Nowy potężny dron polskiej produkcji. Duży zasięg i głowica

Gladius 2, to dron, jakiego w arsenale polska armia jeszcze nie posiada. Można więc mówić o przełomie. Premiera bezzałogowca ma mieć miejsce na najbliższym Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach. Grupa WB ujawniła jednak pierwsze szczegóły dotyczące tej konstrukcji. Wyróżnia się ona nie tylko interesującym kształtem.

Dron Gladius 2 to bezzałogowiec uderzeniowy. Ma trafić w wyznaczone miejsce, a głowica wybuchowa zniszczyć cel. To rodzaj samobójczego bezzałogowego statku powietrznego. Opracowany został głównie w oparciu o wnioski z wojny w Ukrainie.

Gladius 2 to konstrukcja typu latające skrzydło. Zbudowano go w technologii stealth (popularnie mówi się, że jest on niewidzialny), a więc radary będą miały spory problem z wykryciem tego drona. Bezzałogowiec jest napędzany silnikiem odrzutowym, co oznacza, że jest szybki, szybszy niż drony napędzane przez śmigło. To z kolei skraca czas dolotu do celu i utrudnia zestrzelenie.

Grupa WB poinformowała, że zasięg ma wynosić "kilkaset kilometrów". Dla porównania Gladius 1 miał zasięg 100 km. Zmiana jest więc znacząca. Niestety, nie wiemy jeszcze jaka jest masa głowicy wybuchowej. Gladius 1 może byćwyposażony w głowice o masie do 10 kg, więc nalezy się spodziewać, że w nowym dronie będzie to więcej.

Gladius 2 łączy wiele elementów w jeden mechanizm działania. Dron może wykryć obiekt i uderzyć w niego, ale może też przekazać informacje do systemu dowodzenia, a następnie dane mogą zostać wykorzystane do wskazania celu i przeprowadzenia ataku. Efektorem, czyli narzędziem zniszczenia, nie musi być wyłącznie bezzałogowiec należący do konkretnego modułu Gladius. Może być to artyleria klasyczna, albo rakietowa.

Warto tu podkreślić, ze sercem systemu jest architektura dowodzenia i wymiany informacji oparta na systemie TOPAZ, który jest już wykorzystywany przez Wojsko Polskie. Stworzony został on przez Grupę WB.

TOPAZ może otrzymywać informacje również z zewnętrznych źródeł rozpoznania, a następnie wykorzystywać je w procesie planowania działań. W rezultacie Gladius 2 może współpracować także z innymi jednostkami.

Gladius powstaje w czasie, gdy doświadczenia wojny w Ukrainie bardzo szybko zmieniają sposób myślenia o wykorzystaniu bezzałogowców. Drony stały się jednym z podstawowych narzędzi obserwacji pola walki, naprowadzania ognia i bezpośredniego rażenia.

Jednocześnie rośnie znaczenie integracji. Na współczesnym polu walki nie wystarczy wiedzieć, że gdzieś znajduje się cel. Informacja musi zostać dostarczona do odpowiedniej jednostki, a dowódca musi mieć możliwość szybkiego wyboru środka, który może ten cel zaatakować.

Gladius został zaprojektowany właśnie z myślą o takim modelu działania. Jego podstawą jest sieciocentryczna architektura, w której bezzałogowce, system dowodzenia, sensory i efektory funkcjonują jako elementy jednego systemu.

Przedstawiciele Grupy WB wskazują również na wykorzystanie algorytmów sztucznej inteligencji wspierających procesy rozpoznania i podejmowania decyzji.

Wojsko Polskie zamówiło 12 bateryjnych modułów ogniowych, a finansowanie zakupu jest związane z europejskim programem SAFE.

Nowe zestawy mają trafić przede wszystkim do jednostek, które już korzystają z systemu Gladius. Odbiorcami będą między innymi brygady i pułki artylerii oraz pułki przeciwpancerne 11., 12., 16. i 18. Dywizji, a także jednostki 1. Dywizji Piechoty Legionów.

Każdy moduł jest znacznie większym przedsięwzięciem niż zakup określonej liczby bezzałogowców. W jego skład wchodzą między innymi wyrzutnie, wozy dowodzenia, pojazdy amunicyjne i techniczne oraz zapas uderzeniowych bezzałogowych statków powietrznych.

Według przedstawionego harmonogramu trzy moduły mają zostać dostarczone w 2028 r., a kolejne sześć w 2029 r. Pozostałe elementy kontraktu będą realizowane w dalszym terminie.