REKLAMA
  1. SPIDER'S WEB
  2. Technologie
  3. Militaria

Rosjanie używają broni termobarycznej w Ukrainie. Jest wideo z potwierdzeniem

W sobotę w mediach społecznościowych pojawił się film przedstawiający rosyjski ostrzał prowadzony z wyrzutni rakiet termobarycznych TOS-1A . To jeden z pierwszych przypadków użycia TOS-1A w Ukrainie.

Broń termobaryczna użyta przez Rosję w Ukrainie. Jest wideo
REKLAMA

Analitycy Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych podają, że mimo relatywnego powodzenia ofensywy na południu Ukrainy, Rosja wydaje się być daleko od osiągnięcia swojego maksymalnego celu politycznego, czyli zmiany lub kapitulacji władz w Kijowie.

REKLAMA

Z tego powodu może zmienić taktykę wykorzystania swoich sił i środków do walk w dużych miastach i stolicy Ukrainy. Elementem adaptacji może być zastosowanie przez Rosję na szerszą skalę broni termobarycznej oraz amunicji kasetowej, wyjątkowo groźnych dla obrońców i ludności cywilnej Ukrainy.

Jakimi systemami z bronią termobaryczną dysponuje Rosja? 

Polski Instytut Spraw Międzynarodowych przypomina, że Rosja na małą skalę użyła broni termobarycznej już podczas pierwszej wojny w Czeczenii (1994–1996), a następnie na dużą skalę w drugiej wojnie (1999–2000). Bomby termobaryczne były też używane przez reżim Asada i Rosję podczas wojny domowej w Syrii.

Rosyjskie lotnictwo dysponuje bombami z takimi ładunkami (KAB-500KrOPD, ODAB-500PM i KAB-1500S) i kierowanymi pociskami powietrze–ziemia (S-8D, S-13D, AS-11 i AS-12).

Niepotwierdzone użycie bomb termobarycznych miało nastąpić 28 lutego w Ochtyrce (obwód sumski). Rosja posiada też głowice termobaryczne rakiet SPŁAW 220 dla wyrzutni Uragan oraz wieloprowadnicowej wyrzutni TOS-1 o zasięgu do 3,6 km. Użycie systemu TOS-1 zostało potwierdzone przez wywiad brytyjski, choć bez informacji o szczegółach ataku lub ataków.

Zestawy te towarzyszą siłom Rosji w Ukrainie, a jej piechota jest też uzbrojona w ręczne i proste wyrzutnie takich głowic RPG-7, RSzG-2 i RPO-A, skutecznie zastępujące miotacze ognia w walkach na małym dystansie.

Jak działa broń termobaryczna?

Broń termobaryczna należy do broni, które pokrywają swoim ostrzałem duży obszar. Rozprzestrzenienie materiału wybuchowego w powietrzu umożliwia wykorzystanie tlenu z powietrza do spalania paliwa (materiału wybuchowego).

Broń paliwowo-powietrzna (termobaryczna, próżniowa) jest skuteczna w niszczeniu umocnionych obiektów i skupisk wojsk przeciwnika. Jej działanie polega na wykorzystaniu mieszanki materiałów zapalnych w aerozolu lub pyle, spalających się w czasie mikrosekund i zabijających przez gwałtowny skok ciśnienia i temperatury.

Trwający ponad kilkadziesiąt milisekund wzrost ciśnienia wywołuje podmuch, a następnie spadek ciśnienia. Wzrost ciśnienia powodowany jest przez eksplozję materiału łatwopalnego, a spadek ciśnienia spowodowany jest spaleniem całego powietrza na obszarze wybuchu. Wzrost, a jeszcze bardziej następujący po nim spadek ciśnienia, jest ważnym czynnikiem rażenia broni termobarycznych.

Dłużej trwająca fala podmuchowa przenika do obszarów za przeszkodami, wnika przez otwory okienne i drzwiowe do budynków i rozprzestrzenia się wzdłuż korytarzy, stanowiąc zagrożenie dla ludzi chroniących się w budynkach, bunkrach, jaskiniach i tunelach.

Wybuch ładunku termobarycznego nie wybija dziury w ścianie, tak jak to robi punktowy ładunek wybuchowy, ale ją przewraca. Bomby termobaryczne zabijają skokiem ciśnienia.

TOS-1A "Sołncepiok" - ciężki miotacz ognia wyposażony w pociski termobaryczne

TOS-1 (TOS-1M „Buratino” i TOS-1A „Sołncepiok” po modyfikacji) to radziecki i rosyjski system artylerii rakietowej, którego głównym elementem jest samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa na podwoziu czołgu T-72 lub T-90.

Ze względu na rodzaj używanej amunicji (pociski termobaryczne) nazywana ciężkim miotaczem ognia. W literaturze można napotkać różne inne określenia, np. wyrzutnia rakiet zapalających.

Broń tego typu wywodzi się od radzieckiej fascynacji ładunkami termobarycznymi (paliwowo-powietrznymi), które postrzegano jako pewnego rodzaju substytut taktycznych ładunków atomowych.

Przydomek pierwszej wersji wyrzutni - Buratino zaczerpnięto od bohatera rosyjskiej wersji Pinokia autorstwa Aleksieja Tołstoja, nawiązując do uwydatnionego kształtu głowic jej pocisków.

TOS-1 został zaprojektowany w celu niszczenia umocnień, siły żywej i lekkoopancerzonych oddziałów przeciwnika oraz wspierania oddziałów piechoty i lekkich pojazdów bojowych, a także rozniecania pożarów.

REKLAMA

System może wspierać ogniem własne jednostki na linii frontu, w sytuacji walk pozycyjnych, np. w trakcie przełamywania (neutralizacji) umocnionych pozycji przeciwnika w terenie zabudowanym, obszarach górskich, czy w rejonach ufortyfikowanych lub zaminowanych.

Pocisk rakietowy systemu to niekierowana rakieta kalibru 220 mm, napędzana silnikiem na paliwo stałe, wyposażona w głowicę termobaryczną lub zapalającą 

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA