ducha oryginału lepiej niż niejeden weteran z lat 90.

Nowy epizod idzie jeszcze dalej. Dawn of the Machine to Quake w wersji „labiryntowej”, „okrutnej” i „psychodelicznej”. Twórcy opisują go jako brutalną podróż przez światy, które „skręcają rzeczywistość w sposób trudny do rozpoznania”. I faktycznie - poziomy są tu bardziej złożone, bardziej wielowarstwowe, bardziej „zagubione w czasie” niż w podstawowej kampanii.

Ranger - bohater Quake’a - utknął w wymiarze iluzji, gdzie ginie i odradza się w nieskończonej pętli. Jedyną drogą ucieczki jest zniszczenie tytułowej Nightmare Machine. To pretekst fabularny, ale działa: nadaje kampanii klimat nieustannego déjà vu, który świetnie współgra z nową mechaniką „epizodu pętli”.

Najciekawszy element aktualizacji to struktura rozgrywki. Dawn of the Machine jest zaprojektowane jako epizod, który można przechodzić wielokrotnie - i za każdym razem odkrywać nowe ścieżki, sekrety i zmienione układy poziomów.

Runy zdobywane podczas gry odblokowują wcześniej niedostępne przejścia. Z kolei ulepszenia zdrowia i amunicji są trwałe, więc każda kolejna pętla jest odrobinę łatwiejsza, ale też bardziej wymagająca, bo twórcy dorzucają nowe warianty przeciwników.

To podejście przypomina trochę roguelite’y, ale bez losowości - bardziej jak metroidvania w świecie Quake’a. Zaskakująco świeże jak na grę, która ma 30 lat.

MachineGames dorzuciło kilka nowych wariantów klasycznych potworów. Rocket Ogre to dokładnie to, co sugeruje nazwa - ogr z rakietnicą, który potrafi zamienić w pył nawet najbardziej pewnego siebie speedrunnera. Demo Dog wybucha po śmierci, co w ciasnych korytarzach bywa… problematyczne. Blood Shambler to z kolei wersja Shamblera, która potrafi wyssać życie z gracza.

W arsenale pojawiają się dwie nowe zabawki: Super Axe, który po kolejnych ciosach wyładowuje energię niczym mini‑Mjölnir, oraz Laser Cannon strzelający odbijającymi się pociskami. Ten ostatni potrafi wyczyścić pokój szybciej niż rakietnica, ale wymaga myślenia - odbicia potrafią wrócić do gracza jak źle rzucony bumerang.

Aktualizacja nie kończy się na kampanii. Dostajemy też dedykowany hub epizodu, nową muzykę, sekrety poukrywane w stylu lat 90., a także świeżą mapę do deathmatchu. To ukłon w stronę społeczności, która od lat trzyma Quake’a przy życiu dzięki modom, turniejom i serwerom, które pamiętają czasy Pentium II.

Warto też wspomnieć o „id Vault” - galerii zakulisowych materiałów, w tym grywalnych prototypów poziomów z wczesnego etapu produkcji Quake’a. To perełka dla fanów historii gier.

Dawn of the Machine jest dostępne jako darmowy update na Xbox Series X/S, Xbox One, PC (Microsoft Store), Game Pass, Steam, PlayStation 4 i 5, Nintendo Switch oraz Switch 2 (w trybie kompatybilności).

Nie ma go natomiast na GOG-u i Epic Games Store - przynajmniej na razie. To oznacza, że gracze z tych platform zobaczą komunikat o rozłączeniu, jeśli spróbują dołączyć do sesji z kimś grającym na Steamie czy konsoli.

Jest też znany problem z multiplayerem na Switchu: hostowanie gry z nowymi mapami powoduje rozłączenia przy zmianie poziomu. Rozwiązanie? Nie hostować, tylko dołączać do sesji cross-play.

Aktualizacja przynosi też szereg usprawnień technicznych. Poprawiono interpolację, co zmniejsza input lag i eliminuje sytuacje, w których kamera „zostawała” za bronią. Ulepszono renderowanie czcionek przy większych fontach, zoptymalizowano oświetlenie w atakach Hell Knighta, a także ograniczono obciążenie GPU w scenach z wieloma Enforcerami.

Można się śmiać, że Quake to gra z epoki, gdy Internet działał na modemach 56k, a monitory miały rozdzielczość 800×600. Ale prawda jest taka, że Quake nigdy nie umarł. Społeczność modderska, turnieje, remastery, a teraz Dawn of the Machine - wszystko to pokazuje, że klasyki id Software mają w sobie coś, czego nie da się odtworzyć w Unreal Engine 5.

Ta aktualizacja nie jest rewolucją. Nie próbuje udawać nowoczesnego FPS-a (och, jak dobrze). Jest raczej celebracją tego, czym Quake zawsze był: brutalnym, szybkim, klaustrofobicznym, dziwacznym i absolutnie niepodrabialnym doświadczeniem.