Ograliśmy The Blood of Dawnwalker. Będzie polski hit na miarę Wiedźmina

Do wczoraj nie byłem fanem The Blood of Dawnwalker. Dzisiaj odliczam dni do premiery. Możliwość ogrania tego tytułu otworzyła mi oczy. Studio Rebel Wolves w zaledwie 4 lata stworzyło produkcję, która z marszu wchodzi do panteonu najlepszych polskich gier. To absurdalne, jak duży, dobry i ciekawy dostaniemy tytuł, biorąc pod uwagę czas produkcji oraz rozmiar studia.

Karpaty, średniowiecze, środek nocy, wiejski młyn. Przekradam się przez grunt młynarza, licząc na jakieś fanty. Jako osobliwa hybryda człowieka i wampira mam wyczulone zmysły. Czuję kilku strażników za ścianą. Dopadam do jednego, wgryzając się w szyję. Drugi przerywa mi posiłek cięciem miecza. Odskakuję, a następnie tańczę w przód i tył, licząc na okazję do potężnej kontry.

Mija chwila. Stoję nad ciałami poległych wartowników, ledwo żywy. Walka w The Blood of Dawnwalker nie jest nowiem łatwa. Słaniam się na nogach, gdy zza pleców słyszę: - Coen? Czy to ty? - przerażona żona młynarza spogląda to na mnie, to na zwłoki wojów pod stopami. Mój głód, moja słabość dają o sobie znać. Jej tętnice na szyi są niczym zaproszenie do bufetu.

W The Blood of Dawnwalker gracz nieustannie prowadzi walkę z wampirycznymi instynktami. Dlatego wielu zapewne uspokoi kobietę i odeśle ją do chaty. Wszakże to znajoma rodziców z sąsiedniej wsi. Niewinna kobieta, żyjąca pod panowaniem wampirzych lordów jak wszyscy inni. Ja jednak… ja jestem tym zwyrodnialcem, który przechodzi KOTOR, Mass Effect i Baldur’s Gate po złej stronie mocy.

Rzucam się do szyi ofiary, dehumanizując kobietę znaną od wielu lat. Wysysam ją do cna, jak posiłek w tubce. Zrobiłem to nie tylko dlatego, że mogłem. Podążanie za wampirycznymi instynktami odblokowuje nowe umiejętności, niedostępne podczas zabawy w paladyna o lśniącej zbroi. Co z konsekwencjami moich uczynków? Och, te na pewno będą. Twórcy obiecują kilka różnych zakończeń oraz kilka odmiennych losów dla istotnych fabularnie postaci.

Materiały reklamowe polskiej produkcji intrygują otoczką, wampirami czy umiejętnościami specjalnymi. Jednak walka wygląda tam co najwyżej przeciętnie. Ot, typowe action RPG z unikami, kontrami, szybkimi i silnymi atakami. O me credulum! Jest zupełnie inaczej, walka to prawdziwy diament tej gry, a kto odpowiada za system starć, powinien dostać podwyżkę, a najlepiej ze dwie.

Co takiego świetnego jest w walce? Niewidoczny na zwiastunach feeling. Sprzężenie zwrotne po zablokowanym ataku i wyprowadzonej kontrze jest niezwykle sugestywne. Animacje potężnych ciosów są zaskakująco efektowne, a blokowanie przyjemnie trudne. Rebel Wolves stawia bowiem na system ataku kierunkowego. Czyli coś, co w różnych formach widzieliśmy np. w czeskim Kingdom Come czy For Honor od Ubisoftu.

W The Blood of Dawnwalker trzeba obserwować wroga. Ale tak naprawdę obserwować. Wiercić spojrzeniem nadgarstek trzymający broń. Nie spuszczać z oka nogi wypadowej. Wtedy zyskujemy czasowe okienko, pozwalające określić kierunek ataku przeciwnika. Odpowiadając blokiem z poprawnym przyciskiem kierunkowym, zyskujemy okazję do potężnej kontrofensywy. Jeśli natomiast zaczniemy machać żelastwem na lewo i prawo, bardzo szybko stracimy kondycję. Zaraz potem życie.

