Google ma dość kiepskich aplikacji na składaki. Wreszcie coś z tym zrobi
Składany telefon za kilka tysięcy złotych nie powinien uruchamiać aplikacji jak rozciągniętego programu z telefonu sprzed dekady. Google najwyraźniej doszedł do tego samego wniosku i od 2027 r. zacznie egzekwować od deweloperów podstawową jakość obsługi składanych ekranów.

Składane telefony z Androidem od lat mają pewien dość absurdalny problem. Sprzętowo potrafią być pokazem możliwości producenta: dwa ekrany, zawiasy umożliwiające pracę w różnych pozycjach, wielozadaniowość i wewnętrzny wyświetlacz rozmiarami zbliżający urządzenie do małego tabletu. Potem człowiek uruchamia aplikację, rozwija telefon i odkrywa, że oprogramowanie kompletnie nie dostało notatki o tej całej rewolucji.
Google zamierza wreszcie coś z tym zrobić. I tym razem nie chodzi o zestaw dobrych praktyk, który deweloper może przeczytać, pokiwać głową i odłożyć na później. Od kwietnia 2027 r. aplikacje publikowane w Google Play będą musiały spełniać minimalne wymagania dotyczące działania na składanych urządzeniach. Niespełnienie wymagań może oznaczać brak możliwości publikowania nowych wersji aplikacji, a także ograniczenie jej widoczności w sklepie.
Czytaj też:
Koniec z aplikacją, która po rozłożeniu telefonu nie wie, co się stało
Nowy obowiązkowy poziom nazywa się Tier 3: Adaptive ready. Nazwa brzmi poważnie, ale wymagania trudno uznać za szczególnie wyśrubowane. To raczej lista rzeczy, które w 2027 r. powinny być absolutnym minimum.
Aplikacja ma wykorzystywać dostępną powierzchnię ekranu bez uciekania się do letterboxingu czy trybów zgodności. Musi też prawidłowo reagować na zmianę rozmiaru okna i orientacji oraz na składanie i rozkładanie urządzenia. Przy okazji nie powinna zapominać, co użytkownik właśnie robił. Google wymienia wprost zachowanie pozycji przewijania, wpisanego tekstu oraz odtwarzania multimediów. Wymagana będzie również obsługa środowiska wielookienkowego.
I właśnie tutaj widać, jak niewygórowana jest poprzeczka ustawiona przez Google. Tier 3 nie wymaga od twórców zaprojektowania fantastycznego, stworzonego specjalnie dla składaka interfejsu. Nie każe wykorzystywać każdego możliwego ułożenia zawiasu ani wymyślać nowych zastosowań dużego ekranu. Ma przede wszystkim sprawić, żeby aplikacja normalnie działała.
Google ustawia trzy szczeble jakości. Minimum to dopiero początek

Tier 3 jest zarazem najniższym z trzech poziomów opracowanych przez Google. Wyżej znajduje się Tier 2: Adaptive optimized. Tutaj zaczyna się już prawdziwe projektowanie aplikacji z myślą o większej przestrzeni roboczej.
Google ocenia w tym przypadku m.in. responsywne układy wielopanelowe oraz to, czy elementy interfejsu nie zostały zwyczajnie rozciągnięte. Dochodzi również podstawowa obsługa klawiatury, myszy, gładzika i rysika na składakach, tabletach oraz innych urządzeniach z dużymi ekranami.
Jeszcze wyżej jest Tier 1: Adaptive differentiated. Na tym poziomie oprogramowanie powinno rzeczywiście wykorzystywać charakter sprzętu, na którym działa. Google bierze pod uwagę m.in. obsługę różnych pozycji składanych urządzeń, w tym ułożeń określanych jako tabletop i book, ciągłość działania aparatu, interaktywny obraz w obrazie oraz możliwość równoczesnego uruchamiania wielu instancji aplikacji tam, gdzie ma to sens.

