Myślałem, że przejazdy z aplikacji to zły pomysł. Potem wsiadłem do zwykłej taksówki

Platformy typu Uber, Bolt czy FreeNow regularnie spotykają się w sieci z krytyką. To w pełni zrozumiałe, bo zamawianie przejazdu przez smartfon przypomina dzisiaj grę w ruletkę. Nigdy nie wiesz, kto dokładnie po ciebie przyjedzie, w jakim stanie technicznym i wizualnym będzie pojazd, ani jaki nastrój zaprezentuje kierowca.

Niekiedy trafiamy na świetnych, uprzejmych fachowców, a czasem na osoby, które nie powinny w ogóle wsiadać za kółko. Niezależnie od wybranego szyldu w aplikacji, czynnik ludzki pozostaje całkowitą niewiadomą. Sam ostatnio czekałem w wyższej wersji przejazdu Ubera... z 10 minut na przyjazd, bo kierowca w drodze do mnie postanowił zrobić sobie przerwę na kawę i paliwo.

Mimo tej wbudowanej w system nieprzewidywalności, na Starym Kontynencie aplikacje dysponują jedną, niezwykle istotną zaletą. O ile w krajach takich jak Turcja przejazdy wciąż rządzą się swoimi, bardzo elastycznymi, prawami, o tyle w Europie system gwarantuje stały, z góry określony koszt kursu. Widzisz stawkę na ekranie, akceptujesz ją i po prostu ruszasz w drogę. Unikasz w ten sposób najbardziej irytującego elementu transportu, czyli stresujących kłótni o pieniądze.

O tym, jak cenny to mechanizm, przekonałem się bardzo boleśnie podczas ostatniego wyjazdu. Musiałem dotrzeć do Londynu na ważny event, jednak moja podróż Ryanairem zaliczyła opóźnienie. Tkwiąc w zamkniętym samolocie, całkowicie odcięty od sieci przez brak zasięgu, nie miałem absolutnie żadnej możliwości reagowania na zmiany w harmonogramie.

Teoretycznie sytuacja wydawała się w pełni opanowana. Organizator wyjazdu opłacił z góry mój transfer, a za realizację odpowiadała renomowana firma Sixt. W tego typu profesjonalnych usługach szofer dysponuje numerem lotu, aby móc na bieżąco monitorować ewentualne problemy. Opóźnienia rzędu godziny to w lotnictwie absolutna norma, a dane o lądowaniu pozostają ogólnodostępne w sieci.

Zamiast jednak rutynowego, uprzejmego powitania w terminalu, czekał na mnie bezpośredni szantaż finansowy. Kierowca już na wstępie zażądał dodatkowych pieniędzy za przedłużony czas oczekiwania. Całkowicie zignorował fakt, że rezerwacja z góry określała warunki, a on miał swobodny dostęp do informacji o przesuniętym locie. Rozpoczęła się ostra wymiana zdań - taka, której skutecznie zapobiegają właśnie z góry opłacone kursy z poziomu aplikacji.

Zamiast ruszyć w stronę hotelu, spędziłem kolejną… godzinę (?) w hali przylotów. Musiałem czekać, aż agencja turystyczna skontaktuje się z upartym człowiekiem i załagodzi konflikt o niesłuszne dopłaty, które sobie rościł. Zmęczenie narastało z każdą kolejną minutą, a przewóz klasy premium z hukiem oblał pierwszy i najważniejszy test z rzetelnej obsługi klienta.

Kiedy w końcu wsiedliśmy do samochodu, minęła już pierwsza w nocy. Zasygnalizowałem potrzebę spokoju, licząc na to, że w drodze chociaż przez chwilę uda mi się zasnąć. Kierowca uznał to jednak za mało istotne i przez całą trasę głośno dyskutował przez telefon. Renomowane logo na karoserii nie zapewniło ani grama wyczucia czy empatii dla skrajnie zmęczonego człowieka.

Sama technika jazdy również okazała się wyzwaniem dla żołądka. Samochód elektryczny obsługiwany głównie jednym pedałem (rekuperacja) wymaga wprawy, której tutaj wyraźnie brakowało. Nieustanne, szarpane przyspieszanie i gwałtowne hamowanie sprawiło, że moja głowa bez przerwy latała w przód i w tył.

Pasażer traktowany był bardziej jak niewygodny ładunek wrzucony na tył furgonetki niż klient drogiej usługi. Zakończenie tej przeprawy tylko utrzymało ten fatalny poziom. Po dotarciu pod wskazany adres pojazd po prostu stanął w miejscu, a szofer nawet nie drgnął, by pomóc mi przy wyciąganiu ciężkich walizek.

Co było w tym wszystkim najbardziej gorzkie? W trakcie ciągnącego się w nieskończoność oczekiwania na lotnisku sprawdziłem z ciekawości sytuację w swoim telefonie.

Zwykły, podstawowy Uber znajdował się od dwóch do siedmiu minut od terminala. Miał z góry ustaloną stawkę, o którą nikt by się ze mną nie kłócił. Gdybym od razu zrezygnował z przygotowanego transferu, dotarłbym na miejsce znacznie szybciej i bez niepotrzebnych, nocnych nerwów.

Każdy przejazd obcym autem to pewne ryzyko. Kiepski szofer może trafić się w tradycyjnej, miejskiej taksówce, zamówionej limuzynie i w tanim przewozie z aplikacji. Ruletki z ludzkim charakterem nigdy do końca nie wygramy. 

Jednak w europejskich realiach aplikacje przewozowe gwarantują nam pełne bezpieczeństwo transakcyjne. Zdejmują z głowy pasażera konieczność negocjacji z kimś, kto w środku nocy próbuje wykorzystać naszą trudną sytuację. I właśnie z tego powodu, mimo wszystkich swoich wad, Uber wciąż bywa rozwiązaniem po prostu lepszym.

Miniaturka do tekstu została stworzona z pomocą Nano Banana 2.