Jeżeli jednak systemy kierunkowej walki do was nie przemawiają, Rebel Wolves przygotowało coś ekstra. Ten parametr można włączyć/wyłączyć osobno dla ofensywy i defensywy, a także ustawić poziom jego złożoności/trudności. Co za tym idzie, jeśli chcecie banalnie prostą walkę w stylu Assassin’s Creed, możecie ją wyczarować w ustawieniach. Duży plus. Zamiast dociskać swoją wizję kolanem, Polacy dają wszystkim wybór.

Główny bohater ma tylko kilka dni na uratowanie bliskich, porwanych podczas pogromu wioski. W przeciwieństwie do Wiedźmina, Coen nie może odłożyć głównego wątku fabularnego na bok, beztrosko grając w Gwinta. Twórcy Dawnwalkera dodali bowiem do gry mechanizm, w którym KAŻDA ISTOTNA akcja przesuwa czas. Dla osoby, która nie przepada za presją i lubi grać spokojnie, brzmi to jak koszmar. W praktyce pomysł okazuje się strzałem w dziesiątkę. Jednocześnie nadaje The Blood of Dawnwalker unikalną tożsamość.

Kapitalne jest to, że czas mija wyłącznie podczas kluczowych fabularnie czynności, na przykład:

Oznacza to, że w trakcie eksploracji otwartego świata, walki z przeciwnikami, szukania skarbów oraz pogawędek z NPC czas stoi w miejscu. Co za tym idzie, The Blood of Dawnwalker wciąż umożliwia spokojne, beztroskie polowanie na lepszy ekwipunek oraz odkrywanie sekretów. To nie tak, że w rogu ekranu widzimy cyfrowy zegar z uciekającymi minutami. Ba, twórcy wyraźnie oznaczają symbolami, która czynność pociągnie za sobą postęp czasu. Nie ma więc mowy o pomyłce.

Z kolei upływający czas umożliwia zastosowanie systemu dnia i nocy. Coen wyłącznie po zmroku może w pełni wykorzystać swój hybrydowy, wampiryczny potencjał. Miecz zamieniamy wtedy na własne pazury, a eliksiry leczące na krew ofiar. Tymi mogą być nie tylko ludzie, ale także zwierzyna. Gdy pierwszy raz dopadłem do sarny w gęstym borze, sam byłem przerażony dzikością głównego bohatera. Dobrze to zaanimowali i udźwiękowili.

Po kilku godzinach rozgrywki nie mam co do tego wątpliwości. Gra od byłych producentów Wiedźmina jest znacznie lepsza, większa i przyjemniejsza, niż wydaje się to na materiałach reklamowych. Jedyne, co wyraźnie odstaje poziomem, to modele postaci. Cała reszta jest palce lizać. Dawnwalker to projekt odważny, z unikalnymi mechanizmami oraz wyraźnym charakterem. Autentycznie nie mogę się doczekać, kiedy położę ręce na pełnej wersji.

Co najlepiej rokuje:

O co mam obawy:

Co najciekawsze, ambicje producentów są wręcz gargantuiczne. Wystarczy wykonać kilka misji pobocznych – zwłaszcza w podziemiach, gdzie natykamy się na starożytne malowidła – aby stało się jasne: Polacy nie chcą poprzestać na grze o wampirach w Karpatach. Rebel Wolves tworzy własne World of Darkness, ze wszystkimi tego implikacjami. Nieźle, jak na grupę buntowników z CD Projektu.

Zrzuty ekranu pochodzą od Rebel Wolves. Nie mogłem rejestrować własnej rozgrywki. Grałem na PC

Więcej o polskich grach na Spider's Web: