REKLAMA
  1. SPIDER'S WEB
  2. Technologie
  3. Militaria

Top 10 najkosztowniejszych strat Rosjan w Ukrainie. Miliardy dolarów poszły na złom

Według danych Sztabu Generalnego Ukrainy od początku wojny armia ukraińska zniszczyła 631 czołgów, 1776 transporterów opancerzonych i 143 samoloty Rosjan. Straty armii Putina już teraz idą w miliardy dolarów.

Wojna w Ukrainie. Straty Rosjan
REKLAMA

Straty ludzkie są nieprzeliczalne na żadne pieniądze. Wojna w Ukrainie przyniosła i przyśnienie cierpienie całym pokoleniom Ukraińców i Rosjan.

REKLAMA

Straty w sprzęcie pogrążają z kolei siłę armii, a gospodarce kraju wyrządzają wymierne koszty. Rosja, jeśli będzie chciała odtworzyć sprzęt stracony w Ukrainie, będzie musiała wydać fortunę. Jeśli w ogóle będzie do tego zdolna. Sankcje pogrążają bowiem zdolności przemysłu Rosji.

W połowie marca Forbes poinformował, że Rosja straciła ponad 5 miliardów dolarów w sprzęcie wojskowym od rozpoczęcia agresji na Ukrainie 24 lutego. Szacowane straty zostały obliczone na podstawie otwartych źródeł, w tym raportów zarówno rządów Ukrainy, jak i Rosji.

Niżej zamieściliśmy zestawienie najkosztowniejszych, utraconych przez Rosjan maszyn.

Czołg T-90 - 3 mln dolarów

Nie jest to najdroższa zabawka Putina, ale jest to najnowocześniejszy i najnowszy czołg w armii rosyjskiej. Czołg T-90 wszedł do produkcji w 1993 roku. T-90 posiada pancerz reaktywny nowej generacji Kontakt-5 na kadłubie i wieży. 

W armii rosyjskiej służy około 400 czołgów T-90. Uzbrojenie główne to gładkolufowa armata 125 mm. Jednym z ciekawszych elementów wyposażenia T-90 jest system ochrony aktywnej TSzU-1-7 Sztora mający na celu zmniejszenia prawdopodobieństwa trafienia przez kierowane pociski przeciwpancerne.

Teoretycznie, imitując światło trasera pocisku, system Sztora może zakłócić funkcjonowanie umieszczonego na wyrzutni systemu śledzenia pocisku, a tym samym spowodować przekazywanie błędnych komend kierujących.

Na zdjęciach potwierdzono zniszczenie minimum 17 takich czołgów.

System przeciwlotniczy Pancyr-S1 - 15 mln dolarów

Rosyjski Pancyr-S1 (kod NATO SA-22 Greyhound) to współczesny samobieżny przeciwlotniczy zestaw artyleryjsko-rakietowy zaprojektowany w biurze KBP Tuła i produkowany w Uljanowskim Zakładzie Mechanicznym.

To miała być cudowna broń przeciwlotnicza, niszczyciel wszystkiego, co lata od niewidzialnych maszyn po drony. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Debiut bojowy w Syrii dla systemów Pancyr-S1 wypadł fatalnie.

System Pancyr-S1 zniszczony przez izraelskie Siły Powietrzne.

Do historii przeszło wideo z izraelskiego F-35, który odpalił pocisk w kierunku Pancyr-S1. System bezradnie strzelał w kierunku nadlatującej rakiety, własnymi pociskami przeciwlotniczymi. Bezskutecznie. Po chwili zamienił się w kupę złomu. Podobnie nieskuteczny Pancyr-S1 okazał się również w starciu z rojem dronów.

W skład systemu wchodzą dwie dwulufowe armaty automatyczne 2A38M kalibru 30 mm oraz dwanaście przeciwlotniczych pocisków rakietowych 57E6 lub 57E6-E.

W Ukrainie Rosja straciła minimum sześć takich zestawów

Śmigłowiec Ka-52 Alligator - 16 mln dolarów

Ka-52 (oznaczenie NATO Hokum B) to rosyjski dwumiejscowy śmigłowiec szturmowy, którego projekt powstał w 1987 roku w Związku Radzieckim, znany również pod kryptonimem Alligator. 

Ka-52 Aligator to ciężki śmigłowiec bojowy, którego maksymalna masa startowa wynosi 11300 kg. Konstrukcja wykorzystuje układ dwóch współosiowych, przeciwbieżnych wirników nośnych (charakterystyczny dla wszystkich śmigłowców z OKB Kamowa), każdy o trzech łopatach z materiału kompozytowego. Śmigłowiec nie posiada śmigła ogonowego. 

Teoretycznie Ka-52 wyposażony jest w wyrafinowane systemy uzbrojenia. Zasadniczą bronią przeciwczołgową jest pocisk kierowany Wichr z systemem celowniczym I-251W Szkwał, naprowadzany laserowo. Można ich przenosić do 12. Śmigłowiec posiada też działko 30 mm.

Ewenementem konstrukcyjnym na skalę światową jest zastosowanie na śmigłowcach rodziny Ka-50/52 foteli wyrzucanych. Wystrzelenie pilotów możliwe jest dzięki systemowi uprzedniego odstrzeliwania łopat wirników.

W Ukrainie Rosja straciła minimum dziewięć Ka-52.

System przeciwlotniczy 2K22 Tunguska - 16 mln dolarów

9K22 Tunguska (kod NATO SA-19 Grison) to radziecki samobieżny artyleryjsko-rakietowy system przeciwlotniczy. System został opracowany na początku lat 80. w celu zastąpienia zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka.

System umieszczony jest na podwoziu gąsienicowym i uzbrojony w dwie dwulufowe armaty automatyczne 2A38M kal. 30 mm oraz osiem wyrzutni rakiet przeciwlotniczych.

W sieci furorę robił film, na którym ukraińscy rolnicy spalili za pomocą kilku szmat i wiadra benzyny cztery takie zestawy warte w sumie ponad 60 mln dolarów. Wcześniej pojazdy porzucili rosyjscy żołnierze, bo skończyło im się paliwo.

Tunguski podpalone przez Ukraińców.

W Ukrainie Rosja straciła minimum osiem zestawów 2K22 Tunguska.

System przeciwlotniczy 9K330 Tor - 25 mln dolarów

9K330 Tor (w kodzie NATO SA-15 Gauntlet) to system kierowanych rakiet ziemia-powietrze opracowanych w ZSRR na początku lat 80 XX w. Następca systemu 9K33 Osa.

System 9K330 Tor przeznaczony jest do zwalczania celów na małych i średnich odległościach. Dzięki nowemu radarowi i wysokiemu stopniowi automatyzacji system jest w stanie zwalczać cele takie jak samoloty, śmigłowce, bezzałogowe statki powietrzne (UAV), pociski manewrujące, bomby i pociski kierowane.

Zestaw przeznaczony jest do taktycznej ochrony przeciwlotniczej nacierających oddziałów pancernych i bojowych wozów piechoty na szczeblu dywizji i brygady. 

System Tor uzbrojony jest w pocisk 9M330 lub 9M331, który ma długość 3,5 m, masę 167 kg gdzie na głowicę bojową przypada 15 kg. Pocisk może manewrować z przeciążeniami dochodzącymi do 30 g i prędkością dochodzącą do 2,8 Macha. Jego zasięg to 12 km.

W sumie w Ukrainie Rosja straciła minimum 11 zestawów Tor w różnych wersjach.

Samolot Su-34 - 36 mln dolarów

Su-34 (oznaczenie NATO: Fullback) to rosyjski wielozadaniowy bombowiec taktyczny, klasyfikowany również jako samolot myśliwsko-bombowy, zdolny do przenoszenia taktycznej broni jądrowej (termojądrowej). Samolot może także pełnić role rozpoznawcze i szturmowe. W najnowszej wersji produkowany jest od 2011 r.

Całą kabinę umieszczono wewnątrz tytanowej skrzyni o grubości ścian 17 milimetrów, gdyż wykonując swe typowe zadanie bojowe, samolot leci na małej wysokości w warunkach silnego ognia przeciwlotniczego.

Samoloty mają wzmocnione podwozie ze zdwojonymi kołami głównymi (jedno za drugim), wyższy i pełniejszy garb za kabiną oraz większe żądło wystające z tylu pomiędzy silnikami, które mieści stację radiolokacyjną obserwacji tylnej półsfery.

Kabina, z fotelami wyrzucanymi klasy „zero-zero” K-36DM ustawionymi obok siebie, jest pierwszą tak komfortową w rosyjskich samolotach tej klasy, wysoka i przestronna, pilot może wstać z fotela i całkowicie się wyprostować. Su-34 posiada 12 węzłów do podwieszania uzbrojenia i innych zasobników o łącznej masie zbliżonej do 8000 kg.

Rosjanie stracili w Ukrainie minimum cztery takie maszyny.

Samolot transportowy Iljuszyn Ił-76 - 50 mln dolarów

Iljuszyn Ił-76 jest czterosilnikowym odrzutowym radzieckim samolotem transportowym, zaprojektowanym przez biuro konstrukcyjne im. Iljuszyna.

Samolot transportowy Iljuszyn Ił-76

Prototyp został oblatany w 1971 roku, seryjna produkcja rozpoczęła się w 1974 roku w zakładach TAPO znajdujących się w Taszkencie w Uzbekistanie. Dotychczas wyprodukowano 938 egzemplarzy tego samolotu. Jest jednym z najpopularniejszych samolotów transportowych. Samoloty o nazwie MF są przedłużoną wersją wojskową, a TF - wersją cywilną.

Przedział ładunkowy ma 24,5 m długości, 3,46 m szerokości i 3,4 m wysokości. Wszystkie kabiny IŁ-76 są hermetyczne, co umożliwia transport 145 żołnierzy z bronią osobistą lub 126 żołnierzy z grupy desantowej ze spadochronami. Samolot może zabrać na pokład całą gamę sprzętu wojskowego dywizji powietrznodesantowych . Jeden Ił-76 może zabrać do czterech sztuk pojazdów (BMD-1, BMD-2, BTR-D lub GAZ-66).

