Używacie unikalnego przycisku iPhone'a? Miała być wielka rewolucja

Gdy Apple pokazał Camera Control w iPhonie, w branży zadziałał odruch. Płytka ze szkła schowana w ramce, reagująca na docisk i przesunięcie palca, z dnia na dzień stała się funkcją obowiązkową dla niektórych.

Chińskie działy projektowe natychmiast odpaliły obrabiarki CNC, żeby zdążyć przed końcem roku z własnymi kopiami.

Zaczęło się błyskawicznie. Oppo zamontowało pojemnościowy Quick Button w Find X, a Nubia dorzuciła swój suwak w Z Ultra. Nawet vivo zaczęło eksperymentować z szybszym wyzwalaniem aparatu z bocznej krawędzi. 

Przez chwilę wydawało się, że wracają czasy klasycznych Lumii i starych Xperii, w których palec wskazujący naturalnie lądował na spuście, a telefon trzymało się pewnie obiema dłońmi.

Fizyczny punkt oparcia - dla mnie - diametralnie zmienia sposób robienia zdjęć. 

Kiedy wciskasz wyczuwalny pod palcem element na ramce, telefon leży w dłoniach stabilnie, a kciuki nie zasłaniają kadru na ekranie. Znika też mikro-poruszenie, które pojawia się za każdym razem, gdy pacasz palcem w szklaną taflę wyświetlacza przy słabym świetle.

Apple rozwiązał to po swojemu, czyli przekombinował z gestami. Płytka Camera Control w iPhonie nadal wymaga precyzyjnego smyrania, żeby zmienić zoom albo ekspozycję, co w biegu kończyło się irytacją i przypadkowymi przestawieniami parametrów. Sam mechanizm kliku był jednak konkretny: twardy, z krótkim skokiem i natychmiastową reakcją haptyki.

Oppo nie odpuściło od razu. W Find X8 inżynierowie dali płaski pasek dotykowy, a w Find X9 powtórzyli ten patent, próbując go jeszcze lekko dopracować programowo. Przez dwa sezony dało się wyzwalać migawkę z ramki!

Dwa lata po premierze Camera Control w iPhonie 16 Oppo porzuciło dotykowy pasek do sterowania aparatem. W Find X10 Pro Max - który robi jedne z najlepszych fotek na rynku - nie ma już pojemnościowej strefy do przesuwania zoomu czy wygodnego robienia zdjęć, ale fizyczny Snap Key po drugiej stronie telefonu został.

Galeria: 1 zdjęcie

Galeria zdjęć

1/1

Ramka znowu jest gładkim kawałkiem frezowanego aluminium z dwoma standardowymi przyciskami do głośności i zasilania. Zniknęły nacięcia, pewnie dodatkowe uszczelki podnoszące koszt testów wodoszczelności oraz jakikolwiek ślad po dotykowym pasku.

Szkoda tego rozwiązania, bo żaden ekranowy suwak nie daje takiego wyczucia momentu jak (powiedzmy) mechaniczny styk. 

Kliknięcie pod palcem dawało sygnał zwrotny: zdjęcie jest zrobione, matryca złapała światło, można opuścić ręce. Teraz wróciliśmy do stukania kciukiem w śliski wyświetlacz, co przy mokrych dłoniach albo w deszczu regularnie kończy się uciekającym kadrem.

Zostało Sony, które w Xperii trzyma dwustopniowy spust od dekady, ale to sprzęt dla wąskiej grupy zapaleńców, a nie masowy standard.