Google zapowiada, że system jakości będzie w przyszłości rozszerzany o Tier 2 i Tier 1 oraz kolejne klasy sprzętu: tablety, komputery Googlebook i urządzenia Android XR. Firma zachęca więc deweloperów, aby nie traktowali Tier 3 jako mety. Lepsze aplikacje mają również dostawać wyróżnienia w Google Play, większą ekspozycję redakcyjną i dodatkowe możliwości promowania w sklepie.
Google Play będzie chciał dowodów. Na początek trzech
Zmiany będą widoczne także przed pobraniem programu. Google zmienia wymagania dotyczące materiałów prezentowanych na karcie aplikacji. Od kwietnia 2027 r. deweloper będzie musiał dołączyć trzy zrzuty ekranu ze składanych urządzeń, oprócz standardowych dwóch z telefonu. Same materiały można przesyłać do Play Console już teraz, a Google dopuszcza zrzuty zarówno wykonane na fizycznym urządzeniu, jak i w Android Emulatorze.
Firma rozróżnia przy tym różne proporcje ekranów. W przypadku rozłożonych urządzeń przewidziano m.in. format 1:1, a dla innych konstrukcji wewnętrzny ekran 4:3 oraz pionowy zewnętrzny ekran 10:16. Google wskazuje również możliwość publikowania standardowego zrzutu telefonu w orientacji poziomej 16:9 obok dotychczas wymaganych pionowych materiałów 9:16.
Jest jeszcze ważniejsza data: sierpień 2027 r.
Google równolegle dokręca drugą śrubę. W sierpniu 2027 r. nowe i aktualizowane aplikacje będą musiały korzystać z API level 37, czyli Androida 17. Google wiąże tę zmianę z usunięciem możliwości obchodzenia przez deweloperów pewnych ograniczeń związanych z orientacją i zmianą rozmiaru aplikacji na dużych ekranach.
W praktyce powstaje więc całkiem przejrzysty harmonogram. Listopad 2026 r. to początek publikowania nowych materiałów dla składaków oraz możliwość ubiegania się przez aplikacje z poziomem Tier 2 i Tier 1 o dodatkowe wyróżnienia. W kwietniu 2027 r. Tier 3 będzie już obowiązkowym minimum dla nowych aplikacji i aktualizacji, podobnie jak nowe wymagania dotyczące zrzutów ekranu. Programy, które nie są aktualizowane, mają pozostać dostępne do pobrania. Następnie w sierpniu wejdzie wymóg dotyczący API 37.

To również odpowiedź na pytanie, czy któregoś kwietniowego poranka z Google Play nagle znikną tysiące starszych programów. Według harmonogramu Google takiego masowego czyszczenia sklepu nie będzie. Problem pojawi się przede wszystkim wtedy, kiedy twórca będzie chciał wydać nową aplikację albo aktualizację.
Gry dostają trochę więcej czasu
Gry są potraktowane osobno. Już w kwietniu 2027 r. ich twórcy również będą musieli dostarczać trzy zrzuty ekranu ze składanych urządzeń, ale obowiązkowy poziom Tier 3 dotyczący jakości działania na dużym ekranie zacznie obowiązywać dopiero w sierpniu 2027 r. Co ważne, wymagania dla gier nie są prostym przeklejeniem zasad z aplikacji. Google opisuje osobny model dużych ekranów, uwzględniający specyfikę rozgrywki.
Gra na poziomie Tier 3 ma prawidłowo renderować obraz na pełnym ekranie w obsługiwanych orientacjach i proporcjach oraz radzić sobie ze zmianami konfiguracji bez utraty stanu rozgrywki czy przesuwania obszarów reagujących na dotyk. Google wymaga również ciągłości podczas pracy wielookienkowej.
