W GTA 6 najbardziej zachwycają mnie ludzie. Czegoś takiego wcześniej nie było
Nie wymiana ognia. Nie jazda samochodem. Nawet nie relacja Jasona i Lucii. W GTA 6 najbardziej podobają mi się ludzie zamieszkujący Vice City oraz Leonidę. Czegoś takiego wcześniej nie było, chociaż mam wrażenie, że technologia i tak mocno ogranicza wizję twórców.

- Nie chcę ładniejsze GTA. Chcę gęstsze GTA! - zawsze mówiłem znajomym, kiedy rozmawialiśmy jaka powinna być kolejna odsłona. Grafika w grach dotarła bowiem do takiego poziomu, że ładniej już nie trzeba. Trzeba natomiast gęściej. Ciaśniej. Liczniej. Marzyło mi się Grand Theft Auto z większą liczbą samochodów, ludzi i zwierząt widocznych na ekranie. Chciałem miasta, które tętni życiem. Chciałem… prawdziwego świata.
Gęstość to coś, co od dekad uwiera mnie w grach. Odwiedzasz ważną aglomerację w Skyrim, a miasteczko okazuje się zbiorem kilku chat i kilkunastu NPC. Docierasz do Vegas w kapitalnym Falloucie NV, a tam obraz nędzy. Stolica Val Royeaux z Dragon Age Inquisition do teraz odbija mi się czkawką. Nawet gry, które serwują świetne aglomeracje pod względem skali - jak Wiedźmin 3, zwłaszcza w DLC Krew i Wino - rozczarowują liczbą mieszkańców. Jeden z niewielu wyjątków od tej reguły to Kingdom Come Deliverance 2.
Dlatego tak się ucieszyłem, kiedy zobaczyłem pierwsze zwiastuny GTA 6. Z materiałów reklamowych sączył się jasny przekaz: ekspansja na szerokość. W kadrze ma być widoczna horda mieszkańców, kilotona samochodów i kopa ozdobników. Życie ma się dosłownie wylewać z drzwi, okien oraz ulic. Ma być ogniem, nie iskrą. Rockstar obiecał mi - co prawda nie wprost, ale pięknymi obrazami - tak obciążający CPU świat, jak nigdy wcześniej.
Najlepsze, że ten wymarzono-obiecany świat dostałem. Pod względem bogactwa kadru GTA 6 to FENOMEN


Pierwsze, co zrobiłem, gdy tylko gra otworzyła przede mną swój świat, to ruszyłem na plażę Vice City. Chciałem zobaczyć, czy wygląda chociaż w połowie tak dobrze, jak na zwiastunach (i zrobić sporą masakrę). Chwilę potem miałem opad szczęki. Spójrzcie na moje zrzuty ekranu, wykonane na XSX. Przecież to jest kosmos. Zagęszczenie ludzi jest mniejsze niż na zwiastunie, ale to, co zobaczyłem i tak wbijało w fotel. Na przynajmniej trzech poziomach:
- ilościowym - sama liczba mieszkańców i turystów na plaży robi wrażenie
- jakościowym - bogactwo animacji ludzi zachwyca. Potężna autentyczność
- osobowościowym - mimo wielu NPC, nie widziałem ordynarnych klonów
Spędziłem na tej plaży kilkadziesiąt minut, nawet nie wiem kiedy minęły. Spacerowałem pośród plażowiczów. Oglądałem ślady zostawiane w mokrym piasku. Nurkowałem. Rzucałem piłką w ludzi. Rozmawiałem z kilkoma NPC i zepsułem jedną imprezę plenerową. Poziom zanurzenia w wirtualnym świecie jest niesamowity. Można przepaść, GTA 6 będzie mekką eskapistów.
Ten niesamowity efekt nie byłby do osiągnięcia samą piękną wodą, złocistym piaskiem oraz animacjami fal. Ludzie są kluczowym składnikiem wiarygodnego wirtualnego świata. Takiego, w którym chcesz spędzać nie tylko godziny, ale też dni i miesiące. Z kolei NPC w GTA 6 naśladują ludzi z imponującą złożonością. Gdyby nie wydawca zaganiający do pracy, po prostu usiadłbym w wirtualnym leżaku i oglądał zachodzące słońce.
W GTA 6 są miejsca, z których bardzo ciężko wylogować się do prawdziwego świata


Na przykład Mała Kuba. Imigrancka dzielnica Vice City jest jak spacer podczas urlopu. Kubańczycy grający w szachy, murale na ścianach, drobny handel uliczny… kto miał okazję odwiedzić wspaniałą wyspę, ten będzie pod potężnym wrażeniem tego, jak Rockstar łapie ducha latynoskiego narodu. Mówimy bowiem o czymś więcej niż kilku ciekawych budynkach na krzyż. Mamy do czynienia z wirtualną społecznością, która żyje jakoby niezależnie od gracza.
Ta iluzja żywego miasta została dopracowana do takiego poziomu, że wiele ciekawych wydarzeń rozgrywa się bez żadnego udziału głównych bohaterów. Widzimy jak NPC napadają na siebie, także z użyciem broni. Jak żebrzą na ulicy, od czasu do czasu dostając coś od przechodniów. Jedna z moich ulubionych scenek to banda rednecków, która nagle podjeżdża przed sklep i zastrasza ludzi. Tona animacji. Tona dialogów. Zero udziału gracza, o ile taka jest jego wola.
Z drugiej strony czuć, że konsolom brakuje mocy, by w pełni zrealizować wizję Rockstara
Na ten moment, po około 10 godzinach rozgrywki, jestem nieco rozczarowany liczbą budynków, do których da się wejść. Spodziewałem się, że GTA 6 wyraźnie przesunie tutaj granice. Zamiast tego jest dosyć klasycznie. Większość dużych i ciekawie wyglądających obiektów miejskich pozostaje zamknięta, wliczając w to placówki publiczne. Życie toczy się przede wszystkim w plenerze.
Mimo kompromisów, jak potężne obniżenie liczby przechodniów podczas szybkiej jazdy przez miasto, na Xboksie Series X gra potrafi czasem chrupnąć. Jest to odczuwalne zwłascza podczas nagłej wymiany ognia. Dlatego aż boję się pomyśleć, jak ta gra działa na bazowym PS5 albo, co gorsza, Xboksie Series S. Nie mam najmniejszej wątpliwości, że dopiero komputery dostaną prawdziwą „wersję reżyserską”. Zapewne z widokiem FPP, którego teraz mocno mi brakuje podczas jazdy samochodem.
Mimo tych mankamentów nie mam wątpliwości, że Rockstar osiągnął coś wielkiego. Udało mu się wypełnić wirtualny świat niesamowitymi ludźmi, dzięki którym hrabstwo Leonida naprawdę żyje. Niemal w takiej skali, niemal z takim zagęszczeniem, jak sobie to wymarzyłem już kilka lat temu. Aktualne konsole okazały się zbyt słabe by zrealizować wizję w pełni, dlatego już czekam na wersję PC.
Redaktor prowadzący Spider's Web. Odpowiedzialny za gry wideo oraz akcesoria dla graczy. Pisze o interaktywnych przygodach od ponad dekady. Pracował w serwisach medialnych Agory, współtworzył największy e-zin o grach w Polsce, przyłożył rękę do tłumaczeń kilku gier na polski rynek. O grach wideo wypowiada się m.in. dla Telewizji Polskiej, TVN, Polskiego Radia czy Rzeczpospolitej. Szczególnie zafascynowany nowym układem sił na globalnym rynku gier, z rosnącą pozycją Chin oraz krajów Azji Południowo-Wschodniej. Kocha survival horrory już od czasów pierwszego PlayStation, po godzinach stara się okiełznać Unreal Engine oraz Blendera.