Ukraińcy poinformowali o zestrzeleniu dwóch takich maszyn, pełnych rosyjskich spadochroniarzy. Do tej pory nie ma jednak żadnych dowodów wizualnych (zdjęcia, filmy) na potwierdzenie tych informacji.

Samolot myśliwski Su-35 - 85 mln dolarów

Su-35 (kod NATO: Flanker-E+ lub Super Flanker) to rosyjski jednomiejscowy, dwusilnikowy myśliwiec wielozadaniowy należący do rodziny Su-27. Starzejące się myśliwce Su-27 zmodernizowano w ramach programu T-10BM nazwanego finalnie Su-35.

Samolot myśliwski Su-35

W projekcie wykorzystano najnowszą awionikę stworzoną dla potrzeb myśliwców 5 generacji, silniki z wektorowaniem ciągu umożliwiające tzw. supermanewrowość, zrezygnowano też z przedniego usterzenia poziomego. Aby podkreślić wyższość myśliwca Su-35 nad dotychczasowymi maszynami generacji pośredniej 4+, producent określa go mianem 4++ i twierdzi, iż ustępuje on jedynie amerykańskiemu F-22.

Informacje te należy jednak traktować z dużą rezerwą. Choć maszyna jest niewątpliwie niebezpieczna, to Rosjanie w porównaniu z USA czy Europą są mocno w tyle, jeśli chodzi o najnowsze rozwiązania technologiczne.

Kluczowy element awioniki Su-35 stanowi radar N035 Irbis-E wyposażony w antenę z pasywnym skanowaniem fazowym, zdolny do śledzenia do 30 celów powietrznych, zwalczania do 8 celów jednocześnie lub śledzenia do 4 celów naziemnych bez przerywania skanowania przestrzeni powietrznej.

Su-35S (najnowsza wersja) wszedł do produkcji seryjnej w 2010 r., oficjalnie Rosyjskie Siły Powietrzne (WWS) złożyły zamówienie na 48 egzemplarzy z planowaną dostawą do 2015 r. Następny kontrakt opiewał na 50 sztuk z dostawą do 2020 roku. Koszt jednej maszyny to około 50 mln dolarów.

Ukraińcy ogłosili, że zniszczyli minimum dwie takie maszyny. Jeden z pilotów został wzięty do niewoli, co zostało pokazane na wideo.

Duży okręt desantowy projektu 1171 - 100 mln dolarów

Okręty desantowe projektu 1171 (w kodzie NATO: Alligator) to typ radzieckich okrętów desantowych z okresu zimnej wojny, używanych głównie przez marynarkę ZSRR, a następnie Rosji. Zbudowano 14 jednostek czterech podtypów. Klasyfikowane były jako duże okręty desantowe (BDK).

Okręt Saratow (BDK-65)

Całą serię 14 okrętów zbudowano w stoczni Jantar w Kaliningradzie. Stępkę pod budowę pierwszej jednostki położono 5 lutego 1964 roku, a ostatniej w 1974 roku.

Okręty mogą transportować do 22 czołgów podstawowych i 25 transporterów opancerzonych albo 50 transporterów opancerzonych albo 52 ciężarówki. Ponadto mogą przewozić 400 żołnierzy. Maksymalna masa ładunku wynosi 3750 ton. Załoga liczy 69 osób (w tym 5 oficerów).

Okręt Saratow (BDK-65) został zwodowany w lipcu 1964, oddany do użytku w 1966 jako Woroneżskij Komsomolec. Został zatopiony 24 marca 2022 r. podczas ukraińskiego ataku na port w Berdiańsku.

System zakłócania łączności Krasukha

W tym przypadku z dwóch powodów nie podajemy ceny. Po pierwsze nie znamy jej. Po drugie takiej straty nie da się wycenić. Ukraińcy zdobyli bowiem, i zapewne przekazali Amerykanom, najnowocześniejszy system do zakłócania sprzętu NATO.

Krasukha to rosyjski mobilny, naziemny system walki elektronicznej (EW). System ten jest produkowany przez korporację KRET na różnych platformach kołowych. Został zaprojektowany i wyprodukowany przez Firmę Bryansk Electromechanical Plant (KRET). 

REKLAMA

Krasukha-4 ma na celu neutralizację satelitów szpiegowskich krążących na niskiej orbicie ziemskiej (LEO), radarów naziemnych i radarów powietrznych (AWACS) w zasięgu od 150 do 300 kilometrów. 

System jest również w stanie powodować uszkodzenia systemów EW przeciwnika. Rosyjskie Ministerstwo Obrony otrzymało pierwszy system walki elektronicznej Krasucha-4 w listopadzie 2013 roku. Krasukha-4 jest też wykorzystywany przez Rosjan jako narzędzie przeciwko AWACS - latającym radarom NATO czy samolotom dowodzenia USAF E-8 Joint STARS.

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA