Enslaved - świetna gra, o której w ogóle się nie mówi

Gdybym miał gatunkowo sklasyfikować Enslaved: Oddysey to the West to najpewniej najbliżej mu grom takim jak Prince of Persia, a w trochę dalszej kolejności - Assassin's Creed. W dalszej, ponieważ jest to produkcja liniowa, która zdecydowanie niewiele ma z sandboksem. Dużo natomiast w niej walki i efektownych akrobacji. Choć produkcje Ubisoftu słyną ze starannego wykonania i dobrych wyników sprzedaży, Enslaved nie jest aż tak dopracowane, ale - co niespodziewane - daje nieporównywalnie większą frajdę z zabawy. To taka trochę historia Kopciuszka, który nie daje się gigantom. Tylko, że całkiem fajny ten Kopciuszek.

Akcja gry rozgrywa się na Ziemi, w przyszłości, po wielkiej wojnie, w której jedną ze stron były krwiożercze mechy. Ludzi dookoła jest jak na lekarstwo, natomiast przerośnięte konserwy zewsząd atakują próbując zrobić naszym bohaterom krzywdę. Bohaterom, bo Enslaved opowiada historię siłacza o imieniu Monkey i pięknej Trip, która zna się na technologiach. I to na tyle dobrze, że udało jej się zniewolić (bez przyjemności) wielką górę mięcha. Warunek jest prosty - albo Monkey eskortuje bezpiecznie Trip do domu, albo elektroniczna obręcz usmaży go na poczekaniu. Jakkolwiek fatalnie by się ta znajomość nie zaczynała, z czasem bohaterowie zakochują się w sobie.

Gra polega na pokonywaniu ogromnych lokacji przy użyciu umiejętności wspinania się i skakania, czasem mniej konwencjonalnych form podróży. Pod tym względem bije na głowę gry takie jak Tomb Raider czy Prince of Persia, gdzie ja - średnio zręcznościowy gracz, posypuję głowę popiołem - zawsze dostawałem białej gorączki od notorycznego spadania w przepaść. Tutaj to przeskakiwanie między platformami jest w miarę proste, przyjemne, a przy tym nie sprawia wrażenia banalnego - ideał.

Wielkim rarytasem jest walka. Główny bohater świetnie włada bronią białą dzięki czemu potyczki z metalowymi bestiami przypominają nieco bardziej rozwinięty Mortal Kombat, a nie sztywny model uderzania w myśl zasady "a masz, a masz". Starcia sprawiają gigantyczną frajdę i są bardzo efektowne. Trochę boję się mówić to na głos - ale jak dla mnie pojedynki wyglądają zdecydowanie lepiej niż w Assassin's Creed.

Fabuła Enslaved również deklasuje produkcje Ubisoftu. Jest dużo prostsza niż w serii Assassin's Creed, a historia opowiadana w "asasynach" niebezpiecznie przypomina serial Lost, gdzie w myśl zasady "a tu walniemy białego misia, a tam damy takie dziwne źródełko" robi się z tego taka tajemnica, która bardziej śmieszy niż przeraża - nade wszystko jednak rozczarowuje. Enslaved przez długi czas to po prostu historia (nieco) miłosna z mechami w tle. Dopiero na samym końcu okazuje się, że stał za tym naprawdę ciekawy motyw, który poważnie skłania do refleksji, a może i daje widoki na drugą część.

Z tymi widokami może być jednak różnie, bo gra nie sprzedawała się tak dobrze, jak na to zasługuje. Miała dobre recenzje, a kto grał ten chwalił. Być może nieco brakowało jej "epickości" i polotu, ale nade wszystko - dobrej reklamy. Dlatego apeluję - jeśli lubicie gry akcji i znajdziecie ją w okazyjnej cenie - możecie mi zaufać, warto!