To ostatnie jest ważniejsze, niż może brzmieć. W aplikacji informacyjnej utrata pozycji przewijania jest irytująca. W grze przesunięcie obszaru reagującego na dotyk po rozłożeniu urządzenia oznacza już możliwość naciśnięcia wirtualnego przycisku i... nie naciśnięcia go z punktu widzenia gry. Google w swojej dokumentacji wprost opisuje Tier 3 jako doświadczenie, w którym składanie telefonu, obracanie go czy zmiana rozmiaru okna nie powinny powodować restartu rozgrywki, utraty synchronizacji dźwięku ani przesunięcia punktów dotykowych względem interfejsu. Tu również Tier 3 pozostaje jednak punktem wyjścia, nie definicją wzorowej gry na składaku.
Czemu akurat teraz?
Oficjalne wyjaśnienie Google’a jest proste. Firma przekonuje, że składane telefony z Androidem przestały być egzotyczną ciekawostką, a użytkownik kupujący urządzenie klasy premium ma prawo oczekiwać, że jego aplikacje będą płynnie przechodziły między stanem złożonym i rozłożonym. Przy okazji Google podaje znacznie większą liczbę: ekosystem Androida ma dziś obejmować ponad 580 mln urządzeń z dużymi ekranami.
Tyle że trudno nie zauważyć, że ogłoszenie nowych zasad następuje kilka tygodni po premierze składanego iPhone'a Duo. A urządzenie Apple’a wystartowało z ponad 200 tys. zoptymalizowanych aplikacji. Trudno nie dostrzec tu niewygodnego dla Google’a problemu wizerunkowego. Android miał wieloletnią przewagę na rynku składanych telefonów. To jego użytkownicy i deweloperzy jako pierwsi musieli mierzyć się z przechodzeniem między małym ekranem zewnętrznym i dużym wyświetlaczem wewnętrznym. Google od dawna rozwija narzędzia i wytyczne dotyczące adaptacyjnych interfejsów. Tyle że sama dostępność funkcji systemowych nie sprawia jeszcze, że wszystkie aplikacje zaczynają z nich dobrze korzystać.
Wejście Apple’a do tej kategorii sprawia, że jakość oprogramowania na urządzeniach składanych przestaje być drobnym problemem entuzjastów kupujących nietypowe telefony, a zaczyna być kolejnym polem bezpośredniego porównania dwóch ekosystemów.
Android przez lata miał problem, którego nie naprawi lepszy zawias
To zresztą szersza bolączka Androida. Branża nauczyła się już budować bardzo dobre urządzenia z dużymi i składanymi ekranami, ale sprzęt rozwijał się szybciej niż całe zaplecze programowe. Można produkować cieńsze konstrukcje, zmniejszać zagięcie ekranu i poprawiać zawias. Żadna z tych rzeczy nie pomoże jednak wtedy, kiedy aplikacja na większej powierzchni wygląda po prostu jak telefoniczny interfejs potraktowany wałkiem do ciasta.
Dlatego najciekawsze w nowych zasadach Google’a jest właśnie to, jak elementarne są ich podstawowe wymagania. Program ma wykorzystać ekran. Nie zgubić wpisywanego tekstu. Nie zapomnieć miejsca po rozłożeniu urządzenia. Nie rozpaść się po zmianie rozmiaru okna. Działać w środowisku wielookienkowym. Trudno uznać to za wygórowane wymagania.
Redaktor Spider's Web - ekspert w tematykach Microsoftu i RTV. Lubi oglądać się zarówno za siebie – wspominając przełomowe dokonania w informatyce – jak i przed siebie, będąc nieustannie ciekawym tego, co będzie dalej. Jego zainteresowania to przede wszystkim software: UI/UX, algorytmy, uczenie maszynowe, chmura czy sztuczna inteligencja. Nic dziwnego, że jako specjalizację obrał sobie pilnowanie firmy Microsoft. Uwielbia też sztukę gier i kina, przez co wyrósł na pasjonata sprzętu RTV – a i o technologii wspomnianych gier i filmów ma wiele ciekawego do opowiedzenia. Jego pierwsza obecność w mediach dotyczyła muzyki – współtworzył Overkill.pl. Ciąg dalszy jego rozwoju dotyczył już tylko nowych technologii. Zanim dołączył do zespołu Spider’s Web przez lata współtworzył CHIP.pl i Magazyn CHIP.